busesun

herşey 3. kitaba kadar iyiydi. yani sevgili gwen orta zeka örneğiydi ama iyiydi. ama sonra tren aşağı düşeye başladı hemde en tepeden. kız bir MORON! gideonu görünce o kadar çok kalp çarpıtısı geçirdi ki 'bak kızım doktora görün ritim bozukluğu erken yaşta götürür' diye nasihat vermek istedim. resmen tek hücreli organizmaya dönüştü. kalp çarpıntısı, hormon salgılama, ağlama, aptalca davranma ve biraz daha ağlama... kız çeşme gibi mübarek bi susmadı. şu yazarların karakterleri hormonları tavan yapmış tek hücrelilere dönüştürmesine dayanamıyorum. çocuk orda ölüm kalım meselesi anlatıyor bu vantuz gibi çocuğun dudaklarına yapışıyor. bi edebinle otur yahu. off şişkinlik yaptı. dayanamıyorum artık böyle karakterlere. sayfa atlamamak için kendimi zor tuttum ki ağlayıp saçmaladığı paragrafları atladım. resmen utanç...

çok güldüm, gözlerim doldu, kalbim heyecanla çarptı.. Eric farklıydı. en iyisiydi. bütün hayatını kimin gibi biriyle geçirmek istersin diye sorsalar tereddütsüz Eric derim. Bay Romantik ve Bay Porno yıldızının karışımı :) (ve bay komik)

grinin elli tonundan çok daha iyi olduğunu düşünüyorum ama çeviri biraz sıkıntılıydı. hele çevirmenin kendince shoujo mangayı şooco diye çevirmesi beni benden aldı. neyseki stephan manga sevmiyormuş yoksa shounen-ai yada yaoi ye getireceği çeviriye dayanamazdım. hayır shoujo gerçekten şooco diye okunsa hadi neyse...

sıkıldım okurken. karakterlerin iç değerlendirmelerini gereksiz yere uzattığını düşünüyorum. daha kısa yazılsa da olurmuş hatta çok daha iyi olurmuş.