Yüreğinin Götürdüğü Yere Git

Sıkıldım ve yarıda bıraktım.

"Yüreğinin Götürdüğü Yere Git" diyor yazar, kalbin nereye istiyorsa oraya... Okudunuz mu bu kitabı bilmiyorum fakat okumadıysanız şiddetle tavsiye ediyorum. Kısa ama, harika bir kitap. Ders çıkarılacak okadar çok şey var ki bu kitapta.

İsminin sizi şaşırtmasına izin vermeyin, klasik aşk romanları gibi dursa da artık hayatının son zamanlarını yaşayan bir büyük annenin anılarından ve torununa verdiği hayat derslerinden oluşan, insanın içini ısıtan bir yan da acıtan, şeker mi şeker bir kitap.

"Dil dişin ağrıyan yerine değer."
"Yolunu yitirdiğini, şaşırdığını hissettiğin zaman ağaçları düşün, onların büyüme biçimini anımsa. Unutma ki, yapraği gür ama kökü zayıf bir ağaç ilk güçlü rüzgarda devrilir, oysa kökü güçlü ve az yapraklı ağaçta can suyu binbir güçlükle dolaşır. Kökler ve yapraklar aynı ölçüde gelişmelidir, olayların içinde ve üzerinde olmalısın, ancak böyle gölge ve sığınak sunabilir, ancak böyle doğru mevsimde çiçekler ve meyvelerle donanabilirsin.”

Kitap, okuyup düşünmek ve dersler çıkarmak isteyenler için özlü sözler içeriyor. Bir kitap insana birşeyler verebiliyorsa değerlidir. İşte o değerli kitaplardan biri!

s.136

Yakınlarda bir yerde okuduğuma göre, Amerikan Kızılderililerinin şöyle bir deyişi varmış: "Bir insanı yargılamadan önce üç ay eskiyinceye dek onun mokasenlerinde yürü."

"Ve sonra ,önünde pek çok yol açılıp sen hangisini seçeceğini bilmediğin zaman ,herhangi birine ,öylece girme ,otur ve bekle. Dünyaya geldiğin gün nasıl güvenli ve derin derin soluk aldıysan ,öyle sokuk al ,hiçbir şeyin senin dikkatini dagıtmasına izin verme ,bekle ve gene bekle. Dur ,sessizce dur ve yüreğini dinle .Seninle konuştuğu zaman kalk ve yüreğinin götürdüğü yere git."

Tekrar tekrar okuyacağım bir kitap oldu benim için..

o kadar samimi o kadar sıcak bir üslubu var ki gerçekten o mektupları okuduğunuzu düşünüyorsunuz. Harikaydı.

"Acaba ben de böyle yalnız kalır mıyım?" ve "acaba ben de bir gün kendimi bu kadar iyi ifade edebilecek miyim?" soruları kulaklarımda çınlar.

Etkileyici, içten bir kitaptı...

Kitabın ismi aşk romanıymış yanılgısına sebep olsa da bir büyükannenin torununa yazdığı mektuplar şeklinde ilerleyen bir iç hesaplaşma. Başta katı bir bakış açısı gibi geliyor ama kültür farkı, jenerasyon farkı ve nihayetinde edinilmiş tecrübelerin deminde değerlendirmek lazım.