İnce Memed 1

Tüm seri için değerlendirmedir. “İnsan olmak başka iş, insanlık başka iş.” İnce Memed 2, S.32 Müthiş bir gözlem gücü, müthiş bir analiz. Gerçekten dev bir esermiş. Yaşar Kemal’in kaleminde sözlü edebiyatın gücü var. Betimlemenin derinliği bir yana adeta bir köy odasında capcanlı anlatılanı dinliyormuş etkisi bırakıyor. Öyle bir gözlem ve tasvir yeteneği ki musalla taşı olmayan bir köy camisinde cenazenin koç başı ve asma kabartmalı bir taşın –yani mis gibi antik kent kalıntısı- üzerine konulması gibi en ince detaylar bile satır arasında geçiyor. Ancak Anadolu’yu karış karış gezmiş biri bu kadar detaya hakim olabilirdi. Sıcakta gevşemiş Çukurova toprağının yumuşaklığı, su pürenlerinin kokusu, yağ yakılmış tarhana… İnsanın aklına saplanıp kalan nice tasvirler. Bir diğer etkileyici yanı ise insanları yargılamadan, tarafsızca olduğu gibi yansıtması. En aklı başında görünen bile şaşabiliyor, en nefret edilenin bile bir iyiliği dokunabiliyor. Yani hayatın kendisi gibi kimse tek renk değil. Hem coğrafyası hem insanıyla genç cumhuriyetin en net analizi denilebilir. Bir diğer hayret edilesi yanı ise bu büyük eserin yazarın ilk romanı olması. Nice kitaplardan sonra ulaşılabilecek bir seviyede başlamış yani. Kendi dilimizden kendi toprağımızdan çıkmasından gurur duyduğum bir eser. Okunmasının bir vakti varmış ve benim için doğru vakitmiş.

"İnsanlarla oynamamalı. Bir yerleri var, bir ince yerleri, işte oraya değmemeli."

Abdi Ağalar olduğu sürece İnce Memedler de var olacaktır. Dünya düzeni bu elbet hin oğlu hin çıkıp zulmedecektir , ezecek yakacaktır. Ama bu düzene başkaldıran kadere boyun eğmeyen kurtarıcı çıkacaktır. Tüm Çukurova'nın Torosların bağrına bastığı İnce Memed.... Okuduğum ilk Yaşar Kemal kitabı ve hayran kaldım kendilerine o yüzden son olmayacak. Betimlemeler sanki film izliyor etkisi oluşturdu bende. Devam kitaplarını okumak içim sabırsızlanıyorum.

iyi ki okudum, keşke bu kadar ertelemeseydim dedim okurken. Başladığım andan itibaren elimden bırakamadım heyecanlanarak acaba şimdi ne olacak diyerek okudum, ne tahmin ettiysem hep tersi çıktı :)( Böyle güzel bir kitap yazdığın için teşekkürler yaşar kemal) Anadoluyu ve bizi öyle güzel anlatmıştı ki hayran kaldım çukurovayı ben dolaşmış gibi oldum, sadece memedin eşkıya olmasını değil zalimliği toprak ağalığını zorbalığı halkın hep haksızlığa uğradığını okudum, memede hatçeye döneye içim sızladı neler geldi başlarına, bu topraklar katman katman acı dolu vesselam...

Bayıldım. İnsanı aynı Memedin yanındaymış gibi geçirmiş. Mükemmeldi, harikaydı, müthişdi çünkü; o Yaşar Kemaldi.

Köyün ağası tarafından ezilen,zulm edilen bir çocuğun büyüdüğünde eşkiya olmasını anlatan bir efsane. Köylüyü bu ağadan kurtarmak için öldürür ama köylü henüz kendi kendinin efendisi olmasını bilmiyor dolayısıyla memede düşman oluyor. Bir zamanlar gerçek olan bu ağalık düzenini eleştiren efsane bir kitap.

Betimlemeler bu kadar uzun ve yorucu olmasaydı, mükemmel kelimesi az bile kalacaktı bu kitaba. Bu eleştirisiyle herkesçe kötülense de, buna rağmen kültürel bir değer, Çukurova'ya ve insanına bir ayna, bir şaheserdir İnce Mehmed.Okunmassa olmaz bir kitaptır.

Efsanedir.Okuyun..Yaşar Kemal'in bütün kitaplarını okuyalım. Ağalık sistemine , düzene eleştiri niteliğinde nefis bir hikaye..

BİR SOLUKTA SANKİ YAŞAR GİBİ OKUDUM.

Çukurova'nın, aslında tüm Anadolu'nun, ağalarına, ağaların kullarına isyan eden, tüm zalimlere ve zulümlere baş kaldıran, geleceğe umut olan, eşkıya olup silahını zalimden başkasına doğrultmayan İnce Memed! İnce Memed'i ete kemiğe bürüyen Torosların yazarı Yaşar Kemal. Edebiyatta ''nazımı nesre yaklaştıran'' sanatçılarımız var ya, işte Yaşar Kemal bunun tam tersi. Romanı şiirsel bir dille yazmış, destan gibi adeta. Okurken biraz dikkat kesilirseniz düzyazının içindeki kafiyeleri yakalıyorsunuz. Henüz İnce Memed ve Yaşar Kemal ile tanışmamış olanların okuma listelerindeki sıralamayı değiştirmelerinde fayda var. İyi okumalar.

Efsane kitaba sonunda başlamış biri olarak, çok sürükleyici, bazı zamanlar çok iç karartıcı bazı zamanlar sevindirici olayların olduğu ve sizi direk etkisi altına alan bir kitap olduğunu belirtebilirim. 2'den aynı hızla devam edeceğim.

Yıllar önce okudum İnce Memed'i. 2. cildine geçmeden bir kez daha okumaya karar verdim, iyi ki tekrar okumuşum. Yoksa Yaşar Kemal'in sizi kitabın içine çeken tasvirleri, ocakta pişen ekmeğin, yemeğin kokusu, insanların fiziksel ve ruh hali yitip gidecekmiş hafızamdan. Kitabı okuyup da Memed’in ayaklarını talayan o çakırdikenliği, sığındığı dağları ve suyun gözünün kaynayışını, resmedemeyen veya aklına bir şey yerleştiğinde Memed’in gözlerinde parlayan o ışığı göremeyen var mıdır? Sosyal eşitsizlik, korku, zulüm, açlık, yokluk, umut ve en önemlisi tüm haliyle insan ancak böle güzel anlatılabilir ve doğanın tüm renkleri ancak böyle bir araya gelebilirdi. Ağalık düzenine köyün içinden tek başkaldırabilen insan, Yaşar Kemal’in tabiriyle mecbur insan, zayıf çelimsiz ufak tefek bir delikanlı; ama olabildiğince cesur, olabildiğince iyi yürekli… Ne olursa olsun masumun canını almamaya yeminli, fakirin dostu, umudu İnce Memed. Dikkatimi çeken bir unsur da yazarın diğer kitaplarında da değindiği bazı noktalara atıfta bulunması, mesela Ağıtlar kitabında da bahsedilen Kozanoğlu Olayına atıfta bulunarak ağıtını paylaşması, türkülere yer vermesi, Üç Anadolu Efsanesi kitabında da yer alan Köroğlu’nun dağa çıkış sürecinden kısaca bahsetmesini keyifle okudum. Üzüldüğüm nokta ise Türk Edebiyatının başyapıtları arasında olan, ana karakteri hemen herkesçe bilinen, adına türküler söylenen bu eserin sıralamada bu denli geride olması.

eskiden okuduğum bir kitap. Ama mükemmel bir kitap

ince memed'in dağa çıkmayı özendirdiğini duydum ve kitabı okuyan birisi olarak çok üzüldüm. kahramanımız dağa çıktı, ama devlete isyan etmek için değil. onun isyanı köylünün kanını iliğini kurutan,köylüsüne zulmeden,köylüsünün toprağını elinden zorla alan ağalaraydı. kitapta halkın yanında olmayan,ağaların yanında olan ve ağalarla bir olup halka zulmeden asker,kaymakam beni sinir etti. köylüsünü korkutmak ve topraklarını zorla elinden almak için eşkiyalarla iş birliği yapan ali safa beyi görürüz. ben bunu, bu günümüzde 'teröre yardım ve yataklık' eden ağalara ve belediye başkanlarına benzettim. yazar sanki günümüzü görmüş. başımızdakilerin kendilerinden olanlara bir şey yapmadığı, kendilerinden olmayanları susturmaya çalıştığı bir açık cezaevine dönüştürülmüş ülkede yaşıyoruz. evet bu hikaye bir başkaldırış hikayesi. ama devlete değil, ağalık sistemnee.

Türk edebiyatının başyapıtı. Muhteşem ... Her okuyuşumda daha çok seviyorum.

doğuyu çok güzel anlatan bir kitap.

Kesinlikle bu kitabı okumadan ölmeyin...

Bu seriyi okumayan kalmamalı!..

Yaşar Kemal'le ve dahi Türk Edebiyatıyla gerçek tanışmamın kitabıdır. Kitapları sevmeme vesiledir. Yaş gözetmeksizin, "okumayı sevmiyorum, sıkılıyorum" diyen herkese zorla da olsa okutulmalıdır.

Çok güzel bir kitap. Başlangıcı biraz sıkıcı gelebilir ama 40 sayfa falan sonra gayet sürükleyici.

4 kitabı da 19 yaşımdayken okudum. Hala en güzel kitap olduğunu düşünürüm okuduklarım içinde. O kadar ki, 24 yaşımda hala gözlerimde canlanır 4 kitabı da bitiren cümleler. "O gün bu gündür Dikenlidüzü Köylüleri, çift koşmadan önce çakırdikenleri ateşe verirler. İşte tam o günlerde Alidağ'ın doruğunda bir top ışık patlar, üç gün üç gece yanar durur."

Kitap inanilmaz.Öyle her kitapbi abartan biri değilim ama bu kitap o kadar başka ki anlatilamaz.

bir roman nasıl yazılır böyle !

Eşkıya olmaktan başka bir seçeneği kalmamış bir insanın ve ezilen köylülerin destansı mücadelesi anca bu kadar yalın ve gerçekçi anlatılabilirdi. Bu kitap romandan çok bir destana benziyor. Yazar Çukurovayı gözünüzle gördüğünüzü hissettirecek kadar canlı ve net bir anlatım sergiliyor. Yaşar Kemal bu romanda işlediği insanları ve yöreleri çok iyi özümsemiş olduğu görülüyor ki, bu da o yöreleri çok iyi tasvir etmesine olanak sağlamış. Roman çok iyi kurgulanmış ve uzun zamanda yazılmasına rağmen eserde hiç kopukluk yok... Bu romanı bitirdiğimde aklıma şöyle bir fikir geldi: Dağa çıkmış bir insan zalimin amansız düşmanı, mazlumun en narin dostu ise ona "eşkıya", eğer hem zalimin hem de mazlumun düşmanıysa veya sadece mazlumun düşmanıysa ona "terörist" denir.

Gerçekten müthiş bir eserdi! Bu eser bana Türk Edebiyatı'nı sevdirdi. Hayatım boyunca Türk Edebiyatı'nı asla sevemeyeceğimi düşünüyordum. Teşekkürler Yaşar Kemal bu edebi türe olan nefretimi yıktığın için :)