morje

Husnu arkanin kalemini cok seviyorum.tipki sarkilari gibi naof ama fazlaca etkileyici... Huseyin karakteri, onun ic dunyasinin anlatimi ki ozellikle cocukluk ve ilk genclik yillarinin anlatildigi bolum, son kisimlardaki surprizler hepsi cok cok guzeldi. Minonun siyah gulundeki gibi yine kadinlar icinde buyuyen bir cocuk vardi bu kitapta da.dikkatimi cekti bu defa da olmasi... Husnu arkan kitaplariyla tanismamis olan varsa daha fazla ertelememli derim...

Kurk mantolu madonnadan sonra okudugum 2.sabahattin ali kitabiydi.bu kez roman yerone oyku vardi.bence cok cok guzeldi.ozellikle son bolumdeki masal kismini cok sevdim.oykuler icinde de en sevdigim cirkince oldu.belki de sirincenin benim icin ozel olmasindan kaynakli bu durum :) Oykuler insani yormayan tadinda biten turdendi.

.

Koy yasantisini, orada yasayanlari, aralarindaki siniflandirmalari, kini, ofkeyi, cikarlari tum ciplakliiyla ortaya seren bir kitapti.fakir baykurttan okudugum ilk kitapti.bir kitabi okurken illa birilerine benzetirsin ya fakir baykurtun dili bana yasar kemali animsatti cokca.genel manada guzeldi kitap benim icin.okunan tek fakir baykurt kitabi olmayacak devami gelecek...

Ne cok kiskandim bu satirlari okurken asklarini...oyle yalin, oyle derin ve oyle samimi ki mektuplar, kendimi cemal-zuhal askina yakindan taniklik etmis gibi hissettim. Boyle asklara taniklik etmek benim de beklentilerimi yukseltiyor.bu iyi mi oluyor, yoksa kotu mu henuz karar veremedim...