Puanlar ve değerlendirmeler
Bu okurun kitap puanları ve yazılı değerlendirmeleri.
Baskı: Karamazov Kardeşler
kitaba başyapıt demekten başka yorum yapmak haddim değil. İletişim- Ergin Altay çevirisi muazzam, çeviri konusunda tereddütü olanlara tavsiye olunur.
Baskı: Baba ve Piç
edebi olarak vasat bir kitap. bunun yanında akıcı olduğu bir gerçek. ama kitabın bu kadar tartışılmasına neden olan "Türklere hakaret ediliyor vb." söylevlerinin asılsız olduğunu da okuduktan sonra anladım. ki bence yazar elinden geldiğince tarafsız bir yol izlemiş konuyu işlerken, ve kesin yargılarda bulunmamış. bu konunun dışında sadece Elif Şafak'ın değil birçok popüler yazarın toplumsal sorunları kör göze parmak şeklinde irdelemesini açıkcası beğenmiyorum. örneğin bu kitapta kadının toplumdaki yerine, 'tü kaka toplum bakın kadınlara neler yapıyorlar' tarzı hikayelerle değinilmesi beni irrite etti. yazarlar bu önemli konuyu sokakta, arkadaş ortamında konuşan halk gibi değil, daha çarpıcı ve çözüm odaklı irdelemeli. son olarak Elif Şafak'ın çift kişilikli olduğunu düşünüyorum. Mahrem gibi bir yapıt ile bu vasat kitabın yazarının aynı olmasını başka bir şekilde açıklayamıyorum.
Baskı: En Güzel Günlerini Demek Bensiz Yaşadın
bir ailenin bir akşam yemeğinde yeniden toplanmasını anlatıyor kitap, her yemek çeşidiyle beraber farklı bir karakterin gözünden okuyoruz geçmişte yaşananları. derin karakterler yaratmış yazar ancak öyle karakterler var ki daha detaylı incelemek istiyorsun hayatını ama mümkün olmuyor birkaç sayfayla bu. sanırım bu noktada okuyucunun hayal gücüne bırakılmış olanlar ve olacaklar. çok genç bir yazarın elinden çıkmış akıcı bir roman, tavsiye edilir.
Baskı: Kabil
mükemmel. sırf iyiliğin değil kötülüğün de kaynağının Tanrı olduğu üzerine eleştirel bir kurgu. 3 semevi dinde de üç aşağı beş yukarı aynı şekilde anlatılan büyük olaylara farklı bir bakış açısıyla yaklaşılmış. saramago'nun eşsiz üslubu ile birleşince bir şaheser ortaya çıkmış.
Baskı: Otostopçunun Galaksi Rehberi (Otostopçunun Galaksi Rehberi #1)
Baskı: Nietzsche Ağladığında
başıma bir şey gelmeyecekse kitabı abartıldığı kadar etkileyici bulmadığımı söylemek istiyorum. kitabın bende tek heyecan yaratan noktası Breuer'le Nietzche'nin doktor-hasta rollerinin değişmesiydi. aynı mekanlar, aynı diyaloglar, Nietzche'nin inatla ağlamaması... elime alıp okumaya üşendiğimden uzun sürede bitirdim.
Baskı: Değmez
yazarın tarzını seviyorum. masalsı öğelerle gerçek o kadar dengeli gidiyor ki kitapta, "ee bu ne saçma şey" duygusuna asla kapılmıyorsunuz. çok karakterli bir roman, faruk ferzan'ın, sadere'nin ve kendilerine bir enkazdan cennetten bir köşe-Doslar kasabasını- yaratan diğer karakterlerin hikayesi. okunmaya değer.
Baskı: Ölü Zaman Gezginleri
ilk hikayeler beni gerçekten çok etkiledi, ancak 5-6 hikayeden sonra o kadar benzemeye başladı ki hissettirdikleri, her birinin sonunda mutlaka olan o küçük sürpriz tahmin edilebilir oldu. Hasan Ali Toptaş kelimeleri birbirine o kadar yakıştırıyor ki sıradan bir durumu anlatan bir cümle bile sadece beyninize değil kalbinize de dokunuyor. sırf bunun için o güzelim cümlelerin altı çizile çizile, sindire sindire okunmalı.
Baskı: Şahbaz'ın Harikulâde Yılı 1979
Bu kitap 7 puandan daha fazlasını hak ediyor. Tek sıkıntı benim kitaba başlamadan sağdan soldan duyduklarımla kitabı kafamda çok farklı kurgulamamdı, ki bu benim sorunum ve kitaptan istediğim zevki alamamamın tek sorumlusu benim. Kitap iki bölümden oluşuyor, iki bölüm de 79 yılının aylarına bölünmüş. İkinci kısımdaki almanak o ayın önemli- özellikle siyasi çatışmalar- ile ilgili gerçek haberlerini içeriyor. Kanımca bu ikinci bölüm ait olduğu ayın hikayesi okunmadan önce okunmalı, zira hikayede ucundan kıyısından bu haberlerle ilgili dokundurmalar bulunuyor, yada haberler doğrudan ana karakterlerimiz ile ilgili oluyor. Sanırım kitapta en sevdiğim detay her aya ait mevsim meyvelerinin hasta kıza yedirildiği bölümlerdi. Hikaye biraz zorlu ve toplumsal cinnet son derece rahatsız edici ama okunmaya değer.