Puanlar ve değerlendirmeler
Bu okurun kitap puanları ve yazılı değerlendirmeleri.
Baskı: Koku
Dehşet verici !! 1984 ve Sineklerin Tanrısı'ndan sonra okuduğum en çarpıcı kısımlara sahip olabilir. Müthiş bir hikaye ve müthiş soğukkanlı bir anlatım. Sonu kesinlikle en iyi sona sahip romanlarda ilk üçe girer (böyle bir liste varsa tabi). Kesinlikle ama kesinlikle harika bir roman.
Baskı: Me and Earl and the Dying Girl
Oncelikle kitabi oyle edebi beklentiler icinde okumayin yoksa gercekten begenmezsiniz. Yazar dile hic onem vermemis falanlar imm sey ler havada ucusuyor ayni zamanda bolca rahatsiz edici kelime var fakat kitap zaten size edebi bir zevk vaat etmiyor ve oyle bir amac icinde de degil. Eglenceli mi ? Evet. Kurgusu akiyor mu? Evet. Karakterler kendini sevdiriyor mu ? Evet. Peki tum o kelimeler ve rahatsiz edici bir kac olay sizi kitaptan sogutur mu ? Iste bu soruya vereceginiz cevap kitabi begenip begenmeyeceginizi gosterir. Ben daha once bu tarz bi kitap okumamistim ve benim icin farkli ve eglenceli bir deneyim oldu. Keyif aldigimi soyleyebilirim.
Baskı: Son Tanık
Ben Glenn Meade'in kurgularını seviyorum. Tarihi olayları da işin içine katarak tamamladığı kurguları müthiş. Kitap başından sonuna kadar merak içinde okunuyor. Sıkıcı olan tek bir kısım bile yok. Ayrıca bu kitabında ele aldığı konu beni biraz da derinden etkileyen bir konuydu. Sırp-Boşnak savaşları ve dünyanın göz göre göre izin verdiği toplu katliamlar ... Glenn Meade yine ve yine harika bir roman çıkarmış.
Baskı: Yolun Sonundaki Okyanus
Okurken Ursula Le Guin'in Yerdeniz Büyücüsü'nden esinlenilmiş olduğunu düşünen bir ben miyim acaba ? Yok, değilimdir herhalde. Kitapta baya baya Yerdeniz etkisi vardı. Hatta karakterlerden birinin adı Ursula Monkton. Neyse gelelim kitaba. Ben sevdim, güzeldi. Masalımsı ama ürkütücü de bir havası vardı. Sıkılmadan gayet rahat bir şekilde okunuyor.
Baskı: Çocukluğun Sonu
Bilimin getirdigi utopya.. Bilinmeyenin korkusu... Arthur Clarke bence burda muthis bir is cikarmis. Insanligin "Hukumdarlar"dan sonraki 150 senesini hic sikmadan harika bir kurguyla anlatmis. Bir utopyanin sonunu, hic gormedigi gezegenleri ve bizim tabirimizle uzaylilari gercekten cok iyi betimlemis. "Hicbir utopya toplumun butun bireylerine sonsuza dek tatmin saglayamaz." "Bilinmeyenin korkusu gecmisten degil de gelecekten kalma bir hatira olabilir mi?" " 'Artik anladim' dedi geriye kalan son insan."
Baskı: Yerdeniz Büyücüsü (Yerdeniz Serisi, #1)
Ursula K. LeGuin beni kelimenin tam anlamıyla büyüledi. Anlatımı o kadar güzeldi ki. Çok fazla detay vermiyor ama kafanızda her şeyi en ince ayrıntısına kadar canlandırabiliyorsunuz. Masalsı bir hikayenin altına gizlediği çok özel bir konusu var bu kitabın. Yazarın da dediği gibi; büyümek. Okurken kendi çocukluğuma geri dönmek istedim. Ged'le büyümek istedim. Ve onun yaptığı gibi kendi gölgemin peşinden koşabilmek istedim. Kendimi tamamlayabilmek istedim. Bilmiyorum belki de ben gözümde fazla büyütüyorum ama Ursula K. LeGuin in dili, anlatımı, hayal gücü, kelimelere sakladığı imgeleri beni etkisinden uzun bir süre çıkamayacağım bir dünyaya sürükledi. Okumak isteyen hiç vakit kaybetmesin.
Baskı: Kralların Çarpışması (Buz ve Ateşin Şarkısı, #2, Kısım 1)
Ilk kitaptan sonra bekleneni karsiladigini soyleyebilirim. Ozellikle Tyrion karakteri cok etkili yazilmisti. Olaylar hala gelisim asamasinda fakat boyle olmasi daha iyi. Islenecek cok karakter var ve bir de Demir Taht in asil sahibinin kim oldugu konusu .
Baskı: Yeşil Peri Gecesi
Bazı kitaplar okurunu rahatsız eder. Bir şeyleri hatırlatır, zorlar, utandırır, pişman eder, nefret ettirir. Bu kitap da buna benzer izler bırakıyor okuyanda. Ayfer Tunç öyle bir yazmış ki suçlayamıyorsun Kapak Kızını, ne yaşamış olursa olsun. Çünkü anlıyorsun, bu dünya çürüyor ve sen öyle değilmiş gibi yapıyorsun. Ama Kapak Kızı yapmıyor. Kendini feda edebiliyor. Uğruna feda olunacak bir değer kalmadığı halde. Şiirlerle donatılmış kendisi de şiir gibi bir kitap Yeşil Peri Gecesi. Çok acı, karamsar ama bilhassa gerçek.
Baskı: Bin Dokuz Yüz Seksen Dört (1984)
Kitabin ucuncu bolumu resmen bir korku filmi havasindaydi. Okurken tuylerim diken diken oldu. Bu eser cok buyuk bir dehanin urunu. Tek eksisi ilk iki bolumun cok sıkmasiydi. Tabi bu bir fikir romani olcutu akicilik olmamali.
Baskı: Toza Sor (Arthur Bandini, #3)
Hic Charles Bukowski okumamis olsam da onu"benim Tanrim" diyecek kadar etkileyen bir yazari merak ettim... Fante adina yorum yapamam cunku henuz bir kitabini okudum. Kitap ise guzeldi. Fante'nin farkli bir uslubu var ve ben sevdim. Bandini tuhaf bir karakter yer yer nefret ettim yer yer sevdim sonunda ise acidim.
Baskı: Fatih - Harbiye
Peyami Safa ... ne söylenebilir ki. Bir dönemi en keskin yerinden anlatıyor.
Baskı: Sofie'nin Dünyası
Kuru bir felsefeye giris kitabi degil, basarili kurgusuyla surukleyici bir roman ayni zamanda. Ben sevdim. Felsefeye baslamak isteyenler okumali.