sartan
@sartan

Puanlar ve değerlendirmeler

Bu okurun kitap puanları ve yazılı değerlendirmeleri.

Baskı: Açlık Oyunları (Açlık Oyunları, #1)

Anlatımı birinci kişiden olduğundan karakterle özdeşleşme yaşamak zor (karakter kadın, ben erkeğim). Olaylar çok hızlı, adeta özet geçilmiş. Betimlemeler basit düzeyde, sanatsal bir hava yok. Fakat bunlara rağmen sürükleyici. Bunun sebebi bir disütopya olması olsa gerek. Disütopik bir dünya ilgi çekici. Ucundan biraz da steampunk havası var. Eh, bilim-kurgu olsun da çamurdan olsun nesli olduğumuzdan kitabın okunurluğu yükseliyor. Yarım bırakma sebebi (içerik hakkında bilgi vardır!): Aynı mıntıka haraçlarının beraberce kazanması kuralı mı? Bir çocuk kitabında bile daha zekice bir çözüm üretilirdi Peeta'yı sağ bırakmak için. Yaratıcılık yoksunu bir başka yazar(!) daha.

Savaş ve Barış
4/1014.07.2011

Baskı: Savaş ve Barış

Çok karakter var, sıkıcıydı be, hiç mi sürükleyici olmaz bir kitap.

Asi
5/1014.07.2011

Baskı: Asi

Karakter sayısındaki abartı yüzünden her bölümü ayrı bir hikayeymişçesine okumak zorunda kaldım. Karakterler sadece bir bölümlük olmasalar dahi o kadar çoklar ki sıra kendilerine geldiğinde unutulmuş oluyorlar, en azından bende böyle oldu. Fakat bu karışıklığa rağmen sonuna kadar okuttu kendisini. Çünkü özgün bir dünyası, doğu mistizmiyle kaynaştırılmış bir kurgusu var. Fantastik-kurguda kendi dünyamıza ait dini motiflerin kullanımını ben ilk kez bu kitapta görmüştüm, bu fikir bana kitabı sevdirdi. Ne yazık ki devamı çıkmadı. Yani okuyacak olanlar yarım kalacağını bilsinler.

Baskı: Kayıp Sembol (Robert Langdon, #3)

Her ne kadar tek başına bakıldığına güzel bir macera olsa da yazarın "İhanet Noktası"nda ulaştığı yerden bakıldığında vasat bir roman olarak kalıyor. Eğer "İhanet Noktası"nı henüz okumadıysanız ilk 3 kitaptan sonra buna geçin ve "İhanet Noktası"nı en son okuyun derim. Ya da boş verin, bunu okumasınız da olur aslında, çok bir şey kaybetmezsiniz.

Baskı: Artemis Fowl (Artemis Fowl #1)

Klasik fantastikten sıkılan ve farklı bir şeyler arayan bünyeye ilaç gibi gelen, zeki kurgusuyla ağzı açık bırakan ve karakterleri böyle absürt bir macera içerisinde dahi gerçekçi duran, her yönüyle farklı bir deneyim. Bazı yerleri kahkaha attıracak kadar da komik.

Baskı: Şeker Portakalı (Zeze, #1)

Okuduğum ilk romandı ve beni roman türüne aşık eden yapıttır. Karakterle aynı yaştayken okuduğumdan mı yoksa gerçekten çok çok iyi olduğundan mı bilmem okurken ağladığım ilk ve şimdilik tek kitaptır.

ÖncekiSayfa 1 / 2Sonraki