genetic

Daha uzun olabilirdi; ama Charlie'nin son halini yazar bizim hayal gücümüze bırakmış. insanı düşünmeye iten okunması gereken bir kitap.

Konu güzel ama yazarın dilinden ve Türkçe yazım kurallarına uyulmamasından kaynaklı bir sıkıntı var. Dil çok basit ve bazen kim konuştu belli değil konuşma çizgileri düşünce kısımlarında da var. Ayrıca yine konuşma çizgileri karakterlerin hal ve hareketlerini içeren kısımlarda da bulunuyor ki sanki dil kurallarından habersiz biri kitabı düzenlemiş hissi yaratıyor. Tabi bu benim okuduğum yayından kaynaklı olabilir. Konu biraz daha kaliteli ele alınsaymış çok daha iyi bir kitap olabilirmiş.

Varoluşçuluğu ve saçma felsefesini çok iyi anlatan bir kitap. Başta kahramanın duygusuzluğu sizi içine çekiyor. Camus öyle bir tip yaratmış ki kendine, topluma yabancılaşmış bir bireyin tüm evrelerini gözler önüne sermiş. Meursault belki başta fazla duygusuz ya da fazla nesnel geliyor ve okuyucuyu girişle beraber sarsıyor ama ilerledikçe insan kendinden ya da çevresinden bir parça buluyor onda. Hele duruşma bölümünde karakter kendine öyle yabancılaşıyor ki kendini dışarıdan bir göz gibi izliyor. Ayrıca bir kitabın insanı sarsması için yüzlerce sayfa olması gerekmediğini gösteren kitaplardan biri "Yabancı". Bunu daha önce "Dönüşüm" ve "Satranç"ta da hissetmiştim. Son olarak bu kitap okunup kafa patlatılıp üzerine sohbet edilecek kitaplardan.