c_burcu

Yaşar Kemal’in ne kadar büyük bir yazar olduğu inkar edilemez elbette. Ama bu kitap ona övgüler düzmek için kaleme alınmış adeta. Zülfü Livaneli, yakın dost olduğu yazarı anlatırken objektif davranamamış. (Böyle bir kaygısı oldu mu bilemiyorum tabi.) Sonuç olarak şunu söylemek isterim bu kitabı okuduğunuzda Yaşar Kemal’i tanımış değil, Livaneli’nin bakış açısıyla Y.Kemal hakkında bilgi sahibi olmuş oluyorsunuz. Sürekli kendini tekrar eden, diliyle zihninizi yormayacak, bir çırpıda okunacak bir kitap. Okunmasa kaybedilecek bir şey yok. Zira Yaşar Kemal hakkında pek çok bilgiye başka kaynaklardan pekala ulaşabilirsiniz. Ancak Livaneli severler tarafından ilgiyle okunacaktır.

Tarihi romanları pek sevmediğimden olsa gerek kitabı uzun sürede ve çok zor okudum. Minyatür sanatı, sanatçılardaki Doğu-Batı ikilemi, üslup kaygısından bahsedilen tasvirler fazlasıyla uzun. Kitabın tarihi-polisiye yapısı bana Umberto Eco’nun Gülün Adı romanını anımsattı. Kitabın sonunda yazarın o kitabı yazma serüvenini okumayı severim ancak burada Orhan Pamuk’un mağrur tavrını sezdim, bana yazarın onca araştırmayı heba etmemek adına kitapta hepsine zoraki yer verme kaygısı olduğunu düşündürdü. Okuduğum diğer kitaplarında da olduğu gibi Orhan Pamuk bu kitapta da kendi hayatından izlere romanda yer vermiş. Yani romanda bahsedildiği gibi “kusuru imzası olmuş”.

Kurgusuyla Gölgesizler’e benzeyen ancak Gölgesizler’i okuyan biri olarak bana aynı hazzı yaşatmayan kitap. Hasan Ali Toptaş’ın enfes üslubu için okunmaya değer.

Divan edebiyatı meraklılarının ilgisini çekecek bir kitap. Yazar, kitapta divan edebiyatının "halktan kopuk" iddialarının tersini söylese de ne yazık ki ben buna katılmıyorum. Divan şiirinde günlük hayattan izlerin bulunduğu beyitlere yer verilmiş ancak bunların yine soyut ve mecazi bir aşka, sevgiliye bağlanıyor oluşu düşüncemi destekliyor. Demem o ki; divan edebiyatı -ya da sadece edebiyat diyelim- hakkında bilgisi ve ilgisi olmayanların yalnızca kitabın ismine aldanıp alacaklarını, yeterince anlamayacaklarını düşünüyorum. Kitap, günümüz insanına Osmanlı dönemi kültürel ve edebi görünümlerini sunması açısından güzel. Sonlara doğru yer alan platonik, beşeri, tasavvufi aşkın sıralaması "beşeri, platonik, tasavvufi" şeklinde olsaymış daha güzel olurmuş.

okuduğum (yarım bıraktım) en kötü distopya.anlatım çok sıradan.sanki yalnızca bestseller okuyucularına ithafen yazılmış. sistem eleştirisi böyle olmamalı düşünsel yönü çok zayıf

Franz Kafka'nın diğer kitaplarını bu kitaptan önce okumakla hata etmişim. Yazarı daha yakından tanıyabilmem açısından benim için önemli bir kitaptı. Yazarın babasına dair tespitleri ve kendi ruh halinin tasviri mükemmel. Dönüşüm'ün nasıl bir psikoloji içinde yazıldığının anlaşılması bakımından özellikle ondan önce okunması gerektiğini düşünüyorum.