rebetep

bir çay içimlik kitap. çerez niyetine.

her ahmet ümit kitabında olduğu gibi bu kitabın da sonunda şok geçirdim. müthiş etkileyiciydi. yer yer sıkıldığım oldu ama kitabın sonu tüm olumsuzları siliyor diyebilirim.

kitap zevkine çok güvendiğim bi arkadaşımın tavsiyesi üzerine okudum. aytmatov'la tanış oldum. kitap beni çok etkiledi. masalımsı güzel bi hikayesi var. ilk sayfalar yazarın dilini anlama, alışma çabalarımla geçtiği için kitaba başladığımda yavaş okuyordum ama sonra birden bitiverdi. hüzünlü ama güzel. çok güzel.

bu okuduğum ilk barış bıçakçı kitabıydı. ardından sözlüklerde biraz bakındım da yazarın okurları barış bıçakçı okumaya bu kitaptan başlamayın yazmışlar. onun sözlerine, tarzına aşina değilseniz sıkabilir vs şeyler denilmiş. haklı olabilirler çünkü kitap pek etkilemedi beni. güzel öykülerdi. okurken sıkılmadım. yabancılık çekmedim. ama okudum bitti. öylesine. etkilenmedim. yazarın yahut kitabın kötü olduğunu söylememekle birlikte yanlış yerden başladığımı hissediyorum.

kısa kısa öyküleri derlemişler. çok da güzel olmuş. koca bi seriyi çok keyifle okudum.