Puanlar ve değerlendirmeler
Bu okurun kitap puanları ve yazılı değerlendirmeleri.
Baskı: Büyük Evin Küçük Hanımefendisi
uzun zamandır bu kadar kötü bir kitap okumamıştım. ilk yüz sayfa Dick'in ne kadar mükemmel olduğunu, sonraki 100 sayfa Paula'nın ne kadar kusursuz ve her konuda uzman!! olduğunu okudum, son 100 sayfanın hatırına bu puanı verebiliyorum ancak. Yayıncınız özensizliği, çevirinin kötü olması, arka kapakta vaat edilenlerin kitapta olmaması da cabası...
Baskı: Benim Adım Kırımızı
ölüler konuşmuş, ölümü anlatmıştır. sonra ölüm almıştır sazı eline. şeytan'a kendini savunma hakkı verilmiştir. sırf bu canlı, cansız farklı ağızlardan hikayenin anlatılması tekniği bile takdiri hak eder. konusu da akıcı, Pamuk'un aşırı çalışkan yazarlık tarzını yine gösterdiği, ancak belli noktalarda ilhamla çalışkanlığın arasındaki dikiş izlerini yine saklayamadığı bir romandır. Gülün Adı'naysa hem benzer hem hiç benzemez.
Baskı: Bin Hüzünlü Haz
yazarın hemen hemen bütün kitaplarını okudum ve her daim dilini tertemiz, akıcı, sade olmasına karşın vurucu ve edebi bulmuşumdur. Ancak bu kitaptaki imgelem, edebi sınırların denendiği cümleler beni çok yordu. Bu kadarına gerek var mıydı dedim açıkcası. Yine de değerli bir eser, puanı tamamen kendi okuma deneyimime veriyorum.
Baskı: Beyaz Kale
Birbirinin hem zıttını hem aynını bulmak; doğu ile batı gibi ayrı, kainat kadar bir olmak... Karşıtlıklarda değişmek, dönüşmek üzerine incelikli yazılmış bir postmodern eser. Orhan Pamuk'un en zor ve sıkılarak okuduğum kitabıydı. Ancak tokat gibi sonuyla, 2 gün boyunca düşünüp hiçbir sonuca varmadığım ilginç bir okuma deneyimi oldu.
Baskı: Kesin İnançlılar
Kitle hareketlerinin oluşumunu ve süreçlerini anlatan ufuk açıcı bir metin.
Baskı: Sonsuzluğa Nokta
sıkışmışlığı sonuna kadar hissedeceğiniz bir roman. sadece ruhsal ve fiziksel sıkışma da değil; ebeveynlerimize, memleketimize ne kadar kurtulduğumuzu sansak da dönüşümüzün kadersel sıkışmışlığı... HAT'ın tertemiz ama bir o kadar etkileyici cümleleriyle, buruk ama güzel bir kitaptı.
Baskı: Görmek
Hiciv ve alegori diyince Saramago geliyor akla... düzeni sağlamak için kurgulanmış kurumların kendi meşruluğunu devam ettirmek için düzensizliğe ihtiyaç duyması eleştirisi bence kitabın ana çerçevesini oluşturuyor. yazarın üslubundan dolayı yer yer zorlanarak okunsa da konu itibariyle gayet akıcı.
Baskı: Kırmızı Saçlı Kadın
Çok akıcı ve kısa sürede bitirilebilen bir kitap. Ama bu yorum bence Pamuk’un romancılığına yakışmıyor, bu zamana kadar okuduğum kitaplarındaki ilmek ilmek işlenmiş, her detayı için araştırma yapılmış hissi yok bu kitapta. Baba-oğul ilişkisi üzerinden yapılan batı-doğu karşılaştırması gibi yoğun konular benim açımdan derinleşemeden kaldı. Kurgu okutturuyor mu? Okutturuyor. Ama Orhan Pamuk değil başkası yazmış deselerdi inanırdım o kadar hissedemedim yazarı.
Baskı: Alıklar Birliği
20. Yüzyılın Amerikan Don Kişot'u kahramanımız. Müthiş eğlenceli anlatım dilinin arkasında büyük bir eleştiri var. Ancak bu eleştiri Amerikan toplumu ve şartları üzerine yapıldığı için ironik dilin arkasından mesajları alabilmek Türk okuyucu için kolay olmayacaktır diye düşünüyorum. Yine de yüzünüzde her daim bir gülümsemeyle okunacak hoş bir kitap.
Baskı: Kuyucaklı Yusuf
3 kitaplık bir serinin ilk kitabı olduğundan ve yazar katledilince diğer kitaplar yazılamadığından; Yusuf'u bu kendini gerçekleştirememiş haliyle, psikolojisine inemeden hatırlamaya mahkumuz.
Baskı: Cevdet Bey ve Oğulları
Bir aile, üç kuşak, iki devlet rejimi, birçok devrim, darbe, siyasi, ekonomik ve sosyal çalkantı... Uzun uzun anlatılan, yavaş yavaş okunan bir Türkiye ve insan panoraması... teknik olarak ilk ve son kuşağın sadece bir gün baz alınarak anlatılması ve dönemin ortamının bu kısa süre içerisinde verilebilmesi başarılıydı. Kitabın geneli itibariyle çok önemli olmasa da beni etkileyen noktalardan biri de Nermin'in ve Perihan'ın gizemi. Bence yazar bu noktada bilinçli olarak boşluk bırakıp yorumu okuyucuya bıraktı. Bazı kitaplar bende okunduktan bir süre sonra daha da sindirilip, değerleniyor. Bu kitabın da öyle olacağını hissediyorum.