Puanlar ve değerlendirmeler
Bu okurun kitap puanları ve yazılı değerlendirmeleri.
Baskı: KOMÜNİST
Büyük edebiyatçıların, yazar ve düşünürlerin anıları, anlatıcının bireysel tarihini merkezine alsa da, toplumun geneline dair somut bilgiler barındıran mikro tarih anlatıları aslında. Nazım Hikmet, Yusuf Atılgan, Cahit Külebi, Behçet Necatigil, Ahmet Hamdi Tanpınar, Şefik Hüsnü, Mihri Belli, Hikmet Kıvılcımlı, Behice Boran, Mareşal Fevzi Çakmak gibi tarihe mal olmuş şahsiyetlerle ilgili enteresan hikayeler, rivayetler, yorumlar var kitapta. Erken Cumhuriyet dönemi düşünce ve edebiyat ortamına dair bilgiler, yayınlanan kimi dergi ve gazetelere ilişkin yorumlar da içeriyor kitap. Kitabın son 20-30 sayfalık bölümünde ise Vedat Türkali'nin yetkin romancılığının ötesinde, aslında ne denli yetkin siyasal tahlillere sahip bir fikir adamı olduğunu da öğreniyoruz.
Baskı: Otomatik Piyano
Otomasyon ve makineleşmenin 3. Dünya Savaşı esnasında sıradan emekçi insanı gereksizleştireceği, gücün ve iktidarın makineleri tasarlayıp kontrol eden bir avuç IQ'su yüksek elit tabakanın elinde toplanacağı, sıradan insan için hayatın anlam yitimine uğrayacağı öngörüsü eşliğinde, sağlam bir roman örgüsü... sıkı edebi pasajlarla süslü bir kara ütopya. Kurt Vonnegut, başka bir yerde ana kurguyu Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya'sından esinlenerek oluşturduğunu, aslında onun da Yevgeny Zamyatin'in Biz isimli eserinden esinlendiğini belirtmiş.
Baskı: Ömer Hayyam
Ana karakter Ömer Hayyam'ın hayatına, kendi kurduğu gözlemevindeki bilimsel çalışmalarına odaklanan tarihsel bir roman. Hayyam'ın yanı sıra Nizamülmülk, Sultan Melikşah, Hasan Sabbah, İmam Gazali ve Rükneddin gibi şahsiyetler de var romanda. Her ne kadar Amin Maalouf'un 'Semerkant' adlı romanında da Ömer Hayyam ve Hasan Sabbah münasebetine dair bir kurgu yapılmış da olsa, bu iki tarihsel şahsiyetin gerçekte aynı ortamda bulunup bulunmadığı bir muamma. Kitabın sonundaki notlarda Harold Lamb de aynı hususa dikkat çekmiş. Yalnız Hayyam'ın Melikşah, Nizamülmülk ve Gazali ile olan bağlantısı tarihsel bir bilgi. Romanın bence en dikkat çekici kısmı, Hayyam ve Gazali arasında geçen ilim/din, akıl/vahiy tartışması. İslam toplumlarının akılcılık ve felsefeyle bağını tümüyle kopardığı kırılma anı sanırım burası. Büyük Selçuklu'dan sonra Endülüs Emevileri birkaç yüzyıl daha (Misal İbn Haldun) sıkı filozoflar yetiştirmeye devam etse de, İmam Gazali'nin katı dogmatizmi maalesef zaman içinde tüm İslam coğrafyasında tek doğru haline gelmiş. Ortadoğu'nun akıldan yoksunluğu bu dönemlerde başlamış.