yasamkitap

Kitabı çokta doyurucu bulduğumu söyleyemem. Çevirmenin kitapla ilgili yorum yapmasını.Kitaptaki karakterlere dair bu karakterle şu kişi arasında bir bağ kurma yanılgısına düşmeyin demesini de yadırgadım. Çeviride hikayeyi kimin ağzından anlattığına dair ikileme düşüyorsunuz. Dedenin eskiden devrimci olduğu izlenimi yaratılırken dedenin bir anda dindar bir adam ve her şeye umutla iyi yönünden bakan biri olarak okuyucuya sunulması. Elvanın idealist doğruyu arayan biri olduğu izlenimi yaratılırken bir anda bambaşka biri olarak okuyucuya sunulması sonra yeniden idealist doğruyu, hakikati arayan biri olarak karşımıza çıkması ve sonunda cinayet işlemesi...

Sırça köşklerimizde görmediklerimiz yada görüp görmezden geldiklerimizin reel anlatısı. Yazar bu kitabında Bahtiyar Köpek adlı öyküsünde şöyle der: Bana neden hep aç insanları, yoksulları, acıları, yalın ayaklı çocukları anlatıp durursun ki dünyada anlatılacak güzel şeyler var bu güzellikleri , iyi olan şeyleri anlat diye zerzenişte bulunanlara cevap verir. Neden bunları anlatıyorum ki?

Yaralı Zaman Gerçek dediğimiz şey, yaşayan coğrafyayla öyle bütünleşerek anlatılıyor ki. Tabiat, börtü böcek, nehirler gerçeğe tanıklık ediyor. Acıyı yani gerçeği yağan yağmurda, yağan karda, akan nehirde görüyorsunuz... hissediyorsunuz tüm yaşananları.... Hüznü, kederi, sevinci... Bu kez anlatı bir düş olmaktan çıkıyor. Öyle büyüyor ki ,bir yaşlı rindın odanın ortasına bıraktığı çuvalla sözcüklerin toplamı: hakikat Kitabın beni en çok etkileyen cümlelerinden biride şuydu: ''Portakal uzatır dere kenarında çamaşır yıkayan kadınlara. Hediyedir sözcüğü dökülüverir dudaklarından.Kadınlar aldıkları portakalları koyunlarından içeri koyarlar. Anaçlığın, anneliğin ağır bastığı o duygu. ''çocuklarımız için'' Görülmeyen, bilinmeyen, tadını o güne kadar tadılmayan bir meyvenin koyunlarında saklanışı ve çocuğun ana için kutsallığı...

'' Yıllar yıllar önceydi...'' Bir büyülü düşe doğru yola çıkan bir seyyah... Yabancı olan o muydu yoksa karşısındakiler mi? Hiç duyulmayan sözcükleri fısıldayan duvar ustası ve geçmişi... Ve Yakup... Yakup'un iç sesinde ''YENİ...'' Yeni: hiç duymadığı sözcükler mi....O öyküde usulca size fısıldayacak... Mirza: İbraham doğru mu söyler hoca? İbrahamın hikayesinde aranan hakikat belki de hepimiz için aranan hakikat... Ve kitabın son sayfasına düşen Kerem'in hikayesi doğu öykülerinde bir çığlık görmeyen gözlere, duymayan kulaklara lal olan dilleredir: -kerem, bende büyümeden ölecek miyim? diye sordu -niçin ölesin dedim -herkes ölüyor,dedi. gece oluyo, herkes ölüyo. -sana bir şey olmaz dedim -öyleyse benide yanında götür.dedi.ben yanındayken sana bir şey olmaz. -peki anan,baban,kardeşlerin,koyunların,köeklerin ne olacak? -hepsi ölecek dedi.n'assa hepsi ölecek. -ben senlen gelem.beni sen kurtar. ben de seni kurtarırım.''

Yazar şöyle söyler :Sırf dünya döndüğü ve güneş yılmaksızın battığı ve bir gün güneşin hepimiz için son kez batacağı gerçeği yüzünden yaşam acıyla doludur. Belki de sorunumuzun insan sorununun kökü, yaşamımızın bütün güzelliğini feda edeceğimiz elimizde ki tek gerçek olan ölüm gerçeğini inkar etmek içim; kendimizi totemlere, tabulara, haçlara, tanrılar için kan akıtmaya, kiliselere, camilere, ırklara, ordulara, bayraklara, milletlere hapsedeceğimiz gerçeğine uzanmaktadır...'' Irkçılık, beyaz adamın söz hükmünde, iki dudağı arasından dökülen sözcüklerde karar kılınan hayatlar. Tenin renginde kaybetmek...Dilinin tınısında kaybetmek... Birileri yaşasın diyedir anlatılan bu hikaye... Aynı sözcüğü haykırırken bile ötekidir. Tenin renginde yitirdiğini arayanlar, Dilinin tınısında yitirdiklerini arayanlar... Ne güzel söyler şair: ''Ey alın yazısı uzmanı, suretlerle doldurursun yazımı...''

''İnsanlar, düşlerini berbat eden yasaların olmadığı dünyayı bir gün kuracaklar ve Halsted Sokağı Otobüsü bir sabah Horida'ya gidecek.Halsted Sokağı otobüsü Floridaya gitmedi. Olsun bir gün nasıl olsa gidecek. Eyalet sınırlarını aşmakla kalmayacak ülke sınırlarını da aşacak. Paskalya adasına, Adan bahçelerine gidecek. Haritaların göstermediği ülkelere ulaşacak. Çünkü düşler arzu ve eylemin kesişme noktasıdır. İmkânsız düş yoktur. Syf;123'' Kitapta bu sayfayı defalarca okudum. Hayal ettiğim, söylemek istediğim, anlatmak istediğim cümleyi, düşünceyi bir sokak otobüsünün eyalet hatta haritalarda adı geçmeyen ülkelere doğru yola çıkaran sınırların olmadığı bir yolculuğa çıkardı. Ve bir gün Halstad Sokağı Otobüsü Floridaya gidecek. Unuttuğumuz,yanı başından geçip gittiğimiz insanları görmeden değil. Yoksulluğun, komünel yaşamın mümkün kılarak eyalet sınırlarını aşarak...İMKANSIZ DÜŞ YOKTUR dostlar...

Kitapla ilgili yapılan değerlendirmeler, kitabın arka kapağındaki özet kitapa karşı olusan beklentimi tam olarak karşılamadı.Bunda Kamuran Sipalin cevirisinin etkisi büyük. Egitim sistemin carpikligi uzerine bir eleştiri anlatisi olarak tanitimi yapilan kitapta bu konu cok derinlemesine işlenmemiş. O hissi vermiyor okuyucuya. Ama herşeye rağmen okunmalı bu kitap. Bir insanin ruhunun derinliklerinde yatan ve bunu yaşama firsati etrafindaki insanların beklentilerinde kaybeden Hansin hikayesi...Bu acidan baktığınızda iyi bir roman