TheVoice

Bu kitapta salyalarım olsaydı sanırım silmekten bitap düşebilirdim :) Drizzt'in Entreri ile geçici ittifakının sonucunda eski takım tekrar bir araya geliyor ve Drow'ların bir araya gelmesiyle beraber yer üstündeki insan ırklarının da katkısı ile cüceler bir ittifak oluşturuluyor. Büyük savaşın tohumları atılıp hayatta kalma mücadelesi başladığında insan ve cüce ırkının tek umudu olan fedakarlıkları bu noktada baş gösteriyor. Tüm seri içerisinde en çok savaşa doyduğum kitap oldu.

Menzoberranzan'ı tekrardan görmek ilk üç kitabı hatırlatıyor birden. Karanlıkaltı'nın kendisinden hiçbir şey yitirmeyişine ve drowların yine karanlık planlarla beraber kibir ve nefret duygularına tekrardan şahit oluyoruz. Baenre evinin içerisine girip Matron ana ile beraber nefes alıyoruz neredeyse.Her türlü kötü planın acımasızca çevrildiği bu yerde Entreri yine kilit bir nokta oluşturuyor bu kitapta da. Açıkçası kendisinden sıkılmış bulunmaktayım ama yine de o adamın geçmişini de merak etmiyor değilim.

Tam her şey ilk defa güzel gidecek diye düşünürken geçmişin ağır pençeleri Drizzt ve arkadaşlarının bir çıkmaza girmesini sağlayarak büyük bir yaşam mücadeleleri vermelerini sağlıyor. Bu kitapta kahramanlarımızdan birine elveda derken , Menzoberranzan'ın tekrar işe karışmasına tanıklık ediyoruz. Güzel bir kurguyla ilk kitabında olduğu gibi heyecanından bir şey kaybetmeyen serüvenimize Entreri'nin de dahil olmasıyla ve drow elflerinin entrikalarının da devre girmesiyle Drizzt büyük bir karmaşanın içinde buluyor kendini. Kitabın sonunda farklı güçlerin de dahil olduğunu gördükten sonra,bize bir sonraki kitapta "acaba neler olacak ?" sorusunu sordurtuyor.

Buzullar, denizler , çöller ve ormanlar derken tam bir coğrafya şoku yaşattı kitap bana :) Ama her bölgenin kendine has topluluğu ile uğraşmak zorunda kalmaları ve maceralarına hiç ara vermeden devam etmeleri soluksuz okutmaya devam ettirdi. Seri hiç bozulmadan aynı hızda devam etmiş bu kitapta da. Entreri ile Drizzt'in karşılaştığı an sanırım nefesimi tutmuş olabilirim. Aralarındaki düello kitap içerisinde en güzel kısımdı. Ejderhalar,cüceler , goblinler ,troller ,orklar ve büyücüler derken birde öbür tarafın iblisçiklerinin bulunduğu yere de göz atmak güzel oldu. Kitabın sonunda huzurlu bir atmosfer sunan R.A. Salvatore bakalım 7.kitapta hangi huzursuzluğu sergileyecek bize.

Uzun bir aradan sonra seriye devam etmek ondaki açlığımı son noktaya getirmiş meğerse :) Wulfgar ve Bruenor ana karakterimizin sadık dostları olma yolunda ilerlerken aynı zamanda serimizin de vazgeçilmez karakterleri olmaya başladılar. Koca adamın her hareketi ve olaylar sırasında Bruenor ile takışmaları ara ara güldürmekten geri kalmadı beni. Drizzt huzur dolu bir hayat elde edene kadar sanırım inişli çıkışlı bir çok yoluna şahit olacağız.