FatosCetiner

Kötü bir çeviri ve kötü bir yazım dili kabul ediyorum. İlk başlarda okumak, kitaba adapte olabilmek inanılmaz zordu ama kendimi okumaya zorladıkça kitap açılmaya başladı. Hatta sonlara doğru kendimi zorlamayı ne zaman bırakıp merakla, hevesle okumaya başladığım anı bile hatırlayamadım. Bu kitap sadece Aamir Khan’ın biyografisi değil neredeyse tüm Bollywood’un hikayesi ve okurken, sadece filmlerinden görüp tanıdığımız, sosyal medyadan takip ettiğimiz bir adamın çalıştığı tüm insanların onun hakkındaki düşüncelerini okurken ona hayran olmamak elde değil. Onun çalışma azmine, hırsına, her şeyin en iyisini yapmak isteyip de yapmasına, yapabilmesine, her elini attığı işi büyük bir hevesle yapmasına, bu kadar başarılı olmasına rağmen yine de mütevazılığını koruyabilmesine hayran olmamak elde değil. Kitabın sonundaki filmografi ise kimin fikriyse oldukça kullanışlı, yararlı ve hoş bir düşünce, sevdim.

Bu, herkese tavsiye edebileceğim bir polisiye roman. Bölümler kısa, akıcı ve sürükleyici. Kitabın başından beri katilin kim olduğunu biliyorduk ama başka birinin daha olduğundan şüpheleniyorduk. Buna dair hiçbir tahminim tutmamakla birlikte katil hiç de aklımda olmayan biri çıktı. Konu da güzel bağlandı. Karakterler, özellikle de yan karakterler oldukça iyiydi. Adaletin her zaman yerini bulacağına inanan, buna inat eden ve bu umudu tüm kitap boyunca sürdüren Ajan Harden’i sevdim. Sonunun uzatılmadan kısa kesilerek bitirilmesi bence tam yerinde olmuş. Ayrıca son paragraf hatta son satırla verilen mesajı okumak yüzümde bir gülümseme oluşturdu.

Seri kitaplarda genelde ilk kitap biraz daha açıklayıcı olmak zorunda olduğu için daha ağır aksar ilerler ama bu kitapta öyle değildi. Kitap hemen sizi içine çekip, maceraya en yakından tanık olmanızı sağlıyor. Yazım dili çok açık ve akıcıydı. İçinde oldukları düzeni olaylar arasına öyle güzel serpiştirmiş ki fantastik okurların anlamakta hiç zorlanmayacaklarına eminim. Ben kitaba ve olaylara kendimi o kadar kaptırarak okudum ki hikayenin gidişatı konusunda yazarın beni tamamen gafil avlamasına neden oldum. Şaşırdığım birçok nokta oldu ve bu kitap için daha da olumlu hissetmeme neden oldu. Severek okudum. Devam kitaplarını da okumak için heveslendim. Sadece bir an mutlu bir sonla bitirmeyeceğini düşünerek kahırlandım çünkü devam kitaplarını henüz almadım ama neyse ki belirsiz de olsa mutlu bir sona kavuştuğumuz için içim biraz rahat etti.

Yazarın bundan önce her kitabını beğenerek okudum ama bu kitabı okurken çok keyif alamadım. Bu benden mi kaynaklanıyor yoksa bu kitabın diğerlerine oranla daha da eski olması nedeni ile yazarın kaleminin yeterince iyi olmamasından mı kaynaklanıyor anlayamadım. Konu aslında serinin diğer kitapları gibi aynı çevrede dönüyor. Serinin tüm kitapları aynı olayla başlıyor. Yakın bir arkadaşlarını trajik bir şekilde kaybeden bir arkadaş grubunun bir üyesiyle. Bu kitapta anlatılan da çapkın ve gözde bekar Julian. Yazar ilk bölümleri çok uzatmadan hemen konuya girip bizi cesur, kararlı ve zeki bir karakter olan Claudia ile tanıştırdı. Claudia yaşadığı dönem bakımından biraz özgür yetişmiş, kendi kararları konusunda aşırıya kaçmadığı sürece müdahale edilmeden dileğini yapabilen, özgüveni yüksek, yardımsever bir karakter olarak gösterildi ancak kitap ilerledikçe Claudia öyle şeyler yapıyor ki böyle özellikler verilen bir karakterin nasıl olup da öyle davrandığı konusunda insan şüpheye düşüyor. Bana göre bu kadar zeki ve kültürlü bir karakter yaratıp kıza inatçılık yüzünden aptalca şeyler yaptırmak biraz çelişkili ve yazarın sadece yazmak için yazdığını düşündürüyor. Evet, insanın hata yapıp aptalca yanlışlar yapma hakkı var ama bu, eğitimli bir kızın hiç silah kullanmayı bilmeden başka kadınları örgütleyip, kocalarının silahlarını çalmaya ve onlara silah kullanma öğretmenliğini üstlenmeyi kapsamaz. Bu öylesine yapılacak bir hata değil. Ayrıca birçok noktada karakterlerin kendi iç sesleri o kadar aynı şeyleri tekrarlıyor ki insan ister istemez oraları atlıyor. Bu kadar tekrar olacağına daha iyi yazılmasa diye düşünüyorum. Sanki sırf sayfa doldurmak için yazılmış gibi oluyor. Sonu da beni çok tatmin etmedi. Bir tek kadınlar için verilen mesajlar hoşuma gitti. Kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmaları gerektiğini, eğitim açısından bir tutulmaları gerektiği gibi sosyal konuları işleyişi hoştu ama keşke daha güzel bir biçimde yansıtılabilseydi. Üstelik sonu da öyle bir bağlandı ki kadın sayesinde değil yine adam sayesinde günü kurtarabildiler. Belki o dönemdeki şartlar bunu gerektiriyordu ama bu kadar okuduktan sonra da kadının faydalı bir şey başarabildiğini görmek isterdim açıkçası.

Hiç ummadığım kadar olağanüstüydü. Büyük teyzesinin ölümü ile birlikte onun son arzusunu gerçekleştirmek üzere İngiltere’den Sri Lanka’ya kadar uzanan heyecanlı bir yolculuk yapan Diana’yla birlikte sanki bende yolculuk yapmışçasına zevk aldım. Onunla birlikte adım adım ipuçlarını takip ettim, kanıtlar buldum, gizli kalmış her olayı açığa çıkardım. Yazar inanılmaz bir şekilde beni de kitabın içine çekmeyi başardı. Ayrıca kitabın her bir satırının benim ilgimi çeken konularla bezeli olduğunu söyleyebilirim. Bu da kitabı daha da sevmeme neden oldu. Özellikle bugünlerdeki Hindistan kültürüne olan ilgimin oldukça artması ve bu kitapta da buna yönelik oldukça bilgi olması beni oldukça memnun etti. Tamillerin Sri Lanka’daki halkının yaşayış şeklini ve kültürlerini okumaktan inanılmaz keyif aldım. Kitap iki dönem olarak yazılmış. Günümüze yakın bir dönem ve günümüz karakterinin büyük büyük annesinin dönemi… Yani 1887 yıllar. Hem günümüzün hem de o dönemin Sri Lanka’sını okumak gerçekten de harikaydı. Bu kitapla birlikte gizli kalmış bir hazine bulmuş gibi oldum. Çok beğenerek okudum, tavsiyemdir. Ayrıca Sarah Jio sevenler için ayrıca tavsiye edebilirim. Tarzları birbirlerine oldukça yakın.

Kitabı bitirdiğim zaman yorum yapamayacak kadar sarsılmıştım. Kelimeleri, satırları yazıp yazıp sildim. Bu denememin de sonuna gelebilecek miyim bilemiyorum. Ruhsal olarak çok etkilendim ve gerçek anlamda sarsıldım. Cinayetle başlayan ilk bölümlerden sonra son sayfalara kadar büyük bir merak ve heyecan içinde okudum. Kitabın sonlarına doğru gerilim gerçekten çok arttı. Uzun zamandır bir kitabı okurken bu kadar gerildiğimi hatırlamıyorum. Yazar ilgiyi her daim canlı tutmasını bildi. Uzun bölümlerin nasıl bittiğini anlamadan kendimi yeni bölümde buldum. Cinayet, gizli görevde bir polis, iki farklı dedektif, 5 tane sıkı arkadaş… Hikaye gerçekten çok iyiydi. Son zamanlarda okuduğum kitaplar arasında favorilerimden olmayı başardı ve sanırım hayatımın sonuna kadar unutamayacaklarım arasında da yerini aldı. Ayrıca dönem dönem açıp okumak istediğim bir bölüme de sahip. Belki 4-5 sayfa ama benim gerçekleşmesini arzu ettiğim hayalimi kelime kelime okumak çok farklı bir duyguydu. Ben hayal etmekle yetinirken, kitaptaki kahramanlarımız bunun için adım atmış, hatta sonsuza kadar bile olmasa da uzun bir süre bunu sürdürebilmişlerdi. Onların arkadaşlığına, uyumuna, birbirleri ile geçinmelerine hayran oldum. Kıskandım. Ben de kendimi onlar arasında hissetmek istedim ama onlar birbirlerine öyle bir kenetliydi ki ben kendime orada ancak bir izleyici olarak yer bulabildim. Yine okuduktan sonra öğrendim ki yazarın ikinci kitabını ve bu kitapta anlatılan gizli görevdeki polisin geçtiği ikinci hikayesini okumuşum. En kısa zamanda ilk kitabı da edinip okuyacağım. Gerilim kitabı sevenlere tavsiyemdir.

Kitabın son çeyreğine kadar yazarın ne anlattığına dair kafa yordum. Bitmek tükenmek bilmeyen betimlemelerden ruhum daraldı. Ancak son çeyreğine başladığım an aklıma asla gelmeyen, konduramadığım bir yere vardık. Zaten oraya vardıktan sonra da karakterin kendini haklı çıkarmak üzere anlattığı Yunan Mitolojinden hikayelerle birlikteki düşüncelerini okumak hoşuma gitmedi. Benim gibi kitabı araştırmadan okuyanlar için o konunun ne olduğunu söylemek istemiyorum. Bilmeyenlerin okurken keşfetme hakkını elinden almak hoş olmaz. O yüzden o konu diyerek devam edeceğim. O konunun herhangi haklı bir tarafı olmaz ve zaten buraya varmadan önce bile uzun betimlemelerden dolayı kitabın bana göre olmadığına karar vermiştim. Kitaptaki sadece iki üç cümle dikkatimi çekti. Onun dışında benim için tamamen gereksiz bir kitaptı.

Hoş, güzel ve sıcak bir hikaye. Yazarın daha önceki kitaplarında olduğu gibi bu kitabı da oldukça akıcı kaleme alınmış, sonunun geldiğini anlamadan kitabı bitirdim. Diğer kitaplarından daha farklı bir yöntemle yazılmış bu kitabı. Yazarın daha farklı yönlere ilerlemesi benim hoşuma gitti. Kimsesiz bir adada mahsur kalan karakterlerin yaşam mücadelesi ilginç ve yer yer trajikomikti. Kendimi sık sık ben olsam ne yapardım diye düşünürken buldum. Kendimi hep karakterlerin yerine koyarak okudum. Bu, bence yazarın en büyük başarısı. Kitabın ortalarına doğru karakterlerden birinin yaptığı hata gözüme batsa da sonuç itibariyle o bir insan ve biz hep hata yaparız değil mi? Hikayenin barındırdığı gizemleri sezdim. Yazar gibi ben de Bermuda şeytan üçgenine meraklıyım. Yazarın yorumunu da sevdim. Basit, kafa yormayan ve iç ısıtan bir kitaptı.