Puanlar ve değerlendirmeler

Baskı: Kuralsız (Uyumsuz, #2)

Olayların patlak verdiği, geçiş kitapları değil de asıl olayın olduğu kitapları daha çok seviyorum. Bu yüzden-olaylar bakımından-Kuralsız'ı Uyumsuz'dan daha çok beğendim. Ama... Evet, koca bir ama var orada. Kitapta Tris o kadar sinir bozucuydu ki okurken saçımı başımı yoldum. Sinirden ağlayacaktım az kalsın, ki ağlamanın kıyılarında dolaşmışımdır. Tam diyorum "Hah,aklı başına geldi." yok, sil baştan başlıyor. Tobias ayrı bir olaydı zaten. Elden ayaktan düştü çocuk. Yazar Tobias'ı böyle güçsüz göstermekle ne amaçlamış hala anlayamadım. İşte bu iki nedenden dolayı, Tris ve Tobias, puanım 8 oldu.

Baskı: Bir Sır Saklı İçimde

İlk olarak kitabın o mükemmel şiirsel anlatımı için yazarı ve çevirmeni alkışlıyorum. Yazar kelimeleri büyük bir ustalıkla birleştirmiş. Normalde etkilenmeyeceğim olaylarda bile sarsıldım. O kadar güzel ve değişik bir deneyim oldu ki benim için, favori kitaplarım arasında yerini aldı. Judith öyle bir karakter ki kelimeler anlatmaya yetmez. En yakın arkadaşının ölümüne tanık oluyor, kaçırılıyor, taciz ediliyor, dili kesiliyor sonra köyüne dönüyor. Bu sefer herkes onu dışlıyor-öz annesi bile-, görmezden geliyorlar, sakat ve zeka eksikliği olan biri gibi davranıyorlar. Tüm bunlara rağmen o, öyle güçlü biri ki tüm bunlara göğüs geriyor. Kitap o kadar büyük bir aşkı anlatıyor ki ben bile etkilendim. Ki etkilenmeyen biri olabileceğini düşünmüyorum. Böyle büyük şeyler yaşamış bir kızın, bir insanın içindeki o büyük sevgiye şahit olunca afallıyor insan. Zaten kitap boyunca Judith Lucas'a ona olan aşkını anlatıyor. Ama öyle bir anlatıyor, öyle bir hissettiriyor ki bir anda siz Judith oluyorsunuz. Kitap boyunca beni bir çok olay rahatsız etti. Ama birine değinmeden geçemem. Judith'in annesi. Annesine karşı ne hissetmem gerektiğini kestiremiyorum açıkçası. Judith annesini anlatırken ya da bu olaylar yaşanmadan önceki halini desem daha doğru olur sanırım, sevecenliğidir, eşine olan aşkıdır, zorluklara göğüs germesi, güçlü biri olmasıdır beni etkiledi. Neredeyse kadına hayran kaldım. Neredeyse... Ancak öz evladının başına gelenlerden dolayı onu suçlayıp, hor görmesi içime oturdu. Kabullenebileceğim bir şey değil bu. Bu yüzden annesinden nefret ettim. Öyle böyle değil. Bazı yerlerde sinirden gözlerim bile doldu. Kitabı özetleyen cümle yine kitaptan çıkıyor. "Mucizelere inanmam, ancak eğer gerek duyarsa bir kız kendi mucizesini yaratabilir."

Baskı: Eğer Yaşarsam (If I Stay, #1)

Sanırım ilk önce bana ikinci kitaptan spoi veren sevgili insana "Lanet olsun sana!" demekle başlayabilirim. Bir çok kişi kitabı okurken etkilenmiş. Eminim ben de-o spoilerı yemeseydim- etkilenirdim. Spoi yediğim halde son sayfalarda duygusallığı arttırmak için https://www.youtube.com/watch?v=s_rSr... dinledim ancak bir işe yaramadı. Ben de bir işe yaramamış olabilir ama kesinlikle son bölümü okurken dinlemenizi öneriyorum. Tüm bu olumsuzluklara rağmen kitap gerçekten güzeldi. En azından değişik bir tarzı vardı. Filmini gerçekten merak ediyorum. Sanırım filmde ağlayabilirim. Özellikle önemli yerlerde o atmosferi yakalamak için doğru şarkılar çalarsa. Genelde filmden çok kitaptan etkilenen bir insanım. Hatta genelde değil hep. Ancak bu sefer bir istisna olacağını hissediyorum. Göreceğiz.

Baskı: Steelheart (Reckoners, #1)

Müthişti. Uzun zamandır okuduğum en ilginç kitaptı sanırım. Brandon Sanderson bir dahi. Ciddi anlamda. Karakterler, olaylar o kadar... Kusursuz mu? Bilmiyorum. Tanımlayacak kelime bulamıyorum. Kitabı okurken eminim yüzüm şekilden şekle girmiştir. Art arda o kadar çok şok geçirdim ki hala beynim algılamakta zorlanıyor. Tek pişmanlığım bu kitabı kitaplığımda günlerce bekletip daha erken okumamak, bu muhteşem yazarla tanışmamı gecirtirmek oldu. Şunu da eklemem lazım, metafor olayı müthişti.

Baskı: Efsane (Efsane #1)

**spoiler alert** Kitap her şeyiyle tam bir EFSANE. O muhteşem cildi ve kapağı olsun, konusu olsun, June'u, Day'i, Metias'ı, John'u olsun gerçekten "Efsane".Metias ölmüş gerçekten. Kırıldım :( Ölü bir karaktere aşık oldum. Sanırım bu bir ilk. Diğer kitaplarda Metias ve John'u geri getirmeliler. Bence kitaptaki asıl kahramanlar bunlardı. June'a gelince... Kız ilk başlarda burnu havada bir tipti. Sonra yaptığı yanlışları anladı-fakir insanları küçümsemektir, ben en zekiyim, her şeyin en iyisini bilirim havalarıdır falan-. Asi karakterleri hep sevdiğim için o özelliğine bir şey demiyorum. Sonuna kadar da asiliğinden ödün vermedi zaten, helal olsun. Day için fazla söze gerek yok. 1500 puanı beklemiyordum ancak beklememem saçmalıktı, tahmin etmem gerekirdi. Thomas'da bir pislik olduğunu en başından anlamıştım zaten. Ölsün pis varlık. Bence Thomas'ın tüm bu yaptıklarının arkasında daha farklı bir sebep var. Diğer kitaplarda göreceğiz artık. Kısacası mükemmel bir kitaptı.

Baskı: Paradokya

Sıradan bir kurgusu vardı. Beni kendine hayran bırakmayı başaramadı.

Baskı: Avcı (Melez Sözleşmeleri, #5)

Ben bu seriyi Lux'tan daha çok seviyorum ya. Ayrıca yine müthiş bir kitap. Sonlara doğru Jennifer'a sövmeye baaşlamıştım 'Bu nasıl son lan böyle ?!?!??' diye ama sonra -Allah'tan- düzeldi de ben de daha fazla günaha girmedim :DFSDF

Baskı: Apollyon (Melez Sözleşmeleri, #4)

** spoiler alert ** Vay be! Cidden, vay be! Kitabı henüz bitirmenin verdiği bir şok var üzerimde. Ağzım açık kaldı resmen. Ne yazacağımı bilemiyorum. Her neyse, kitabın sonunda yine bir patlak verip bitmesini bekliyordum ama olmadı. Onun dışında heyecan tavan yapmıştı. Çok fazla olay oldu, hangisine değineceğicmi bilmiyorum. Alex'in yeni halini daha çok sevdim ben ya. Olaylar karşısında verdiği tepkiler çok iyiydi. Özellikle de şaşırınca verdiği tepkiler. " Vay anasını..." falanları çok hoşuma gitti. Belki ben de böyle saçma salak tepkiler verdiğimdendir :D Aiden'ı da daha bir çok sevdim bunda. Bu kitapta daha bir güçlü, daha bir kararlıydı. Bi de Ares. Aslında tahmin etmesi zor değildi. Gerçi Aphrodite olabileceğini düşünen bir insan olarak bunu söylemem çok saçma. (özürlü falan diyebilirsiniz rahat olun :D) Bundan da saçması Aphrodite olduğunu düşünmem :DASF Ama sonuçta hepsi olabilirdi, o kadar da salakça bi şey değil bence. Seth'in olağanüstü güzelliği falan... Sonuç olarak Aphrodite olduğunu düşünmem bence hiç de salakça değildi. (aslında içten içe kendime sövüyorum,hatta bunları niye yazdığımdan bile emin değilim :DAS) Kitabın sonunda Ares Alex'i pataklarken Seth'in gelip Alex'i kurtarmasını falan beklemiştim ama yine beklediğim olmadı. Gerçi beklediğim hiç bir şey olmadı kitapta ama neyse. Kitabın sonunda Alex'i kimin kazandığına dair tüm sorular yanıtlanıyor. Tabii ki Aiden. TeamAiden olarak bunu söylemekten gurur duyuyorum *bitchgrin* Yani artık bu noktadan sonra Seth'e dönerse çok saçma olur. Apollyon kesinlikle Tanrı'yla yarışır. Hatta fark atar bile o derece güzeldi ya da ben daha yeni bitirdiğim için saçmalıyorum :D

Baskı: Ayaklı Bela (Beautiful, #2)

*spoiler* Ayaklı Bela'yı okuyunca Travis'in hareketleri daha bir anlamlı geldi,zaten öyleydi ama netlik kazanmış oldu. Nedense bu kitapta Abby'e sinir olmadım. Tatlı Bela'da acayip sinir olmuştum. 'Allah'ın belası acı çektirmesene şu çocuğa, söyle artık sevdiğini!' diye bağırıp durmuştum. Tatlı Bela'da Travis ve Abby sanki defalarca ayrılıp birleşmişler gibi gelmişti ama bunda öyle olmadı. Trent'e bitiyorum ya. O nasıl bir şey öyle.Bir yerde yazarın Maddox kardeşler hakkında kitap yazacağını okumuştum,umarım doğrudur da yeniden aşık olurum hepsine :D Kitabın sonunda Travis'i FBI ile bağlaması hoş olmuş bence.

Baskı: Babil'de Ölüm İstanbul'da Aşk

Bu kitap da sanki İskender Pala tüm edebi ve tarihi bilgilerini kusuyormuş gibi hissettim. Kitap güzeldi gerek kullandığı dil gerek kurgu olsun ama dediğim gibi bilgi fazlalığı vardı.

Baskı: Umutsuz (Umutsuz, #1)

Bir babanın, babayı geçtim bir insan böyle bir şeyi nasıl yapar gerçekten anlam veremiyorum. Ayrıca Karen'ın yaptığı fedakarlık paha biçilemez bir şeydi. Sky'ın bir anda alt üst olan dünyası beni de afallattı. Küçük bir empati yaptığımda ise görebildiğim tek şey benim onun kadar güçlü olamayacağım. Cidden kaldıramazdım ben. Dünyada böyle iğrenç kişilerin olduğunu bilmek hoş değil.

Baskı: Yaratık Avcısı (Yaratık Avcısı, #1)

Benim midem böyle iğrençlikleri daha yeni yeni kaldırmaya başladı, kendimi hazır hissetmiyorum. Ama elbet bir gün okuyacağım bu herkesin müthiş dediği kitabı.

Baskı: Hobbit (Resimli)

Ben bu kitaba ölürüm. Hem cildine hem içindeki resimlere hem yazarına hem kendisine. Tek kelimeyle mükemmel, başka söze gerek yok.

Baskı: Ara Dünya

İlk Neil kitabım ve bayıldım. Gerçi yazılılar falan vardı 8-9 günde anca bitirdim ama yine de çok beğendim ki bunun ne kadar günde bitirdiğimle bir ilgisi yok ve ben saçmalamaya başladım.. Ah bir de Amerikan Tanrılarını bulsam da okusam süper olurdu ama bulamıyorum :(

Baskı: Yokyer

Bu kitaptan beklentim çok yüksekti. Nedenini bilmiyorum. Bazen böyle saçma sapan beklentilerim olabiliyor, sanırım hepsi kitap kapaklarından dolayı. Kahpe Bizans... Sonunu tahmin etmiştim, hatta kitabın başlarında(böyle de zekiyim). Neil'in iki kitabını okudum şimdiye kadar aslında-evet,sonunda ititraf ediyorum-iki kitabı da beklentimin çok aşağısındaydı. Kötü demiyorum kesinlikle, benim beklentim çok çok çok yüksekti. Kıyamet Gösterisi'ni okuyup Neil hakkındaki nihai kararımı vereceğim. O zamana kadaaaar.... Naparsanız yapın :DdDDdd

Baskı: Ve Dağlar Yankılandı

Bir Khaled Hosseini klasiği daha. Bu adamın her kitabına bayılıyorum. Gerçi Bin Muhteşem Güneş'te sıkılmıştım aslında o kitabı pek sevmemiştim. Her neyse işte çok iyiydi bu kitap.

Baskı: Esir Şehrin İnsanları (Esir Şehir, #1)

Edebiyat dersimizde okumamız için hocaya yalvardığım kitap. Hocaya yalvarmam da ki tek sebep kitabın isminin çekiciliğiydi. Okuyunca iyi ki yalvarmışım hocaya, iyi ki okumuşum dedim. Kemal Tahir'in diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum.

Baskı: Pabucumun Ajanı -1

Cidden acayip komik ve iğrenç esprileri olan bir kitap. Okurken gülmekten kırıldığım yerler oldu, Türkiye'de bu türde yazan yazarlar olduğunu keşfetmek mutlu etti beni.

Baskı: Yemin

Kitap hakkındaki yorumuma nereden başlayacağım bilmiyorum. Ama sanırım vermek istediği mesajlardan, kardeşlikten, dostluktan başlayabilirim sanırım. O kadar güzel işlenmiş ki her şey. Ama aşk biraz yetersiz kalmış. Kitabın hacmi daha fazla olsaydı gayet güzel işlenebilirdi belki. Ama bunun dışında Charlie'nin kardeşine olan bağlılığı müthişti. Ve kitapta beni en çok etkileyen kısım Charlie'nin yer yer bencillik yaptığını fark edip bunu yaptığı için kendinden nefret etmesi oldu. Bundaki etken belki de o kısımlarda kendimi görmem oldu. Sırf bu yüzden bile tam puan verebilirim bu kitaba- ki zaten verdim:D

Baskı: Ölümsüz Juliet

Kitabı başlarında o kadar çok sevmiştim ki anlatamam. Kurguya hayran kalmıştım. Özellikle de Shakespeare'ın klasik Romeo&Juliet'i nasıl yazdığını anlattığı bölüm beni benden almıştı. Ama kitabın sonlarına doğru yaşadığım hayal kırıklığı da hiç bir şeyle ölçülemez. Ayrıca kitap da o kadar çok aşk aşk aşk geçiyor ki midem bulandı. Kitabın başlarında böyle değil de sonlara doğru oldu ve cidden tam bir hayal kırıklığı, çeviri de kötüydü bence.

Baskı: Anansi Çocukları

Kitaba bir türlü odaklanamadım oysa ki Neil'in kitapları beni kendimden geçirir, garipti.

Baskı: Bir Bilim Adamının Romanı

Bir çok kişi Oğuz Atay'ın dilinin karmaşık olduğunu düşünüyor. Bence de öyle ama beni kitaptan koparacak kadar değildi. Bilakis kullandığı dil beni kitaba daha çok çekti.

Baskı: Melek (Melek, #1)

Nedense ben bu kitaba hiç ısınamadım. Zorla okudum resmen, arkadaşlarım bir kitaba böyle bir tepki gösterdiğimi görünce akıl sağlığımdan falan şüphelendiler :D Biliyorum fazla tepki verdim ama cidden hiç sevmedim ya, bir de kitabı okumadan ikinci kitabını aldım ya ona yanıyorum.

Baskı: Suç ve Ceza

Yarım bırakmama rağmen çok sevdim kitabı. En kısa zamanda bitirip daha detaylı bir yorum yapmak istiyorum.