yüzeysel öfkelerimden sıyrılmaya çalıştığımdan beri, derinliğinden ürkmez oldum evrenin, bilakis, indikçe derine, çırptıkça kanatlarımı, yüzdükçe sema’da daha derin nefes alıyor, daha içten geri veriyor ve evrene verilecek bir hesap bırakmıyorum sinem’e. ne alacaklı oluyorum hayata karşı, nede borçlu hissediyorum.. üzülmekse üzülmek, tebessüm ise tebessüm, tadında mutluluklarım, biraz buruk hüzünlerim, üstü kalsın dediklerim derken.. insanlar görmese de çoğu zaman, dünya ona boyadığım gökkuşaklarını kuşanıp, dans ediyor kimi zaman gökkubbede bana teşekkür eder gibi, sevinir gibi, mutlu. üstelik içten içe değil, apaçık yapıyor bunu, bilmiyorum göreniniz var mı başını kaldırıp yeryüzünün leş halinden.. ama sema hala umut, sema hala direniş, sema hala hayat dolu.
Rozetler
Tümünü görEn çok ilgilendiği etiketler
TümüSon aktiviteler
Yazar: emile zola
Doğal (Natüralist) Edebiyatın en usta yazarı olan Emile Zola 1840-1902 yılları arasında yaşadı. İnsan iradesinin önemsizliğini, yaşamı asıl belirleyenin doğa ve toplumsal çevre olduğunu savunan Zola, tüm yapıtlarında bu görüşünü kanıtlamaya çalıştı. Kitle hareketlerini ve kitlenin ruhsal durumlarını, ele aldığı çeşit çeşit tiplerle aktaran Zola, 1885te yazdığı Germinalde yeraltından kömür çıkaran…
