Guess what?

Kitapta bütün karakterlerin herkesin gördüğü bir kişiliği var ya da daha doğrusu, insanların o kişide görmek istedikleri bir kişilik. Ama aslında hepsinin kendilerine sakladıkları, bambaşka yanları da var. Bu noktayı sevdim. Hep, karşındaki insan sana kendisinin ne kadarını gösterirse senin de ancak o kadarıyla birini tanıyabileceğine inanan biriyim. O yüzden beni etkiledi. Sonunda da resmen “Hadi canım!” oldum.

aşşırı sevdiğim, aşşırı etkilendiğim herkese önerebileceğim bir kitap. kitapta schubert'in serenade eserinin yazılış hikayesine de yer veriliyor, bu eseri gemi sahnesi sayfalarında açıp dinleyerek okumuştum, okuyanlarında böyle yapmasını öneririm. Bahsedilen gemi İstanbul/Şile açıklarında kıyıya yakın şekilde bekletiliyor, yolcuların karaya çıkmasına izin verilmiyor; gemide ciddi açlık, hastalık ve kötü yaşam koşulları yaşanıyor ve 2 aydan fazla bir süre boyunca insanlar bekletiliyor. Kıyıyı görebiliyor ama ona erişemiyorlar. 23 Şubat 1942’de Türk makamları gemiyi İstanbul’dan çıkarıp Karadeniz’e çektiriyor. Ertesi gün, 24 Şubat 1942’de Struma batıyor. Geminin bir Sovyet denizaltısı tarafından yanlışlıkla torpidolandığı kabul ediliyor; ancak olayın bazı ayrıntıları tarihçiler açısından tartışmalı.

üniversitede bir dersimiz için okumuştuk. bu kitapla bir kitabın her insanda nasıl farklı hissiyatlar uyandırabileceğini öğrendim

karakterlere yakın yaşlarımda ve benzer durumdayken okudum ve hatta izledim. sanırım o yüzden ayrıca etkiledi.