gunay1

Araştırmacı yazarın, kitaplar ve anılarla ilgili ilginç ve önemli sayılabilecek olaylara dair incelemelerini toplamış. Konular güzel fakat Osmanlı Türkçesinin kullanılması akıcı okuyuşu engelledi. Belki bu benim kelime hazinemin eksikliğinden kaynaklanıyor ama çok kişinin bunu okuduğunda anlayabileceğini sanmıyorum. İyiki telefondaki yapay zeka kullanımı var. Yoksa tek tek kelimeleri araştırıp tekrar tekrar okumaktan başka çare yok anlayabilmek için. Bu yüzden küçük hacimli olmasına rağmen okumam uzun sürdü.

Sınavlara hazırlanan kişilerin mutlaka okuması gereken bir kitap. Bizim için ise okunmakta geç kalınmış ve tecrübelerimizle daha önceden keşfedilmiş bir kitap. Biz bu elekten yıllar önce geçmişiz. Lakin gençler için çalışmanın ve tekrarın önemini belirten bir yazı.

Amerikalı bir öğretmenin, Finlandiya'da ilkokul beşinci sınıf öğrencilerine ders verme fırsatı bulur. Bu sınıfta Finlandiya eğitim sistemiyle Amerikan eğitim sistemini karşılaştırma amacına ulaşır. Kitapta anılarını anlatırken görüşlerini sunar. Finlandiyada ilköğretimde günlük ders saati dört dersi geçmez ve sınav stresi yoktur. Öğretmen sadece yönlendiricidir. Öğrenci ise bu yönergeler ışığında kendini geliştirir. Yazar, öğrencilerin mutlu bir şekilde eğitim almasını dört kritere bağlar. Bunlar: esenlik, aidiyet, özerklik ve ustalık. Kitap bu başlıklar altında ilerler. Buna en son olarak zihniyet farkındalığını da ekler. Bir eğitimci olarak baktığımda ülkemizdeki eğitim sistemleriyle karşılaştırdığımda doğrusu bana bir şeylerin katacağına inandığım bu kitaptan bir şey öğrenemedim. Bir kere öğrencilerimizde sosyal bilinç yerleşmemişken çocuklardan kendi kendine öğrenmeye çalışacaklarına inanmıyorum. Finlandiyadaki gibi günde dört saatlik dersi gören öğrencilerden başarı beklemek imkansız.

Kitabın kolay anlaşılması ve akıcılığı okunuşu sevdiriyor. Sona doğru siyasi amaçlı bildirimleri biraz can sıkıcı ama haklı gerekçelerle. Aynı görüşü bir de sağ kesimin kitaplarıyla ilgili olarak savunsaydı tüm kitaplara yapılan haksızlıkları savunduğunu düşünürdüm. Bu ülkenin çok karanlık bir geçmişi var: sağ hükümete geçince solun; sol hükümete geçince sağın kitaplarını gereksiz görmüş. Oysa bence tüm düşüncelere saygı duyulmalı. Her görüş okunmalı ve eleştrisi ve düşüncelerine katılıp katılınmaması okuyucuya bırakılmalı. Yönlendirici olunmamamlıydı. Genel olarak kitap içersindeki adı geçen yazarlar ve kitaplar okunmalı. Ben bu konuda çok yararlandım. Bir kaç sene sonra hatırlamak amacıyla tekrar okunabilir bir kitap.

Uzun zamandır kendimi bulduğum böyle bir kitap okumamıştım. Bitti diye üzüldüm doğrusu. Oldukça akıcı bir kitap. Konular hep kitaplar ile ilişkili. Okuma, yazma ve kitap kavramları beni deli ediyor; seviyorum bu kelimeleri. Bir tür hayatın tadı; anlamı oluyor bu kavramlar. Yazarın gözünden ve duygularından oluşan hikayeler şeklinde sunulan bu kitap oldukça güzel. Kırk yıllık dostunmuş gibi samimi anlatışı, merak uyandıran bir tarzı var. Bir kaç hikayenin sonu belirsiz. Kendiniz tamamlayın der gibi ki öyle diyor. Sanki bu tür olayların bir çoğunu kendim yaşamışım gibi hissettim. Bu yüzden bir nostalji oldu bana. Üniversite okurken kitap okumalarıma döndüm. Tekrar okunabilinecek bir kitap. Umarım yine bu tür bir kitaba ulaşır, doya doya okurum.

Büyük istekle başladım ama hayal kırıklığı yaşadım. Farklı bir şeyler bekliyordum. Yazarın kendince doğru bulduğu görüşlerini iki kişinin konuşması ile kanıtlamaya çalışıyor. Sizi ikna etmeye çalışıyor. Oysa ben ikna olmadım. Doğruluğu kanıtlanmamış duyguları, uyduruk hikayeler ile ikna etme çalışmasından başka bir şey değil. Başta hızlı okumaya başladım. Tam olarak anlayamadığımı fark edince yavaşladım. Düşünme araları vererek bazı yerleri tekrar okudum. Güya kozmik, pisişik, akılsal, mistik, kostik gibi gizem katan kavramları sokarak dünyanın sırrını verecekmiş gibi duyguları yüklemeye çalışıyor. Doğrusu beni hiç etkilemedi. Beni tek etkileyen açıklama şu oldu: " Ne zaman korkmuş ya da endişeli hissetsen, şu önemli dersi hatırla: Zihinsel ya da duygusal acılar yalnızca bütünün bir PARÇASINA sabitlendiğinde olur. Geçici yanlış odağını aş ve geri çekil. İçsel bakışını ne kadar genişletirsen, gördğün şeyden o kadar az rahatsız olursun. "