Ckmksm

Geldik süper bir serinin başlangıcına... Distopya,bilim kurgu kitaplarına olan hayranlığım aşikar.Genelde de kitaplar hakkında şıpsevdi birisi değilimdir, çok zor severim.Sevdim mi de tam severim.Ah,hayır.Tabi ki de kitaplardan bahsediyorum :P . Nerede kalmıştım,hah,bu kitaba da büyük bir beklentiyle başladım diyebilirim.Zira okuduğum yorumlar gayet olumluydu ve artı olark serinin devamının çabucak çıkması için baskı yapan büyük bir fan kitlesi vardı.Ki çok da haklılardı.Parodi ara sıra kayıplara karışıyordu ve tabi olarak bu durum herkesi baskı yapmaya iter.Hele ki siz o yayınevinden ilk kitabı çıkmış ve devamından haber gelmeyen bir kitabın fanıysanız işler daha ilginç hale gelebilir. Düşünemiyorum bile. ;) Kitabın konusundan birazcık bahsetmek istiyorum. Kitabımız çok katı bir distopik dünyaya sahip.İlk olarak, çocukların bir gün hiçbir sebep yok iken mutasyona uğramasıyla birlikte belirli güçler kazanması ve hayatlarına darbe inmesiyle karşılaşırız.Bu güçler renkler ile özdeştirilir ve ortaya şöyle bir şey çıkar: Maviler, telekinezi; Yeşiller, üstün zeka; Sarılar, elektrik, elektronik işleri; Kırmızılar, ateşi kontrol etme; Turuncular, zihin kontrolü. Biz de özellikle,10 yaşında, toplama kampları denen "hastalıklı" çocukların "iyileşmesine" yardım eden kuruluşlar tarafından alı konan çocuklardan olan Ruby'nin hayatına,geçmişine tanık oluruz.Ruby 'nin bir şekilde "aile" diyebileceği gelecekteki dostlarıyla yolları kesişir.Bunlar Zu,Chubs ve Liam'dır.Birlikte katetmiş oldukları yolda,onlara yol arkadaşı oluruz. Hiçbir bölümünde sıkılmamış olduğum güzel bir giriş kitabıydı.O dünyayı ve düzenini gördüğümüz,ona alıştığımız,sıcak bir başlangıç yemeği,çorba gibiy...Ah,pardon kafamı toparlayamadım,malum oruç ;D Kısacası sevdiğim ve hemen ikinci kitabına başladığım,sıkmayan,ne kadar çok ekşın olmasa da yine de o boşluğu bir şekilde dolduran,Liam ve Ruby'i ölümüne shiplediğim bir kitap idi. Herkese tavsiyeeeee...

Aradan uzun zaman geçmesine rağmen kitabın bende bıraktığı kötü duygular hala tüylerimi ürpertmekte.Sonu ikinci kitap için "yanlış anlamalarla" donatılmış,ana karakterin çekilmez hareketleriyle süslenmiş bir kitap bulunuyor bugünkü inceleme masamızda. Kitabın konusuna gelirsek eğer;Annesi için acil paraya ihtiyaç duyan Delaine Talbot (kızın ismi bile aklımda kalamamış gidip kitaptan bakmak zorunda kaldım),kendini arkadaşı vasıtasıyla gizli bir kulüpte bulur.Sadece bir amacı vardır:satın alınmak.Tam da o gece zengin ve yakışıklı bir iş adamı olan Noah Crawford geçmişinde yaşadığı bir olay yüzünden kendini bu kulüpte bulmuştur.İkilinin yolları kesişir.Ne kadar nefretle başlamış olsa da aralarında büyük bir aşk doğar ve biz de bu yaşananlara ortak oluruz. Keşke ortak olmasaydım.Biraz net konuşuyorum çünkü sonu beni dellendirdi.Zira karakterlerin hareketleri mi desem konunun işlenişi mi desem, bilemedim hiçbir tutar tarafı yoktu.Ama.. Ama kitabın başından sonuna sinir olsam da yine de azıcık bir zevk aldım.Hiç sevmedim de değil.Sanıyorum,bayadır bu tarz kitap okumadığım için kitabın ilk başlarından, şimdi oturup düşününce aslında ne kadar da fazla zevk almış olduğumu görüyorum.Halbuki şimdi okumaya tekrar başlasam aynı zevki yine alamayacağımı biliyorum. Böyle sonlara çok fazla alışığız aslında.Çünkü serilerde genelde böyle çocukça şeyler çok yapılıyor uzaması için,daha çok kitap yazılıp konu çıkması için.Ama bu kitapta ben çekemedim çocuksu hareketleri.Kitabı bitirip ikinci kitabı da okumamak için kitaplığın en uzak köşesine kaldırıverdim.Eminim ki okuyacağım maalesef. Her neyse,kısaca yorumumu özetlemek gerekirse,daha çok sevebileceğim yerde yazar kitaptan o son ile nefret ettirmeyi başardı.Ki başlarından istemsizce hoşlandıydım.Ben tavsiye etmiyorum.

İşte bu,"tükürdüğünü yalamak" teriminin karşılığıdır.Durun,kronolojik bir sırada hemen açıklayayım. Sene 2015,bir daha Cassandra Clare kitabı okumayacağına dair yemin etti.Mırın kırın ederek Ölümcül Oyuncaklar Serisini bitirebildi ve buna şükretti. Sene 2016,Cassandra Clare'in bir diğer serisi olan Cehennem Makineleri'ne başladı. Peki, pişman mı? Böyle soru mu olur.BA-YIL-DIM.Yazarın kurduğu dünyaya ancak bu kitapla adapte olabildim ve karakterlerinden tut giydikleri kıyafetlere,olay örgüsüne kadar çooooooook sevdim.Şu an devamını okumamak için kendimi zor tutuyorum.Zira elimde başka bir merak ettiğim kitap var ve aslında bu aralar kitaplar tarafından onurlandırılıyorum.Okuduğun hepsi mi sevdiğin kitaplar,seriler olur?İşte oluyormuş.Ben de anlamadım vallahi :D Konusuna gelirsek eğer;Tessa, ağabeyinin mektubu üzerine İngiltere'ye gelir ve burada tuzağa düşer.Mektup onu İngiltere'ye getirmek için bir oyundur.Amaç Tessa'nın da bihaber olduğu yeteneğidir.Tessa Gray alıkonulur ta ki Will Herondale onu kurtarmaya gelene kadar.Gölgeavcıları Londra Enstitüsü Tessa'ya ev sahipliği yapar ve tüm bu olaylar süregelirken Tessa, aklını karıştıran Jem ve Will ile tanışır.İşte biz de bu karmaşık olay kurgusunun içine çekiliriz. Kitabı dediğim gibi çok sevdim ama o son sayfa (hep böyle oluyor biliyorum,her yorumumda "o son sayfa" ibaresine mutlaka yer veririm :P ) cidden sinir krizi geçirtiyor adama. Sözün özü,gayet beğendiğim ve belki de serinin sonundan ağır bir spoiler aldığım halde ısrarla devam etmek istediğim ilk kitaptı.Tavsiyeeee.

Uzun zamandır kitap yorumu yapamamamın sebebi,yapmış olduğum yorumların silinmesidir.Bilmiyorum hiç başınıza geldi mi ama mutlaka peşinden bir sinir sıkışması getirmesi an meselesi olur.Ve bir daha yorum yapmama yeminine kadar da olayı büyütebilir-en azından ben de öyle oldu.İşte sırf bu yüzdendir ki ne çok kitap okuyabildim ne de en ufak yorum içeren bir söz söyleyebildim.Aylar sonra,nihayet o silinmiş olan 4 kitap yorumunu tekrardan yapma kararı aldım.Keyifli okumalar dilerim :) Evveeett,işte o milleti kasıp kavuran,yakında filmi de çıkacak olan ve Louisa Clark karakterini dünyaca ünlü dizi Game of Thrones'un güzeller güzeli Daenerys Targeryan'ı nam-ı diğer Khaalesi'si,Will Traynor karakterini ise Açlık oyunları serisinin Finnick Odair'i tarafından canlandırılacak olan "o" kitabın yorumunu nacizane görüşlerimle yapmaya çalışacağım. Kitabı bu kadar methedenlere karşı hiç bir beklentim olmadan,sıradan bir aşk romanı okuyacağım görüşüyle elime aldım ama daha önce hiç bir planımda bulunmamış idi.Kitabı aldığım günü dahi hatırlamıyorum ama iyi ki almışım diyebiliyorum.Ve iyi ki elime gelmiş kitaplığımdan.Zira yakın bir gelecekte okuyabilmemin mümkünatı yoktu. Kitabın konusuna gelirsek,çoğunuzun bildiği üzere ana karakterimizden biri olan Will Trainor bir kaza geçirmiş ve tekerlekli sandalyeye mahkum kalmıştır.Louisa Clark ise kendine bir iş arayışı içindedir.Will Trainor'a bakıcı lazımdır ve Lousia'nın haberi olur.İlk başta bu işe girmeme konusunda çok ciddidir.Ama el mahkum,hayat şartları bu işi kabul etmesini sağlar.Yazar bir şekilde bu ikilinin hayatlarını kesiştirir,iç içe sokar,ta ki sadece bir hayat olana dek. Kitabı sevdim.Sevdim ama o son sayfalarının daha çok duygu yüklü olmasını tercih ederdim.Bana, ikili arasındaki sevginin tek taraflı olduğu hissini verdi nedense.Bir ben miyim böyle hisseden yoksa bende mi, halk arasında tabiri caizse "odunluk" var bilemedim. :D Ama bir şekilde böyle bir hisse kapıldım ve kitaba olan duygularımı,düşüncelerimi çok değiştirdi. Bunu çok da büyütmüyorum açıkcası.Will'in neden çok fazla sevgisini dile getirmediğini de anlayabiliyorum.Ben onun yerinde olsaydım Louisa'nın psikolojisini düşünür ve onun açısından en iyi şeyin çok da fazla "seni seviyorum" cümlesini dile getirmemek olacağı kanısına varırdım.Zira bir kişiye ne kadar bağlanırsanız ondan kopmak o kadar güç olur.Ama dediğim gibi o "son bir kaç sayfada" daha çok romantik bir şeyler görseydim kesinlikle daha çok ağlardım.Aa,pardon,daha çok üzülürdüm diyecektim.Ben ve ağlamak,ne mana? :D. Sevdim ama unutmam diyemem,keyif aldım ama bir 5. Dalga kadar değil.Biliyorum iki kitap da ayrı kulvarlarda ama benim bahsettiğim bir kitaptan alınan zevk.Konuyla alakalı olmayan bir zevk.O yüzden gayet de karşılaştırılabilir yönlere sahipler. Çok uzatmak istemiyorum,uzun yorumlarda genelde sıkılır insan ve benimkide epeyce uzun oldu.Bu yüzden yorumumu burada noktalıyorum.Film vizyona girmeden şu 3 günde hemen okuyun derim. :)

Flaş Haber!! Şu an aldığımız haberlere göre Sanem Çakmak çok sevdiği vikitap ailesine tekrardan yorumlarıyla geri dönüyormuş.4 kitabı okuyup araya bir ay sokmasıyla tepkileri birazcık da olsa üstüne çeken Sanem,bu arada hiç kitap okumadığını utanarak itiraf ediyor. Tamam bu kadar goygoy yeter.Doğruyu söylemek gerekirse ben burayı çoook özlemişim. Öhöm öhöm,ilk kitabımız Kody Keplinger'dan Sap.Ana karakterin tutarsız davranışlarından nefret etmiş olmakla beraber nedense amaçsız bir zevk aldım.Yine de tavsiye edemeyeceğim klişe bir kitap. Konusundan bahsetmek gerekirse; Bianca Piper adında tabiri caizse erkek fatma bir kızımız,okumakta olduğu lisenin en yakışıklısı tarafından "Sap" damgası yiyor."Sap" kelimesinin "Silik,Aksi,Paspal" anlamına geldiğini öğrenince Bianca bu kelimeye takılıyor ve kitabımız böylece başlamış oluyor. Bianca ve şu yakışıklı çocuk (Wesley Rush),birbirlerinden hiç hoşlanmazlar ve aralarındaki bu gerilim "bir anda" aşka dönüşür.Kelimenin tam anlamıyla "bir anda". İşte bende bu bir anda elektriksel çekim okayını kabullenemiyorum.Kız bir sayfada "Wesley'den nefret ediyorum,onun yüzüne bile bakınca midem bulanıyor." diyor sonra arka sayfasında "Aslında onun iyi biri olduğuna inanıyorum.Dur bi dudaklarından öpeyim,ötesine de geçersek güzel olur yani." modunda.İşte en çok da buralardan kaybediyor. Kitabı okuduktan sonra filminin de olduğunu öğrendim ve bir izleyeyim dedim.O kadar farklı ki film kitaptan...Sadece olay örgüsü değil.Mesela kitapta Bianca babasının yanında yaşıyor ama filmde tam tersi.Ama ben nedense filmi daha çok sevdim ki bu her zaman olacak bir şey değil.Kitabı değil ama filmi kafa dağıtmak açısında tavsiye ederim. Kitaptaki gereksiz erotiklik de göze çok çarpıyor.İnsan nefret ettiği birisine böyle tepkileri veremez.Sanmıyorum... Kendisiyle çok çelişiyordu Bianca ve ben tutarsız kişilerden nefret ederim. **********SPOİLER********** Sırf birbirlerine daha da yakınlaşsınlar diye babası tarafından çocuğun önünde bir fiske bile yiyor (bkz. Klişe).Oysa babası dünyalar tatlısı,kızına çok değer veren bir adam.Halbuki o sırada söylediği sözleri, ne kadar sarhoş da olsa düşünmüyorsa söylemez diye sanıyorum.Yani bence sırf ikilinin yakınlaşmaları için geçen bir olay kanaatindeyim. **********SPOİLER SONU********** Son olarak ben kitabı tasviye etmiyorum.Ki bu her zaman olmaz.Genelde beğenmesem bile açık kapı bırakıyorum.Ama bu kitap... sevmedim.Şu an çoğu bölümünü hatırlamıyorum bile.Belirteyim bir ay geçmesine rağmen. Not: İçinde Aşk Saklı kadar nefret etmedim ama bunu belirteyim.O kitabın ne zaman adı geçse tüylerim diken diken oluyor.Bu kitap biraz daha güzel duygular uyandırabiliyor insanda.Zira vermek istediği mesaj gayet hoş. Not2: Puan verirken genelde bol veriyorum o yüzden siz direk puana bakmayın.😉🤗 **********ALINTILAR********** "...Bu arada,baloda ne giyeceksin?" "Hiçbir şey." "Seksiymiş ama içeri çıplak girmene izin vermezler herhalde,B." *** "Bu manyaklıktı.Wesley'i düşünmemem gerekiyordu.Wesley'i öpmemem gerekiyordu.Wesley ile yatmamam gerekiyordu...O benim uyuşturucumdu.Gerçekten delilikti bu." *** "Ve beni yeniden doğmuş gibi hissettiriyordu." *** "Mızıkçılık yapma,"dedi sopasını duvara yaslayarak. "Ne bekliyordun? Sonuçta her konuda muhteşem olduğum açık."Sırıttı."Ama bunun için beni suçlayamazsın,değil mi? Tanrı'nın bizi nasıl yarattığından sorumlu tutulamayız." *** "Ama Wesley'e olan hislerim bunu ikiyi katlardı.Hoşlanmak denen o çocuk havuzundan çıkıp köpek balıklarının cirit attığı derin duygular okyanusuna dalmıştım ben.Ve bu dramatik benzetmeyle devam edeceksek,berbat bir yüzücü olduğumu hatırlamakta fayda vardı."

Bu kitap beni çoook şaşırttı.Böyle bir şey kesinlikle beklemiyordum.Kitabı bitirdikte sonra daha çok Harlan Coben okumak için yanıp tutuşur hale geldim.Diğer kitaplarını sevebilir miyim bu kadar,açıkçası hiçbir fikrim yok.Ama yine de okuyacağım.Bu kitap içimdeki gerilim okuma tutkusunu alevleyen bir şaheser.Harlan, kalbimin en derinlerindeki, benim bile varlığından bihaber olduğum bu tutkuyu adeta eriyerek dışarı süzülmesini ve benim idrak etmemi sağladı.Çok minnettarım ona. Kitabın konusuna gelirsek eğer; Zamanında yaşanmış cinayetleri barındırmış bir orman hakkında günümüzde gelişen olaylar ile o zamanlara geri dönülür.Ve ilginç gerçeklerle karşılaşılır.20 sene önce kardeşini bu ormanda kaybetmiş olan bölge savcısı Paul Copeland'in,bu gelişmelerle içine bir umut düşer. "Acaba kardeşim hala hayatta mıdır?" düşüncesi üzerine kurulmuş bir kitap ve biz de herkesten şüphe eder hale geliriz.Olaylar ilginçleşir ve herkesin bir suçu olduğu kanısına varırız. Evvet,herkesten şüphe duyulması konusunda ciddi idim.Zira bir ara Paul'dan bile şüphe etmişliğim vardır.İşte böyle kitapları çok seviyorum.Sizi sonundan şaşırtacak bir biçime getirir.Sonu ne olursa olsun...Ki bu kitabın sonuna da pek bayılmış değilim ne yazık ki.Her şey açığa kavuştu fakat...İşte tam da bu noktada okuyun tavsiyesini kırmızı harfler ile karşınıza tekrardan servis etmiş bulunuyorum. Bu seneye çok güzel kitaplar okuyarak başladım ve hepsinden de çok etkilendim.Zaten önemli olan da bu değil midir?Kitabınızın okuyucuların hayatını etkilemiş olması bence bir yazar için en gurur verici şey. Kitap hakkında fazla konuşmak istemiyorum.Zira ne kadar çok sevmiş olduğumu umarım hissettirebilmişimdir.Her bölüm öyle bir noktada bitti ki elimden bırakamadım."Kalkıp yemek mi yemem gerekiyor?Neden kalkıyormuşum,o yemek buraya gelecek!Gelmiyorsa da o kaybeder."modunda, bir kitabı uzun zamandır okumamıştım.Peşpeşe böyle kitaplar okumam da bir işaret sanırsam.Ama kötü mü iyi mi bilemedim. Son söz olarak,kitabı hiç kimseye tavsiye etmiyorum demeyeceğim tabi ki.Herkes okusun.Ve yeri gelmişken bana Harlan kitabı öneriniz en az bunun kadar güzel.Başka bir yazar da olabilir tabi ki.Zira çook ihtiyacım var.Bana katlanabildiğiniz için çook teşekkür ederim.Tavsiyeeee...