Arjantinde IMF politikalarının uygulanması ve ekonomik krizin başgösterdiği dönemden bu güne yaşananlar iki açıdan önemlidir. Birincisi, azgelişmiş ya da gelişmekte olan ülkelerin ekonomilerinin Batının gelişmiş ekonomileri ve onların çok uluslu finans kurumları ile kurdukları ilişki çerçevesinde ve küresel kapitalizmin fütursuz neoliberalizm önerilerine uyarak ne hale gelebileceklerine en çarpıcı örnek olmasıdır. İkincisi ise, neoliberalizmin tahribatı karşısında mülksüzleşen, yoksullaşan halk kitlelerinin isyanı sırasında ortaya çıkan deneyimler ve solun bu ülkedeki küreselleşme mağdurları ile kurduğu/kuramadığı ilişkiler ve bütün politikacılar dışarı sloganı etrafında gelişen halk muhalefetinin seçimlerde ılımlı liberal Kirchneri destekleyerek eski politik düzleme geri dönmeleridir. Arjantin solunun becerileri ve seçimlerle birlikte ortaya çıkan beceriksizlikleri tüm benzer ülkelerdeki toplumsal muhalefet için benzersiz dersler anlamına gelmektedir. Hiç kuşkusuz ki Arjantinde yaşananları başlı başına Arjantin solunun subjektif koşullarıyla açıklamak doğru değildir. Ayrıca bu ülkede tutuculaşmış bir sol hareketin dışında gelişen yeni ve günümüz koşullarına değen yeni toplumsal muhalefet biçimlerini ve bunun önemini görmezden gelmemek gerekir.
Arjantinde IMF politikalarının uygulanması ve ekonomik krizin başgösterdiği dönemden bu güne yaşananlar iki açıdan önemlidir. Birincisi, azgelişmiş ya da gelişmekte olan ülkelerin ekonomilerinin Batının gelişmiş ekonomileri ve onların çok uluslu finans kurumları ile kurdukları ilişki çerçevesinde ve küresel kapitalizmin fütursuz neoliberalizm önerilerine uyarak ne hale gelebileceklerine en çarpıcı örnek olmasıdır. İkincisi ise, neoliberalizmin tahribatı karşısında mülksüzleşen, yoksullaşan halk kitlelerinin isyanı sırasında ortaya çıkan deneyimler ve solun bu ülkedeki küreselleşme mağdurları ile kurduğu/kuramadığı ilişkiler ve bütün politikacılar dışarı sloganı etrafında gelişen halk muhalefetinin seçimlerde ılımlı liberal Kirchneri destekleyerek eski politik düzleme geri dönmeleridir. Arjantin solunun becerileri ve seçimlerle birlikte ortaya çıkan beceriksizlikleri tüm benzer ülkelerdeki toplumsal muhalefet için benzersiz dersler anlamına gelmektedir. Hiç kuşkusuz ki Arjantinde yaşananları başlı başına Arjantin solunun subjektif koşullarıyla açıklamak doğru değildir. Ayrıca bu ülkede tutuculaşmış bir sol hareketin dışında gelişen yeni ve günümüz koşullarına değen yeni toplumsal muhalefet biçimlerini ve bunun önemini görmezden gelmemek gerekir.