İnsancıklar (düzenle)

(düzenle)

7.7

En Son Değerlendirmeler

0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Bir önceki incelemede "eski bir dostla karşılaşmak gibi " ifadesini kullanmıştım Dostoyevski kitapları için. Netekim de öyle oldu. Arka arkaya iki Dostoyevski kitabı aktı geçti. Yazarın yazdığı ilk, benim ise yazara ait okuduğum 7. Dostoyevski kitabı. İlk kitabını 2012 yılında okuduğumu göz önünde bulundurursak şöyle bir kronoloji çıkıyor önümüze ;

1) Suç ve Ceza
2) Kumarbaz
3) Yer Altından Notlar
4) Beyaz Geceler
5) Karamazov Kardeşler
6) Yaz izlenimleri üzerine kış notları
7) İnsancıklar

Kitabı Can Yayınları'ndan okudum ve çeviriyi çok başarılı buldum. Çevirmenin notları karşılıyor bizi ilk sayfada. Kitabın çıkış hikayesini ve Dostoyevski isminin edebiyat dünyasının zirvesine nasıl yerleştiğini öğreniyoruz. Yazar, henüz 23 yaşındayken yazmış olduğu kitabı ilk olarak ev arkadaşına okutur, ev arkadaşı çok beğenir hatta heyecandan boynuna sarılır ve kitabı yayınevinde tanıdığına götürür, yayınevindeki kişi okur, o da kitaba bayılır, dönemin ünlü eleştirmenlerinden birine rica eder, okutur ve "Yeni Gogol doğdu !" denir. İşte böyledir Dostoyevski'nin kendisinin de hic beklemediği tanınma hikayesi. Sonradan çıkardığı diğer eserlerin aynı eleştirmen tarafından yerden yere vurulacağını da hatırlatalım...

Kitap yaşlı bir memur olan -Makar Devuşkin- ile genç bir kızın -Varvara Dobroseleva- arasındaki mektuplardan oluşmakta. Makar karakteri dünyanın en kibar, en fedakar, en kötü niyetlerden arındırılmış, bencillikten en uzak kişisidir. Tek beklentisi "Seni kızım gibi sevdim" dediği Varvara'dan mektup gelmesidir. Bütün kazandıklarıyla onun eksiklerini kapatmaya çalışır, üstelik kendisinin tam olan bir şeyi olmamasına rağmen... Varvara'nın mektuplarında "Nolur artık beni düşünme" şeklindeki "Ayranın yok içmeye atla gidersin gezmeye" altmetinli yakarışlarını sık sık duyarız:). Fakirliğin kol gezdiği, çalışmanın kişisel ihtiyaçları bile karşılamaya yetmediği bir dönemdir anlatılan. Bu yönden Suç ve Ceza'ya benzetebiliriz sosyal yaşamı ve gelir düzeyini. Tefeciler ve rehin eşya bırakma olayı bu kitapta da vardır. Fakat Raskolnikov için biraz daha beklenmelidir:)

Mektuplarda iki tarafın da kullandığı dil başlangıçta oldukça tuhaf geliyor. "Güvercinim, meleğim, yaşam kaynağım, hayat gayem..." gibi kelimelerin sık sık hatta her mektup başında yer alması samimiyetsiz ya da abartı gelebiliyor. Iki tarafın da oldukça nazik olduğunu görüyoruz. Belki de o dönem aşklar öyle yaşanıyordu kim bilir...Trt arşivinden 70li yıllara ait videoları izlediğimizde ordaki insanların ne kadar düzgün ve şimdikinden çok daha nazik bir şekilde konuştuğunu görebiliyoruz mesela.

Dostoyevski'nin eleştirmenler tarafından en beğenilen kitabı olmasına rağmen benim en beğendiğim olmasa da yazara ait, okuduklarım arasında ilk 4 e soktuğum bir kitap oldu. Suç Ve Ceza, Beyaz Geceler ve Yer Altından Notlar kitaplarını daha çok beğendim ben. Tabi bu, kitabın kötü olduğu anlamına gelmesin. Kitabın bu kadar beğenilmesinin sebebi Dostoyevski'nin henüz 23 yaşında bir delikanlıyken kendisinden çokça yaşlı bir erkek ve genç bir kadın karakterin ruh haline bürünebilmesi, yani bu konuda üst düzey bir gözlem yeteneğinin olmasından kaynaklandığını düşünüyorum. Iyi bir karakter analizcisi.

Sonuyla iç burkan bir o kadar da yarım kalmışlık hissi uyandıran bu kitabı okumanızı tavsiye ederim. Iyi okumalar dilerim

4 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

ilk dostoyevski kitabımdı ve çok beğenerek okudum, iki karakterin dostlukları (ben aşk göremedim bence kuvvetli dostluktu), yoksulluk, insanların acımasızlığı içime işledi adeta, yazarın da dediği gibi fakirlik gurur bırakmıyor, makar aleksiyeviç çok çelişkili, kendini çok küçük gören, hep utanan ama varvarasını çok seven, onun için her şeye katlanabilecek kadar seven bir karakterdi varvara ise neler çekti, kitap boyu hep karamsar asla nankör olmayan hastalıktan bir türlü yakasını kurtaramayan çaresiz bir kızdı. Makar varvara için yaşadı ama varvaranın yaşama umudu da nedeni de yoktu. Hepsi fakirlikten birer insancık oldular. Beni çok etkiledi, dostoyevskinin diğer kitaplarını da okuyacağım Not:iletişim yayınlarından okuyacak arkadaşlar önce önsözü sakın okumayın her şey önsezde anlatılmış çünkü

11 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Yine yoksulluk yine keder...

1 yıl, 7 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
6 puan

Kitapta hep acaba ne olacak? diye merak ettim. Hep bir aksiyon olmasını bekledim fakat beklediğimi alamadım.

Yazarın amacı sanırım yoksul insanların birbirleri arasındaki dayanışmayı, duygu paylaşımlarını, yoksul olsalar dahi sahip oldukları en ufak şeyi paylaşma isteklerini aktarmaya çalışmış okuyucuya. Bunu gayet güzel aktarmış ama duygu yoğunluğu bana bazen abartılı ve fazla geldi. Belki daha normal olabilirdi bu yoğunluk, bu biraz kitabı gerçek dışı yaptı benim gözümde.

Kitabın sonu sanki ben de "ya bunda bir eksiklik var" düşüncesi uyandırdı. Kitap sanki tamamlanmadan bitmiş gibiydi. Fakat okuduğuma pişman olmadım. Okuyucuya bazı mesajlar verdiği ve aktardığı bir gerçek.

2 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Yazarın Gogol dan çok etkilendiğinin kanıtları bu kitapta.İlk eser ama sonraları için gümbür gümbür geldiğinin resmen işaretçisi olmuş roman.

Korkuyorum bu adamın tüm kitaplarını okuduğumda,artık okumaktan zevk alacağım , heyecanlanacağım başka kitaplar bulamayacağım diye.

2 yıl, 6 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Varvara Aleksiyevna.. Her daim gerçekçi olan taraf. Hislerini de bu yönde vurgulamaktan çekinmeyen ama bunu yaparken de Makar Aleksiyeviç'i üzmemeye çalışan, onun hayallerini yaşarken ileride karşılaşabileceği hayal kırıklıklarını önceden hesaplaması adına devamlı uyaran taraf.

Makar Aleksiyeviç.. onun için sanki hayat, o anki gerçeklerden sıyrılmış bir süreç. Sığındığı tek liman Varvara. O mektuplar kesilirse hayatta bir amacı bir direnci kalmayacak. Temize çektiği yazıdaki hatalardan dolayı majestelerinin karşısına çıktığı sahne o kadar etkileyiciydi ki, o düşen düğmesini yerden almaya çabaladığı anda yaşadığı çaresizliği o denli içten hissediyorsunuz ki adeta majesteleri ile birlikte sizin de vicdanınız sızlıyor.

Bir çırpıda okunup biten ama etkisi uzun süre geçmeyen bir eser.

2 yıl, 9 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

http://moonlightcat13.blogspot.com/2016/11/insancklar-fyodor-dostoyevski.html

2 yıl, 10 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

İnsanların çoğu kendileri için değil, başkaları için giyinir. Daireye gelen pasaklı bir köylü ile iyi giyimli bir çiftlik ağası aynı muameleyi görmez. Pasaklı köylüye bağırır çağırırlar; bugün git yarın gel derler. Çiftlik ağası, general gibi itibar görür; işleri tıkır tıkır yürür. General deyince aklıma geldi. Bir general kişiliğinden dolayı mı, yoksa omuzundaki yıldızlardan dolayı mı itibar görür?

Hayat bazen ölümden daha acı verici, değil mi Makar Alekseyeviç?”

3 yıl, 5 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

Dostoyevski'nin tarzını her zaman sevdim. Bu kitapta tam beklediğim gibi çıktı ve bir solukta bitti.

3 yıl, 8 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

24 yaşında yazdığı ve ilk romanı olmasına rağmen tarihin yazılmış en acı romanlarından biridir. Muhteşem ötesi bir kitap.

3 yıl, 8 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

Ne kadar karanlık bir kitap! Acaba fakirlik mi sorun yoksa fakirken insanların hissettirdikleri mi? Yalnızlık, fakirlik ve zengincikler üzerine bir hikaye...

4 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Ah Varvara...
Kitap boyu beni fitil etti resmen! Hayır, madem Makar2ın yaptığı yardımlar seni üzüyor ve mahcup ediyor o zaman sen de ona elbise al gönder, şeker yolla, çiçek ver. Çözüm üretsene güzelim hayıflanacağına...
Neticede bir kurgu. İnsana içinde birçok şey kurduran, duygular karmaşası yaşatan bir Dosto kurgusu. Bıraksanız çok şey söylerim de adı bile okumak için yeter.

4 yıl, 3 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

Zavallı yaşlı Makar'ı hem gülerek hem üzülerek okudum. Eskilerin naif temiz duyguları usta yazarın becerisiyle romana çok güzel yansımış. Bu kısa ama Dostoyevski'nin edebiyat çevresinde dikkat çekmesini sağlayan romanını kesinlikle tavsiye ederim.

4 yıl, 5 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

dostoyevski 24 yaşında bu romanı yazarken günün birinde bu kadar kıymetli olabileceğini tahmin etmiş midir acaba? ilk roman da olsa yazarın ustalığını gerçekten yansıtıyor kitap. Ama nedense dostoyevski'nin karakterleri beni hep kızdırıyor bir yandan da. hep zayıf, hep bencil. gerçek dünyada yaşayan gerçek insanlar da böyle olduğu için belki.

4 yıl, 6 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
6 puan

Yazarın diğer eserlerine göre bu biraz vasat kalmış.yinede okunmaya değer derim.

4 yıl, 8 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
5 puan

insan az da olsa YÜREKTEN pişmanlık duysa yeter...

4 yıl, 11 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Hayat gibi karanlık. Gerçekten daha gerçek.

5 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

YOKSULLUĞUN BU KADAR GÜZEL ANLATILDIĞI BİR KİTAP...

5 yıl, 2 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
5 puan

Başta karşılıklı mektuplaşma parlak bir fikir gibi gelmişti ama sonradan oldukça sıkıldım.

5 yıl, 3 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Akıcı ve yalın bir dil ile anlatılmış, dönemine ayna tutan sıcacık bir eser. Keyifle okudum.

5 yıl, 7 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

Üstadın ilk eseri olmasına rağmen fena değil.Toplumsal olarak sıradan insanların,dostluk ve sevgi hikayelerini çarpıcı bir şekilde ele alması yönünden başarılı...

5 yıl, 9 ay önce
1 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

Dostoyevski'nin ilk kitabı, sonraki kitapları kadar dili kuvvetli değil tabi ama 23 yaşında yazmaya yeni başlamış biri olarak düşünmek gerek, sonuç olarak dostoyevski'nin öyle bir üslubu var ki bence bir kitabı yazarın adına bakmadan alıp elinize okuyunca dostoyevskinin yazıp yazmadığını anlayabilirsiniz...bütün kitapları okumaya değer beğenmeyecekleriniz de dahil...

5 yıl, 9 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
9 puan

Kendinden önce başkalarını düşünmeyi öğretebilecek kalite de bir kitap :)

5 yıl, 10 ay önce
2 kişiden, 2 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
8 puan

İnsanın yalnızlığa karşı ne kadar da zayıf olduğunu gösteren bir kitap. Dostoyevski'nin ilk eserine karşın yine de başarılı bir kitap.

5 yıl, 10 ay önce
2 kişiden, 2 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

Beğenmediğim kitaplardan sonra klasik bir kitap okuyorsam eğer, hayata tekrar dönmüş gibi oluyorum...
Çok beğendim, okunması gereken bir kitap ...

6 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
10 puan

çok içten mektuplardan oluşuyor :)

6 yıl, 1 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
5 puan

AAAA!!! Romantikler beni çileden çıkarıyor. O dönemin sosyolojik durumu içinde böylesi normal olabilir belki... Ne biliyim, sıkıldım, şiştim, sonra da kız kaçtı.

6 yıl, 2 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
6 puan

ben varlık yayınları'ndan okudum ve çevirisini çok beğendim.dostoyevski'yi değerlendirmek bana düşmez ama şu kadarını söyleyeyim o kadar gerçekti ki okuduğumun bir roman olduğunu unuttuğum anlar oldu.

6 yıl, 3 ay önce
0 kişiden, 0 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
7 puan

İçim parçalandı okurken..

6 yıl, 3 ay önce
2 kişiden, 1 kişi bu değerlendirmeyi beğenmiş
Profil Resmi
10 puan

eh işte

6 yıl, 4 ay önce
geri 1 | 2