memreciftci

Bugune dek sana birçok şey dediler. Sen bir aptalsın, hayalperestsin, unutkansın, ruhsuzsun, sessizsin...Anlarsın ama anlamazsın, yerdesindir ama uçarsın, hatırlarsın ama unutmuşsundur, hissedersin ama aldırmazsın, konuşursun ama sessizsindir.Belki de sana böyle demelerinin sebebi hayatı hiç mi hiç anlamamalarıdır, ne dersin? Hayat sana kendini tanıtmak isteyen biri gibidir aslında. Senden utanır ama seni sever, sana bağırır ama aslında güler, senin kollarında ağlarken orada değildir oysa ... Bazen senin odandaki bir dolapta, yahut kapının hemen arkasında saklanmaktadır, seni endişelendirir ve korkutur , ama bir yandan da sürprizleriyle seni mutlu eder. Ve eğer sende değerliysen kendince biraz, susarsın ve gözlerini açarsın , onu tanımaya adarsın kendini. Dinlersin, bakarsın, aptal gibi durursun boş boş ama anlarsın işte ; hayat elinden tutup sürükler bir yerlere , ama aynı zamanda senden hıphızlı kaçarda... Ve ona baktığın zaman seni mutlu eden birini görüyorsan ; hayat senindir, hayat güzeldir, hayat yaşamaya değerdir...