Leyla'nın Evi
Kimi zaman bir savaş bir kentin, bir ülkenin kaderini değiştirir, kimi zaman bir tek kişi koca bir ailenin... Leyla: Yalılarda doğmuş büyümüş bir paşazade, bir Osmanlı soylusu... Ali Yekta: Uşaklık kaderini değiştirme ihtirasıyla yanıp tutuşan bir İstanbullu... Rukiye-Roxy: Almanyada doğmuş, seks modelliği yapmış bir hip-hopçı... Livaneli, birbirini hiç tanımayan bu üç ayrı kişiliğin yaşamını, bir İstanbul romanında birleştiriyor. Kentlisi-köylüsü, varsılı-yoksulu, din hocası, söz sahibi bankacısı, gazetecisi... Her birinin bir nedenle ötekinin yaşamına girdiği, onu değiştirdiği, günümüz Türkiyesi... Ve bir roman kahramanı gibi öne çıkan pırıltılı Boğaziçinde, Bosnalılar Yalısının ilginç dünyası... Leylanın Evi, dünyada sadece yaptığı müzikle değil, çeşitli dillere çevrilen, sinemaya aktarılan ve ödül alan kitaplarıyla da tanınan Livanelinin Mutluluktan sonraki romanı...
Baskılar2
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(25)
Tüm puanları gör (407)Livaneli şaşırtmadı. Yine çok güzel,akıcı,duygu yüklü bir roman yazmış. Başlamamla bitirmem bir oldu. Çok beğendim.
Kültürümüzün bir özeti olmuş bence. Bakış açısı, sosyalpsikolojik vakalar harika sunulmuş. Kitap sade dili ile de her okuyucuya hitap edebilecek nitelikte
Olumlu bir şey; İstanbul’un ne kocaman bir tarih barındırdığını bir kez daha gördüm ve gülümsedim. Basit ve anlaşılır olmasının yanında vermek istediği mesajlar düşündürücü ve “evet ben de katılıyorum” dedirten cinsten. Ana tema aidiyetsizlik.. Leyla’nın evi, bir romandan çok bir İstanbul manzarası.. Aynı zaman diliminde aynı şehirde soluk alan insanların, şehrin öncesi ve şimdisi arasındaki uçurumunu işlemiş Zülfü Livaneli. Aynı kentte farklı tarihler, karakterler arasındaki büyük uçurumlar.. Birbiriyle karşılaşan bu insanların birbirlerinden etkilenmesi olası elbet ancak bu etkileşimden sonra bir anda değişen renkler, karakterler tat vermedi bana. Değişimin ara katmanları yok. Kötüden bir anda iyiye, iyiden bir anda kötüye, nefretten bir anda sevgiye geçişler.. Hikayelerin içerisindeki duygular derin değil...Bu denli büyük sevgi ve bu denli büyük hırs, nefret aktarılırken fazla basit anlatım sergilenmiş.Bir psikoloji kitabı olmadığını düşünerek edebi açıdan yaklaştığımda edebi de bulmadım. Bir özet kitap niteliğinde buldum. İşlenen konulara bakıldığında oldukça derin psikolojik analizler yer alabilirdi ancak bu denli bilgiyi 280 sayfaya sığdırmaya çalıştığından olsa gerek anlatım biraz yavan kalmış. Ya bir roman olmalıydı ya da daha derine inmeliydi.. Eşimle başka bir kitabı üzerine konuşurken çok üzerinde durmadığım ancak sonradan dikkat ettiğimde hemfikir olduğum şeyi söylemeliyim. Biriktirdiği , bildiği her şeyi kitaba serpiştirmeye çalıştığı için eksik ve itici buldum birçok şeyi. Sanırım bildikçe, bildiklerini paylaşmak arzusu da aynı oranda artıyor... Bunun için denemeler ve küçük hikayeler yazabilir Livaneli..
Son çıkan yapıtlarını ilk önce okuduğum icinmidir bilmem,bu kitabı bana çok basit geldi.hani bı söz vardır "mücadeleyi dostluk kazandı"bu söz aslında hicte gerçeği yansıtmaz hep havada kalan bir kibarlık ürünüdür.bence bu romanda da dostluk kazanmış.
Hikayesi pek inandırıcı değildi. Olan olaylara yazar da pek inanmamış sanki. Livaneli'nin en iyi kitabı değil. Bana göre sıralamada 5. olur en fazla. Ama kolay okunur olduğunu söyleyebilirim. Bir de içinde toplum eleştirisi konusunda güzel noktalar vardı.
F-İ-Y-A-S-K-O SON ADA livaneli ile tanışma kitabım oldu... okuyalı yıllar oldu, tadı hala damağımdadır. bende hoş bir anı bırakmıştır... Livaneli'nin orhan pamuk'tan daha iyi bir yazar olduğunu göstermiştir... şimdi bazıları bana kızacak, ama gerçek bu... livaneli'deki hikayecilik ve anlatım orhan pamuk'ta yok... masumiyet müzesi zaman kaybı gibi kalıyordu son ada'nın yanında... SERENAD tek anlamıyla muhteşemdi... aşkı, savaşı,hüznü,ayrılığı iliklerime kadar hissettim.. kitap nasıl bitti anlamadım... su gibi aktı gitti... KARDEŞİMİN HİKAYESİ bu kitap için fuar'da nasıl heyecanla beklediğimi hatırlıyorum... konusu beni heyacanladırmıştı.. ama sonrası... f-i-y-a-s-k-o... LEYLA'NIN EVİ boşa zaman kaybı... zamanı bol olanların ve ağır kitaplardan sıkılanların okuyabileceği bir kitap ne yazık ki... Seçici okurların okuyabileceği bir kitap değil.. verdiği mesajlar güzel... bunun dışında özelliği yok... vasatın altında ne yazık ki... keşke livaneli bunu roman olarak yayımlamayıp, direkt film yapsaydı o zaman çok güzel olurdu... son kitabını okuma fırsatını bulamadım henüz...
Özellikle sonu hüzünlü olmasına rağmen çok hoşuma gitti...
Leylanın evi Leylaya..Duygu yüklü bir hikaye
Gerçekten etkileyici ve sarsıcıydı bi kitaptı. Leyla Hanım gerçek bir karakter olsaydı ve keşke tanıma fırsatım olsaydı diye düşünmedim değil. Onun zarifliğini, naifliğini, davranış biçimini hep kafamda tasvir ettim ve hayran oldum. Herşeye rağmen mücadeleci tavrı, olaylar karşısında dimdik olması beni etkiledi. Romanın diğer karakterleri Yusuf, Roxy-Rukiye,Ali Yekta Bey, Ömer, Necla ve diğerleri olağanüstüydü. Ama en çok etkilendiğim Leyla oldu.
Harika bir kitaptı. Zülfü Livaneli'nin okuduğum ilk kitabıydı ve kalemine, karakterleri betimleyişine, olayları anlatışına hayran oldum. Yazarın diğer kitaplarını da bir an önce yalayıp yutmaya niyetliyim.:)
Beni Leyla karakteri çok etkilemişti. Hep büyüklerimiz "sizde yaşlanacaksınız" derler ara ara. Evet yaşlandığımda Leyla gibi olmayı isterim ben. İnsanlara hoşgörü ile yaklaşmayı, aşina olmadığı bir yere bile alışabilmeyi, sevgi ve kibarlıkla çevresindeki insanları mutlu etmeyi ve bunu yapabilen bir yaşlı olmayı gösterdi bana. Kitapta beni etkileyen en önemli unsur bu durumdu. Leyla'nın o naif ve anlayışlı hali sayesinde bu üç insan aile gibi sıcacık bir dostluğa kavuştular.
Cumhuriyet zamanını günümüzü iç içe geçirmiş.kitapta bir çok karakter var.hepsi iç sesiyle konusuyor hepsini ayrı ayrı tanıyorsunuz.şu beyin ne garip bir organ.hep garip bulmuşumdur zaten.aynı olayları farklı beyinler farklı algılıyor.hangi karaktere üzüleceğimi bilemedim.yalı hayatı(o dönemde kızların eğitimine ne kadar önem verilmiş daha iyi anladım.özel hocalar,birkaç dil, piyano, edep dersleri alan hanımlar).paşa dedeler,savaş zamanı,dinleri farklı diye aşkları uğruna solan iki genç insan,hayatı boyunca yalnız yaşamış bir hanımafendi..güzel tasvirleri kuvvetli bir kitap..
Bir insan hem sanatçı hem yazar hem politikacı vasıflarını nasıl bu kadar iyi icra edebiliyor anlayamıyorum yıllarca dilimden düşmeyen türkülerinin yanına elimden düşmeyen kitaplarınında eklendiği güzide Zülfü Livaneli'nin kaleminden düşen Leyla'nın evi insanlık dersi niteliğinde insanlık tarihini anlatan İstanbul'un işgal yıllarından günümüz Türkiye'sine kadar uzanan acıların dramların yalnızlıkların cümle içinde yüreğe dokunarak anlatıldığı Leyla'nın evinin Leyla'ya kaldığı her ölümün yeni bir hayat yeşerttiği bir çırpıda okuyup bitirdiğim roman
Okunmaya değer,bir solukta okunur dediğimiz kitaplardan biri.
birbirinden farklı insanların hayatlarını değiştiren,birleştiren bir 'ev meselesi'...ve insanlar,milletler arasında çıkan kavgaların altında yatan hep bir 'mülk edinme sevdası'...bir ev meselesinden çoook daha fazlasını içinde barındıran harikulade bir roman:geçmişi,şimdisi,geleceği,farklı etnik kökenleriyle bir arada var olan insanlar ve bunları bir araya getiren o medeniyetler beşiği İstanbul...bana Livaneli kapılarını açan ve diğer romanlarında da aynı tadı bulacağıma inandıran mükemmel bir yapıt..kalemine yüreğine sağlık Liivaneli...
Cok begendıgım soylenemez ama sizde okuyun arkadaslar sız farklı yorumlayabılırsınız.
Leylanın evi Leylaya..Duygu yüklü bir hikaye
Sonlarına doğru aceleyle yazılmış hissi verse de, geneli akıcı ve güzel bir romandı.
Farklı kuşakları birleştiren hoş bir kitap. Aramızda farklılıklar olsa da beraber dostça yaşayabileceğimizi gösteriyor.
Kitabı çok severek okudum.. Harikaydı. Leyla'nın Evi Leyla'ya :)
Kolay okunan akıcı bir kitap Zülfü livaneli üslubu sevenler için okunması gereken kitap
