krissness

Yazarı sevdim. Kitabı sevdim. Yazarın diline tutuldum. Hayal gücüne. Görkemli Izdırap'ı yazarın o notuna inat aradım, varlığına inanmak istedim. J.K. Rowling gibi bazı yazarların yaptığı gibi hani ek kitaplar çıkarıyorlar ya, maddi amaçlı evet ama napalım, Görkemli Izırap'ı çıkarmasını isterdim. Öyle otantik, orjinal farklı bir kitap okumak isterdim. Yani güzeldi. Ağlattı falan da. Pişman etmez okuyanı.

İki mi yoksa daha mı düşük versem bilemedim. Bu bir kitap mı? Artık böyle şeylere kitap mı diyoruz. Yazık. Ne oda var ne gönül, ne ev var ne duygu. Sadece konuşma. Cıvık ve saçma karakterler. Bu kitap için iyi bir yan düşündüm ve bulamadım. Jane Eyre okumak için kollarımı tekrar sıvadım, bu olur mu?

Bir Jane Eyre değil elbette. Ama Charlotte klasiği olduğu kesin.

Bu kadar sert bir dil istemsizce duygularınız söndürüyor. Evet, üzülüyorsunuz hatta ağlamak istiyorsunuz ama o kadar duygusuz bir yazar ki ağlamanın kıyısından bile geçemiyorsunuz. Üzücü. Güzel bir konunun böyle harap edilmesi.

Bir insan bütün hayatı nasıl aşka bağlayabilir, bir yerden sonra sini ediyor. Gereksiz, tek iyi yanı ise kapağın tatlılığı.

Evet, bunu yazınca yazar sıfatını kazanmışsa, yazık.