sulezenginol

Feyyaz Yiğit'in okuduğum ilk kitabı. Neden bu kitapla başladım peki. Açıkçası 3. kitabı olması nedeniyle bundan sonra kitaplarını okuyup okumayacağıma karar vermek içindi. Adeta bir giriş biletiydi onun edebiyatına. Beğenirsem kombine alacaktım. Ve evet kombine alacağım. Beklentim orta düzeydeydi kitaba ilişkin. Fakat beklentimin çok üstünde bir roman okudum. Ciddiyetin içindeki o absürd diyaloglar ve düşünceler yüzümü güldürdü. Bir kitap beğenisi kalıbı olarak içimi ısıttı. İçinde olmak istediğim orada olmak orada yaşamak o kahvehanenin her değişikliğine müdahil olma isteği oldu içimde. Bundan sonraki ömrümü o kahvehanenin içinde geçirebileceğime inandırdım kendimi. Gülten'in hikayesi, İsmet'in anlamsız ve saçma konuşmaları, Ekrem'in, Mustafa'nın, Sezer'in hayatları, düşünceleri, duruşlarını çok sevdim. Her karakteri çok benimsedim. En sevdiğim karakterin olmadığı bir kitap oldu bu. Onlar Thunder & Shadows'un bütünüydü ve ben o bütünü bölmeden "olduğu gibi" sevdim.