Berre

Bu yayınevinden çıkmış olan okuduğum diğer kitaplara kıyasla daha iyi olduğu kesin.

(Kitabı bitirdiğimde verdiğim ilk tepki: o.O) Jane Austen ve yazım tarzı üzerine çok bir şey söylemeye gerek olmasa da kitap boyunca süren davetler arasından böyle bir olay örgüsünün nasıl çıktığına şaşırmamak elde değil. Yine aynı şekilde kitap boyunca okuyucunun kendine kız kardeşlerden biriyle özdeşleştirme çabası, en azından kendi adıma belirtmeliyim ki, pek sonuç vermiyor. Bana kalırsa Elinor ve Marianne sadece kitapta değil insanın benliğinde de olan ve birbirinden ayrılmayan iki kız kardeş. Akıl mı Tutku mu? Yazarın tüm telkinlerine rağmen ben karar veremedim. Bunların dışında ironisi ve buna bağlı olarak mizahi yönü yüksek bir romandı Akıl ve Tutku. Austen, söylenecek şeyleri 'nezaket sınırları' gereği açıkça söylememiş olmasına rağmen satır aralarına sıkıştırdığı nüktelerle bize dönemin hoş bir tablosunu çiziyor. Jane Austen'ı bu romanıyla daha bir sevdim. ^^ Kitaba dair tek eleştirim, yazarın okuduğum önceki kitaplarına göre Akıl ve Tutku'nun biraz daha yavaş tempoyla ilerlemesinden dolayı oluşan 'yoruculuk'. Fakat bu, kitabın geneli ve içeriği bakımından gözardı edilemeyecek bir problem değil. Velhasılı okunmaya değer bir Austen romanıydı. Not: Yalnız Lucy, herkesi sevebilirim ama seni asla. u_u Notiki: Nasıl böyle uzun cümleler kurabildiğimi ben de anlamıyorum.