Etiketler (düzenle)

Henüz etiket eklenmemiş.

Kullanıcı Araçları

Bir İdam Mahkumunun Son Günü (düzenle)

(düzenle)


Kitap Açıklaması (düzenle)

Victor Hugo (1802-1885): Fransız edebiyatının en ünlü yazarlarından biri olan sanatçı, edebi ününü şiirleri ve oyunları ile kazandı. Romantik akımın en tanınmış adları arasında yer aldı. Toplumsal sorunlar ve politikayla yakından ilgilendi, 1848 ayaklanmalarının ardından Kurucu Meclis'e katıldı, daha sonra milletvekilliği yaptı, l'Evénement adlı bir gazete çıkardı. 1852'de Louis Bonaparte'ın imparatorluğunu ilan ettiği hükümet darbesine karşı çıktığı için sürgün edildi. Cezası 1859'da sona erdi, fakat imparatorluk yıkılana kadar gönüllü olarak sürgünde kaldı, 1870'de Fransa'ya döndü. 1871'de Paris Komünü'nü desteklemese de komüncüleri savundu. Victor Hugo 1829 yılında yayımladığı Bir İdam Mahkûmunun Son Günü adlı romanıyla idam cezasına taviz vermez bir tavırla karşı çıktı. Klasik edebiyatın şaheserleri arasında yer alan Notre-Dame'ın Kamburu ve Sefiller adlı romanlarıyla dünya edebiyat tarihine geçti.
(Tanıtım Bülteninden)

Victor Hugo (1802-1885): Fransız edebiyatının en ünlü yazarlarından biri olan sanatçı, edebi ününü şiirleri ve oyunları ile kazandı. Romantik akımın en tanınmış adları arasında yer aldı. Toplumsal sorunlar ve politikayla yakından ilgilendi, 1848 ayaklanmalarının ardından Kurucu Meclis'e katıldı, daha sonra milletvekilliği yaptı, l'Evénement adlı bir gazete çıkardı. 1852'de Louis Bonaparte'ın imparatorluğunu ilan ettiği hükümet darbesine karşı çıktığı için sürgün edildi. Cezas... tümünü göster

Baskı Bilgileri (düzenle)

136 sayfa

İş Bankası Kültür Yayınları tarafından yayınlandı


ISBN
9786053609902
Dil
Türkiye Türkçesi

Kitabın Ana Karakterleri(düzenle)

Kitaba karakter eklenmemiş ...

İlgili Kitaplar

7.9 puan (602 kişi)
1499 okumuş, 503 okumak istiyor, 19 okuyor

8.3 puan (180 kişi)
424 okumuş, 169 okumak istiyor, 6 okuyor

7.2 puan (399 kişi)
1073 okumuş, 391 okumak istiyor, 9 okuyor

8.2 puan (205 kişi)
536 okumuş, 300 okumak istiyor, 13 okuyor

7.7 puan (283 kişi)
920 okumuş, 263 okumak istiyor, 12 okuyor

7.5 puan (310 kişi)
941 okumuş, 227 okumak istiyor, 7 okuyor

8.2 puan (268 kişi)
728 okumuş, 635 okumak istiyor, 32 okuyor

8.3 puan (275 kişi)
602 okumuş, 183 okumak istiyor, 10 okuyor

8.0 puan (122 kişi)
317 okumuş, 102 okumak istiyor, 2 okuyor

8.6 puan (400 kişi)
797 okumuş, 600 okumak istiyor, 15 okuyor

Şu An Okuyanlar

Okumuşlar

Okumak İsteyenler

Takas Verenler

Nihan ilkayburuneren Zeytin
3 kişi
merthulya hakanyetmez Serginho cengizpekgoz turkuazafsunu Yanlizkurt Harika* özo Cicoretti cagri chaplin melikemetin Merveguv avaremarti cesmi_naz harf menzil delirmedimdaha mstfaktp portakalt superdahi thebookreader wertherist Ktpkrd Buzullar-Eriyor FatosCetiner Kuruc
26 kişi
Kitapseverler pinarhande LastRose emrah.tuncer gzdmr ValarMorghulis Secura TheBlackPearl SummertimeSadness xtina ilknuryalvac
11 kişi
Burda insan yok

Değerlendirmeler

değerlendirme
3 kişiden, 3 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

Bir dönem kitabı aslında, Yazıldığı dönem, türünün ilk örneği oluşu, kimsenin anlatamadığı bir konuyu ele alışı itibariyle oldukça önemli bir yapıt. Sefiller gibi zamanı olmayan bir kitap değil.

6 yıl, 4 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

fantasmagorie!

7 yıl, 3 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Victor amca klasikleşmiş yazarlar içinde favorimdir. Dostoyevski'yi döver, Tolstoy'u hastanelik eder. İnsanı çok iyi analiz eder ve psikolojiyi çok iyi yansıtır. Ayrıca çok güzel yufka açar.

3 yıl, 6 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Her sayfasında ölümün soğuk nefesini hissetmemek elde değil

4 yıl, 5 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Çaresizlik nedir ? Kimsesiz ve çıkmaz bir sokakta olduğun zamanlarda oluşan bir duygu mudur ? Yada daha farklı basit tanımlamalarla geçiştirilen bir ifade midir ? Peki asıl ve gerçek çaresizlik ?
Bir İdam Mahkumunda mevcut bu aslında. Ölümü içerleyen bir insanın çaresiz,karanlık ve zaman zamanda parlak düşüncelerine tanıklık ediyoruz. Dönemin kitabı olduğundan daha dolu dolu yazılabilinirdi diye düşünmekteyim tabii ki.

Her Perşembe günü Greve meydanında toplanan topluluğun tiyatro gösterisi gibi giyotin infazını yani gerçekleşen idamları izlemesini eleştiren ve bu eleştiri pahasına ip üzerinde yürümeyi göze alan Victor Hugo'nun cesaretvari kitabıdır bana göre. O dönemlerde bu tür bir eleştiri kitabı yayınlayabilmek her yazarın harcı değildir , bunu da okurken dikkate almak gerekir. Ve bir rivayete göre bu kitabı , Hugo'nun Greve meydanından geçerken bir infaz sırasında halkın kahkaha,çığlık ve alkışlarına müteakiben yazdığıdır.

Üstteki paragrafta da belirttiğim gibi dolu dolu yazılabilinirdi bu kitap. Biraz fazla sakin kalıyor idam olacak bir insanın duyguları ön planda tutulunca. Ama Hugo'nun bu kitabı yazarken önceliği dönemin eleştirisini oluşturmaktı.

Yine de karakterin son gününde bazı ayrıntıları daha iyi gözlemleyebildiğini ortaya çıkarmış Hugo. Çevresini daha iyi anlayıp algılayabiliyor karakterimiz. Para,mülk ve ünvanların aslında ne de değersiz olduğunu ve bunlara sahip kişilerin etten ve kemikten olduğunu, statülerin ölen insanlar için ne de değersiz olduğunu aktarmaya çalışıyor bir yandan da. (burada ülkenin kralına karşı da bir eleştiri mevcut aynı zamanda)

Bitiş çizgisine doğru adımlayan bir insanın , son saniyelerinin bile kurtulma ümitleriyle dolu olması bir noktada sarsıcı olmuş.
Ve tekrarlama ihtiyacı duyuyorum. Kitabın önceliği eleştiri ortamı yaratmak , sonrasında ise duyguların ön planda tutulmasını sağlamaktır. Bu sebeple ölüme giden bir insanın gerçek haykırışlarını tam anlamıyla duyumsamak ve burada aramaya çalışmak biraz yersiz olacaktır.

Keyifli okumalar dilerim.

5 yıl önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Merakta bırakmasa bile okurken kendinizi kaptırabileceğiniz bir kitap. Sizi idam mahkumu gibi hissettiriyor ve yaşanabilecek her türlü bunalımı, sıkıntıyı, hayal kırıklığını ve umudu anlamanızı sağlıyor. Okurken aslında ne kadar güzel bir şeye yani özgürlüğümüze sahip olduğumuzun farkına varıyoruz. Okunmasını tavsiye ederim.

4 yıl, 10 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Özellikle idamı geri isteyenlere 1800lerden bir örnek. O meydanda hepimiz olabiliriz dostlar. Unutmayalım.

4 yıl, 4 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

Kitabı okurken empati yapmamak elde değil ama yine de yapmamaya çalışarak okumanızı tavsiye ederim. Diğer türlüsü dehşet verici oluyor. Duyguları yansıtışı çok güzel kaleme alınmış ve insanların klasiklerden ağır, okunması zor diye kaçışının aksini kanıtlayacak nitelikte akıcı bir kitap.

Kitaptan küçük bir alıntı: “ -Delikanlı mı? dedim, sizden daha yaşlıyım; her çeyrek saatte hayatımın bir yılı gidiyor. ”

3 yıl, 7 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

"Oysa,ruhsal acının yanında bedensel acı bir hiç kalır!"

Küçüklüğümden beri sevememişimdir klasikleri. Ama bu kitap.. Benim bu düşüncemi bertaraf etti resmen. Kitap elimde öyle bir eriyip gitti ki şaştım kaldım. Kitabı iki kere okudum ve her ikisinde de sürüklenip gittim. Ruh hallerinin,düşüncelerin okura aktarılışı bence çok etkileyici. Bir İdam Mahkumunun Son Günü okunmalı ve okutulmalı.

6 yıl, 11 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

Victor Hugo'nun ilk roman denemesi... Fransız İhtilali'nin yarattığı o kaotik ortamı bir idam mahkumunun üzerinden anlatan, dünya tarihi açısından da önemli bir kitap.

Ayrıntılı incelemesi: http://atalante86.blogspot.com/2012/03/bir-idam-mahkumunun-son-gunu.html

7 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
6 puan

kesinlikle düzgün çeviriden okunması gereken kitap, benim kitabın çevirisi ne yazık ki kötüydü.

6 yıl, 9 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Çok etkilendim okurken, özellikle önsözünde anlatılan olayların gerçek olduğu ve karakterin iç dünyasının bu kadar etklieyici yansıtılması göz önüne alınırsa iz bırakan untulmayacak bir kitap oldu benim için, okurken kimi zaman gözyaşlarımı tutamadım.

11 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
9 puan

Harika.

6 yıl, 6 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
9 puan

kesinlikle okunması gereken beğendiğim harika bir klasik

6 yıl, 6 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Bilinmeyenleri gözümüzün önüne seren bir kitap. Okumanızı şiddetle tavcsiye ederim.

6 yıl, 6 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

Betimlemeler süper. Bir an kendimi mahkum zannettim..

6 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
6 puan

Suçu ne olursa olsun mahkumun yaşadığı bunalım ve eski günlerin gidip gelmesi.

6 yıl, 2 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

İdam mahkumunun duygularını yaşattırıyor bizede Victor Hugo.

6 yıl önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
5 puan

bir çay içimlik kitap. çerez niyetine.

5 yıl, 10 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

idam cezasının niçin olmaması gerektiğini çok güzel betimliyor bu yapıt

5 yıl, 9 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
7 puan

Vıctor Hugo'nun ilk roman denemesi
Bazı bölümler ve betimlemeler etkileyici idi her ne kadar istediğim tadı alamasam da okunmaya değer
bir idam mahkumunun güncesi...

5 yıl, 8 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Kitaptan aklımda kalan, 'İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar' sözü idi.
İdam cezasının varlığını ve usulünü tartışmanın yanı sıra kendinizi mahkumun yerine koyup hayatın güzelliklerinin farkına varmanızı da sağlıyor.

4 yıl, 9 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

çok kısa bir kitapta çok fazla şeyin anlatılabiliceğini kanıtlayan kitap.ölüm kavramını okuyucuya yansıtmayı başarabilen nadir eserlerden, herşey bir anda oluyor. sonra...

5 yıl, 2 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Yalın dili, betimlemeleri, hikaye ve usta bir kalem. Bunlar bie araya gelince muhteşem bir eser oluyor işte.

5 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
8 puan

İdama günden güne yaklaşan mahkumun 6 hafta da hissettikleri anlatan bu kitap da ,papazla ve gardiyanla olan diyologlarda derin mesajlar vermiş..Haksız idamlar ve yoksulluk anlatılmış , beğendim.

5 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
8 puan

duygu yüklü sürükleyici bir kitap.
okunması gereken bir dünya klasiği

4 yıl önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Çok acı! Karşımda duran, sizi görüp size bakan, sizinle konuşan, sizi cevaplayan, fakat sizi tanımayan birini dünyanın yegane varlığı olarak tutkulu bir şekilde, bütün kalbinizle sevmek! Sadece ondan bir teselli ümit etmek ve onun, ölmeye mahkum olduğunuz için size gerekli olan şeyi bilmeyen tek varlık olması!

4 yıl önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Bir idam mahkumunun ölüme giden yolunda hissettikleri bu kadar dramatik anlatılabilirdi. Farklı yayınevlerinden çıkan kitabın iyi bir çevirisini okuduğumu düşünmüyorum. Ancak konu itibariyle eşsiz bir eser.

4 yıl, 6 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Kitabın ön sözü beni biraz zorlamakla birlikte çok akıcı, çok içtendi. Kitap boyunca adamın suçunu merak etmekten kendimi alamadım. Kahramanın sefil olduğu konusunda Victor Hugo çok haklıymış.

4 yıl, 5 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Etkileyici ve düsündürücü.
Hugo'nun basyapitlarindan biri olarak okunulmasi sart eser.
Giyotine yolculugu adim adim yasatip tüyler ürpertiyor.
Eser hakkinda tüm düsüncemi blogumda yayinladim:

www.gamzenindunyasi74.blogspot.com.tr

3 yıl, 9 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

Victor Hugo'nun belirttiği gibi bu kitap bir söylev. Tek amacı da idamı, giyotin sehpasını kaldırmak. Bu yüzden özellikle kitabın başlarında belirgin bir nasihat ve tavsiye havası var. İdam mahkumu bize suçunu, nedenlerini anlatmıyor, belirgin bir pişmanlık da göstermiyor. Ölümünün adım adım gelişinden başka bir şey hissetmiyor zaten. Böylece üzerine yavaş yavaş ölümün örtüsü kapanırken kalabalıklar onun bu ölüm gösterisiyle coşmak için sabırsızlanıyor. Her halükarda idam pişmanlığa veya caydırıcılığa yol açmayarak varoluş nedenlerini yerine getirmiyor. Nitekim yazarın dileği de:

Suça bir hastalık gibi bakılacak ve bu hastalığın, yargıçlarınızın yerini alan doktorları, küreklerin yerini alan hastaneleri olacaktır.

3 yıl, 6 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Kitabı okurken insan ister istemez kendini sorguluyor, idam hakkında ne düşünüyorum, ne düşünmeliyim diye. Kitapta suçun ne olduğu anlatılmıyor, mahkumun duygu ve düşünceleri üzerine yoğunlaşıyor, empati kurmaya başlıyorsunuz. Siz empatinizi kuradurun, toplumun idama bakış açısı, davranışı, suçlulara bakışı; önce kürek mahkumlarına bakış ve kürek mahkumlarının prangalanması, ve idam mahkumunun bunu büyük bir ilgi ile izlemesi vasıtasıyla mahkumun üzerinden anlatılırken, daha sonra mahkum idama giderken, toplum üzerinden anlatılmış. İzleyen ve izlenen ironisi başarılıydı. Yazarın amacı sadece idam, idama bakış, idamın yanlışlığı ve idamın mahkuma hissettirdiklerini anlatmak olduğundan, kesinlikle amacına ulaşan bir eser... Özellikle son satırlardaki af talebi, bu talebin çok umursanmaması idamın geri alınamaz, geri döndürülemez olduğunun en büyük kanıtı olarak sunulmuş. Kitapta idam kararının mahkumun ailesini de etkilediği tabir-i caizse kurunun yanında yaşın da yandığı satır aralarında- mahkumun kızı hakkındaki düşünceleri, kızı ile yaptığı görüşme, kızının davranışı gibi- hissettirilmiş. Fakat yinede salt idamın yanlışlığına odaklanmak bende yetersizlik hissi yaratttı, suçtan bağımsız karar her yönüyle eksiktir... Suçun cinsine göre mağdur ya da maktulun rolünün önemi göz ardı edilmiş. Bence karardaki en büyük etken bu olmalı. Dili sade, anlaşılması kolay, klasiklerin bir çoğundaki ağdalı cümleler, uzun tasvirler yok. Yalnız bendeki kitabın yayınevi klasikler konusunda iddialı bir yayınevi, birkaç yerde imla hatası görmek beni şaşırttı.

3 yıl, 2 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

Kitabı okurken bir yerden sonra mahkumun yerine geçiyorsunuz. Üzülüyor, korkuyor, kızıyorsunuz. İdamın berbatlığını, insanların acımasızlığını düşünüyorsunuz. Suçun ne olduğunun anlatılmaması tüm duygu yoğunluğunu mahkum üzerine topluyor. Madalyonun diğer yüzü aklınıza gelmiyor. Yazar tam da istediği mesajı vermiş. Bildiğim kadarıyla Fransa'da idam cezasının kaldırılmasında bu kitabın katkısı var. Beni asıl dehşete düşüren halkın sanki eğlence izleyecek gibi idamı beklemesi hemde giyotini. İnsanı etkileyen tavsiye edeceğim bir kitap.

3 yıl önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
6 puan

Victor Hugo'yu sevmeme rağmen idam mahkumunun sonuna hep tek taraflı bakmış. Hep mahkumu haklı göstermeye çalışma çabası içine girmiş. Suçlunun öldürdüğü kişinin de benzer sonu hakedip haketmediğine hiç değinmemiş. Kitap iyi olsa da bana pek doğru gelmedi

2 yıl, 3 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Mahkumun bakış açısı... Hiç böyle düşünmemiştim. Victor'u okuma şerefine bu kitapla başladım. Victor'la bundan sonra iyi anlaşacağıma daur bir his var. Ayni düşünceleri paylaşıyoruz tabi benimkiler onunki kadar güçlü değil. Belki bana düşmez ama hukuk okuyanların okuması gereken bir kitap. Sadece idam için değil, suç ve ceza kurallarını degistirmek için de... Evet cezayı suçlular hakediyorlar ama öldürmek...? Bilemiyorum. Gerçekten çok zor bir karar. Çok geniş düşünceli ve yürekli olmak lazım, suçlu hangi suçu işlerse işlesin topluma suçluyu tekrar kazandırmak istiyor Hugo. Ama bu hiç kolay değil.

2 yıl önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Nasıl? Güneş, ilkbahar, çiçekle dolu tarlalar, sabah uyanan kuşlar, bulutlar, ağaçlar, doğa, özgürlük, hayat, bunlar artık benim değil mi?
Evet! Kurtarılması gereken ben değil miyim? Bu imkansız mı? Yarın, belki de bugün ölmem mi gerekiyor? Bu gerçek mi? Aman Tanrım! İnsana başını zindanın duvarlarına vura vura parçalatacak kadar dehşet verici bir düşünce!

1 yıl, 8 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
7 puan

Mahkumun ruh hali çok güzel işlenmiş. Özellikle yakınlarıyla buluşması onları düşünmesi ölüm konuları oldukça başarılı duyguyu yansıtıyor.

1 yıl, 7 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

İdama günbegün yaklaşan bir mahkumun ruh halini çok iyi gözler önüne seren bir kitap. İdam gibi bir olgunun dış dünyadaki insanlar tarafından nasıl tepkisizce ve normal karşılandığını görüyoruz. Victor Hugo’nun bence en iyi kitabı.

1 yıl, 7 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Odama mahkum edilen bir mahkumun hazin sonu...Hayat değerlidir , her anıyla. Bunu belirli bir zaman sonra oleceginizi bilince daha iyi anlar insan şüphesiz. Kürek mahkumu olmak yerine , her gün işkence gibi geçmesi geçen günlerdense ölmenin kendisi için daha iyi olacağını düşünen mahkumun ölüm günü yaklaştıkça hayata tutunmak için çırpınışları yürek burkuyor. Kısa bir kitap ama insanı vuruyor. Huzunlendiriyor. Hayatin değerini , kıymetini bilmemizi bize öğütlüyor adeta.

Mahkumun gözünden yapılan gözlemler , psikolojik tahliller harika. Akıcı bir kitap. Herkes mutlaka okumalı diye düşünüyorum.

1 yıl önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

Victor Hugo ile beni tanıştıran kitap. Bir idam mahkumunun infaz öncesi 6 haftası anlatılıyor. Psikolojik çözümlemeler, duygu geçişleri... gerçekten muazzam. En son suç ve ceza kitabında Raskolnikov'un tefeci cinayeti kısmında bu kadar gerilmiş ve heyecanlanmıştım. Oldukça iç burkan bir eser.

3 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Okurken bile o kötü his sizi sarıyor. Kitap bitmesin, o mahkum yaşasın istedim içimden.

1 ay önce
Puan : hepsi | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Değerlendirme Zamanı: en yeni | en eski