jackrai

Kitabın ismi bile öylesine iyi seçilmiş ki, hayran olmamak elde değil. Tarihin en acımasız savaşlarından biri ve bir daha sevenlerini göremeyecek olmak. Simonov karakterleri başarıyla ve derinlemesine irdelerken, kendinizi bazen savaşın gölgesinde bazen de içinde buluyorsunuz. Kitaptaki gerçekçilik, kimi yerlerde tüylerinizi diken diken edebiliyor. Tüm bu gergin atmosferde, yazarın yaptığı duygusal dokunuşlar ise kitaptan aldığınız zevki katlıyor diyebilirim.

Eğer Antik Mısır'ı ve tarihi romanları seviyorsanız bu kitap okuyabileceğiniz en iyi kitaplardan biri. Yazar eserin sonunda kitaba dair belirleyici bir yorumda bulunmuş: tüm kendini beğenmişliğine rağmen sevgi ve saygımızı kazanan Taita...Ben Taita gibisine rastlamadım. Bilmediği, yapmadığı iş yok. Mimarlık desen onda, mühendislik, hekimlik, kahinlik onda. Üstelik her türlü hizmeti veren bir köle. Bu kadar donanımlı olan tanıdığım tek kişi, Bizimkiler'deki Sabri Bey'in kayınpederi Rüknettin Bey'dir. Eşi sürekli ondan övgüyle söz eder, ben de kendisine hayran olurdum. Hey gidi nur yüzlü Rüknettin amca... Taita'nın kendini beğenmişliği bir noktada okuru sıksa da, kitabın kalitesi tartışılmaz.

Bitkilerin ve hayvanların evcilleştirilmesi, doğaya hükmetme isteği, makineleşme, çılgınca tüketme arzusu, nefes almanın zorlaştığı megapoller ve kısaca uygarlık...Zerzan birçok açıdan ezber bozan bir kitap ortaya koyuyor. Çeşitli makalelerden derlenmiş bu eser, nereden gelip nereye gittiğimizi anlamamız için iyi bir kaynak durumunda. İletişimimiz çok zayıf; kaygı ve stres daha önce hiç olmadığı kadar yüksek seviyelerde. İşin kötüsü çoğunluk, geldiğimiz noktanın değişemeyeceğine ikna olmuş durumda.Oysa bir zamanlar bunu başarmıştık. Doğayla barışık, paylaşımın, eşitliğin olduğu, örgütsel şiddetin yaşanmadığı günler yaşamıştı atalarımız. Bir gün neden tekrar olmasın?

Hem anne, hem de baba tarafından ataları Balkanlardan gelen bir ailenin çocuğu olarak çok severek okuduğum bir kitaptı. Balkan kelimesi bile Türkçe'den geliyorken (anlamı dağ), o güzel topraklardan kopmak ne acı. Bir zamanlar, özellikle Tito'nun Yugoslavya'sında herkesin barış içinde yaşadığı günlere artık ancak hasretle bakıyoruz. Füruzan, Balkanlara yaptığı yolculukta bizi geçmişe götürürken, okurlara barışın, kardeşliğin güzelliğini hissettiriyor.

Muhteşem! Bilimin en heyecan verici kuramını, bu kuramın en bilindik düşünce deneyiyle isimlendirerek anlatan bir kitap! Baştan itiraf edeyim, kitabın her noktası kolay anlaşılır şekilde değil. Okurken zorlanmanız kaçınılmaz ancak kitabın verdiği heyecan, tüm zorlukları es geçmenize sebep olacaktır... Yazar, kitabın basıldığı yıla kadar kuantum fiziğindeki tüm gelişmeleri harika bir dille aktarıyor. Özellikle 20. yüzyılın ilk çeyreğinde bilimde yaşanan müthiş gelişmelere yakından tanıklık etmiş oluyorsunuz. İçinde öyle güzel hikayeler var ki...Ölümüne dek kuantumu tam olarak kabullenemeyen Einstein'ın aslında bu kurama en büyük katkıyı sağlayanlardan birisi olması; bu kurama ömrünü vermiş insanların bile her buluşta şaşkınlıklarını gizleyemiyor olması; her adımın bir başka adıma imkan sağlaması; akademik babaların ve evlatların bir araya gelip kuramı geliştirmesi... Bence bir bilim insanının kesinlikle sahip olması gereken 3 unsur var: Merak, hayal gücü ve heyecan. Bu kitap üçünü de veriyor okura...

Pek fazla öykü okumayan birisi olarak bu kitabı çok beğendiğimi söylemeliyim. Füruzan'ın kelimeleri, hiç tökezlemeden akıp gidiyor sayfalarda. Böylesine kısa bir hikayenin okuru bu denli etkileyebilmesi hayranlık verici. Aşk hikayelerini pek sevmesem de, aşkın yüceliği ve hislerin gücü, üzüntüden çok hayranlık duymamı sağladı. Zevkle okuyacağınıza inanıyorum.

"Schrödinger'in Kedisinin Peşinde" adlı kitaptan tanıdığım John Gribbin'in Michael White ile birlikte yazdığı biyografiyi okumaktan büyük zevk duydum. En kapsamlı biyografi olmasa da, Einstein'ın hayatını, içinde bulunduğu bilimsel gelişmeler hakkında kısa bilgiler vererek işlemiş olmasını çok beğendim. Abartmayı seven canlılar olarak şunu söylemeliyim ki geçmiş yüzyılın tartışmasız en sıradışı isimlerinden birisiydi Albert Einstein. Ancak onu neyle ifade edersem edeyim, size ne kadar abartılı gelirse gelsin, aslında durum olabildiğince açık ve abartıya ihtiyaç duymanın çok uzağında. Einstein, 1905-1925 yılları arasında dünya bilimine adeta damgasını vurdu. "Annus Mirabilis" (Muhteşem yıl) olarak tarihe geçen 1905 senesinde, henüz Bern'de bir patent memuruyken ve doktor ünvanına sahip değilken (bu dönemde üniversitede olmanın kendisine sağlayacağı imkanlardan yoksun), yazdığı üç makaleyle dünyaya yeni bir dahinin geldiğini haykırıyordu. Brown devinimi, fotoelektrik etki (Nobel ödülü almasını sağlayacak) ve özel görelilik teorisi üzerine yazdıkları, bilim dünyasının dikkatini fazlasıyla çekmesini sağlıyordu. Özel görelilik kuramından 10 yıl sonra ise, başyapıtı olan, özel görelilikle Newton'un kütleçekimi yasalarını birleştiren genel görelilik kuramını ortaya koyuyordu. Tüm bunları yaparken, 1925'den sonra ölesiye kadar muhalif kalacağı kuantum teorisinin bir nevi vaftiz babalığına soyunuyordu. 1925'den itibaren gelişen kuantum mekaniği, Einstein'ın "Kopenhag yorumu" olarak bilinen düşünceye karşı çıkışlarıyla gelişmeye devam ediyordu. Her ne kadar bu tarihten sonra bilime devrimsel bir katkıda bulunmamış olsa da, istemeden kuantum kuramının gelişmesine fayda sağladı. Ömrünün sonuna dek, uzun yıllar boyunca da birleşik alan teorisi üzerine kafa yordu ancak arzuladığı sonuca ulaşamadı. 2 kez evlendi, ilki boşanmayla, ikincisi ise eşinin vefatıyla sonlandı. Etrafında her zaman zeki arkadaşları oldu ki çalışmalarında da bu ilişkilerinin faydasını gördü. Ömrünün büyük kısmını savaş karşıtı bir pasifist olarak geçirdi. Birçok kez ülke ve şehir değiştirmek zorunda kaldı. En sonuncusu, Nazi Almanya'sından Yahudi olduğu için artan tehlikeden ötürü Amerika'ya taşınmakla gerçekleşti. Onun hakkında ne söylesem az. Eğer siz de merak ediyorsanız, bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.

Cevat Çapan'ın çevirisini yaptığı kitap, benim için yeni bulunan bir hazine gibiydi. Çapan'ın kitabın önsözünde belirttiği gibi şair "gerek çocukluk dönemi yaşantılarından, gerekse ülkesindeki toplumsal adaletsizliğin yarattığı sorunlardan esinlenerek yazdığı şiirlerinde insanlar arasındaki iletişimsizliği ve ilişkilerin saçmalığını ince bir alaycılıkla dile getirmiştir." Brezilya'nın en önemli şairlerinden olan Andrade'yi okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.