ceyhungok

Mektuplardan oluşmasına rağmen şiir tadında. Yazar şair olunca şiirsel dilini mektuplarında da korumuş sanırım. Bu kadar duygusallık bana fazla olsa da okumanızı öneririm. Cemalettin Seber (Cemal Süreya) i merak edip yakından tanımak isteyenler için bir eser.

Kitapta hep acaba ne olacak? diye merak ettim. Hep bir aksiyon olmasını bekledim fakat beklediğimi alamadım. Yazarın amacı sanırım yoksul insanların birbirleri arasındaki dayanışmayı, duygu paylaşımlarını, yoksul olsalar dahi sahip oldukları en ufak şeyi paylaşma isteklerini aktarmaya çalışmış okuyucuya. Bunu gayet güzel aktarmış ama duygu yoğunluğu bana bazen abartılı ve fazla geldi. Belki daha normal olabilirdi bu yoğunluk, bu biraz kitabı gerçek dışı yaptı benim gözümde. Kitabın sonu sanki ben de "ya bunda bir eksiklik var" düşüncesi uyandırdı. Kitap sanki tamamlanmadan bitmiş gibiydi. Fakat okuduğuma pişman olmadım. Okuyucuya bazı mesajlar verdiği ve aktardığı bir gerçek.

Bayağı bir süre önce okumuştum. Genel görüşlerin aksine bu kitabın abartıldığını düşünüyorum. Tamam güzel kitap, hoş kitap, yazar duyguları olayı güzel bir dille anlatmış ama... Nitekim bir Türk filminden ne farkı vardı ki? Türk filmlerinde de aynı konuyu ve aynı sonları görmüyor muyuz? Şaşırtan ya da bir Türk filminin anlattığından fazla bir şey anlatmadığını düşündüğüm kitaplardan. Sonuca gelirsek iyi kitap, hoş kitap, okuyun kesinlikle fakat kesinlikle mükemmel denemez.

Kitap çoğu kişinin söylediği gibi akıcı ve kendisini bir solukta okutuyor. Fakat yazarın amacını anlamakta zorlandım ben. Dönemin insan psikolojisine mi, hiçlik duygusu ile nasıl başedilebileceğine mi, eğlence olarak yapılan bazı şeylerin rekabet, aç gözlülük, en iyi olma hırslarına bürünüp hayatı daha kötü bir hale soktuklarına mı değinmek istemiş dersiniz? Aslında hepsini barındırıyor içinde fakat birşeyler eksik gibi ve bende şu açıdan büyük etki bıraktı diyemedim. Dilinin çok anlaşılır ve hafif olduğuna katılmıyorum. Bazı yerleri tekrar okumak zorunda kaldım. Kitabın sonuna geldiğimde de bu nasıl bir son dedim kendi kendime sanki böyle yarım yamalak kalmıştı kitap benim için. Okunmasını önermekle birlikte ilk sıralara koyacağım bir kitap değil kendisi benim için. 7/10

Livaneli bu kitabında insan müdahalesinin doğaya ve insan yaşamına verdiği zararları anlatmış gibi görünebilir fakat düşünüldüğünde siyasi çıkarları uğruna yaşanılan alanı mahvetmek anlatılıyor. Kitapta anlatılanları ülkemiz için düşündüğümüzde de söylediklerinin hemen hemen aynısının yapıldığını görürüz herhalde. Bazılarının koltuk sevdası uğruna bu halkı uyuşturucu sözleriyle beyinlerini uyuşturup kendini haklı gibi gösterdiklerini, doğanın tahrip edilip daha sağlıksız ve yaşanmaz bir hâl aldığı gerçeği var bu ülkede. Dili de gayet akıcı ve kendini okutturan bir kitaptı. Kesinlikle öneriyorum. 9/10

Öncelikle Livaneli'nin yalın, sade, anlaşılması kolay, akıcı dilini seviyorum. Kendisini sıkmadan okutturuyor. Bir önceki okuduğum Serenad kitabı gayet güzeldi zaten. Bu kitabında değişik kişilerden yaşamlardan kesitlerle ülkemizin içinde bulunduğu sorunları ve sebeplerini bize aktarmak istemiş. Benim kişisel olarak ta farkında olduğum sorunlardı bunlar. Başarılı bir şekilde anlatmış bunları okuyucuya. Kendi aklında bulunan tespitlerin de yerinde ve doğru olduğunu düşünüyorum. Tabi ülke sorunlarından bahsetmiş genel anlamda da mutlu olmanın nasıl mümkün olabileceğinden de bahsetmiş. Kitabı bitirdiğimde "neyi düşlüyorsan, nerede kendini rahat ve mutlu hissediyorsan işte gerçek mutluluk o dur" mesajını aldım ben. Tek beğenmediğim yönü bazı bölümlerin ve hikayelerin gereğinden fazla uzun olması geldi bana. Bu nedenle 10 üzerinden 8 verdim. Ortalamanın üstünde bir kitap olduğunu düşünüyorum.