isafiye

Yazar: emine şenlikoğlu

Ahşap evin üzerindeki kar eridikçe içeriye sular damlamış, her taraf ıslanmıştı. Evin genç kızı Fatma, eline aldığı kapları akan yerlere yerleştirirken isyan ediyordu. - Bıktım artık, bıktım. Beni duyuyor musun anne! Söyle şu kocana bizi doğru dürüst bir eve taşısın. Fatma kin ve nefretle isyanına devam ediyordu. - Zaten evimizden iyice utanır oldum. Arkadaşlarımı bile davet edemiyoru…