Puanlar ve değerlendirmeler

Baskı: Kafamda Bir Tuhaflık

Booo-zaaaa; yogurt-cuuuu; esssskii-ciiiii; ...... ne guzel buyuduk biz bu seslerle... bir tek Bozaci hala geciyor bazi aksamlar... Buyuk bir keyifle okudum "Kafamda Bir Tuhaflik"i.. Bitsin istemedim... Bozaci / yogurtcu Mevlut ile ben de, gecekonduda buyur iken, Istanbul"un arka sokaklarinda gece boza satar iken, ya da Taksim"de bufe isletir iken, Cihangir yokuslarinda yogurt satar iken, Fener/Balat in fakir sokaklarini arsinlar iken, Gaziosmanpasa"da duvarlara afisler asar iken, kafamda, dusuncelere, anilara gittim... Orhan Pamuk"un kalemi iste bu nedenle cok guclu...Giriyorsun romanin icine, sen de yudumluyorsun bozayi, rakiyi, sen de hissediyorsun o tutkulari ve ozlemi... detaylar, tasvirler, eski guzel mesleklerin tum incelikleri... Mutlaka okunmali, mutlaka bu keyif yasanmali...Hele Istanbul asigi iseniz benim gibi, kitapda anlatilan, copu, pisligi, eskimisligi, kesmekesi ve insanlari ile daha da cok seveceksiniz bu sehri !

Baskı: Gölgesizler

I-na-nil-maz bir kitap... Harika bir uslup, karmasikligin icinde sadelik, duru ama bir o kadar da cilginca ilerleyen sayfalar... Yasananlar gercek mi? Yoksa aslinda ruyalar mi gercek? Golgelerimiz kim aslinda? Kac golgemiz var? Ya Paralel hayatlar gercekten var ise??? Ya da gecmis sandigimiz aslinda gelecek ise ??? vay ki ne vay degil mi??? "Ayni yolda yurumekten baska caresi olmayan tuhaf birer yaratikti insanlar; tekrarin, tekrarlananin ortusu oldugunu anlayamadan, ayni el sallayislarin, ayni guluslerin, ayni yuruyuslerin ya da ayni oturuslarin icinden gece gece, damaklarina bulasan bir seruven tadiyla donup dolasip ayni noktada yasiyorlardi " E ben daha ne diyeyim... Oturun okuyun derim

Baskı: Lâ: Sonsuzluk Hecesi

Nazan Bekiroglu cok guzel yaziyor gercekten... Once "Nar Agaci"ni okumustum, "La" uzun zamandir bekliyordu okunmayi ve cok hosuma gitti. La, sonsuzluk hecesi ... Cennetin yaradilisi, Adem ile Havva"nin sonsuz aski.... veeeee yasak elmaya duyulan merak.... sonra, dunyada Adem ile Havva... Kabil ile Habil.... Kelimeler Kitabinin ilk iki kelimesinin olusma sureci: Iyi ve Kotu ! Siirsel ve mistik bir anlatimla, insani, yaradilisimizi ve Yaradani farkli bir acidan cok buyuk bir keyifle okudum

Baskı: Beni Asla Bırakma

Ishuguro, "buyuk bir duygusal guce sahip romanlarinda, dunyayla bir baglantimiz oldugu yanilsamasinin altinda yatan dipsiz ucurumu aciga cikaran " bir yazar olarak tanimlaniyor. 2017 de Nobel Edebiyat odulunu almasinda rol oynayan kriterlerden biri de bu olsa gerek. Okudugum ilk kitabi "Beni Asla Birakma" bende cok buyuk bir etki yaratmadi maalesef... Beni icine alamadi, suruklemedi ordan oraya... Fakat sirada "Gunden Kalanlar" kitabi var okunmayi bekleyen.... Bakalim fikrim degisecek mi kendisi ile ilgili... Yoksa su soruyu soracak miyim kendime: "Romanlarinda bilim kurguya agirlik veren Ishuguro neden Nobel i aldi da, Murakami bu odule laik olmadi ??? Her bir kitabini (ki Murakami de olaganustu bilim kurgu tadinda yazar) buyuk bir keyifle okudugum Japon yazar Murakami"ye haksizlik olmuyor mu?" !!!

Baskı: Sen Kimsin?

Kitap bitince, ulkem icin sadece sunu diyebildim: "Vah vah ki ne vah bizlere :("

Baskı: Engereğin Gözündeki Kamaşma

Livaneli"nin okumadigim, eksik kalan tektuk kitaplarindan biridir "Engeregin Gozu"...Buyuk bir hayranlikla bitirdigim baska bir kitabi daha .. Zenci bir harem agasi olan hadim Suleyman Aga"nin agzindan, Padisahini ve onunla olan derin bagini okuyoruz.. Bir kolenin bakis acisindan... Livaneli "iktidar alevinin cevresinde donen pervaneleri" anlatmak icin yazdigini soyluyor bu romani... Iktidar tutkusunun kendilerini yakip kavurmasina ragmen, ona sahip olabilmek icin insanlarin gecmisde ve hala bugun, bu makamlara ulasabilmek icin cirpinmalarini anlamak mumkun degil. Topkapi Sarayi ve harem hayati kitapda aslinda sadece bir dekor... Buyuklere masallar gibi keyifle okunsa da, aslinda bunun bir masal degil, gercegin ta kendisi oldugunu bilmek, aci ile gulumsetiyor insani... Okumayan kalmasin derim:)

Baskı: Günden Kalanlar

"Beni Asla Birakma" nin bende yarattigi dus kirikligindan bahsetmistim. Ama 2017 Nobel Edebiyat Odulu"nu almis olan Ishiguro"ya tabii ki 2. bir sansi vermeden de olmazdi ! "Gunden Kalanlar" nispeten daha bi keyifle okudugum kisa bir roman oldu. Basusak Stevens"in agzindan, Ingiliz Malikanelerinde ki o satafatli yasami okur iken, sik sik buyuk bir keyifle izleyip bitirdigim Downtown Abby dizisini hatirladim. Gumus samdanlar, cetvelle olculerek dizilmis catal-bicaklar, hergun tozu alinan koltuk ve perdeler....Ingiliz asaleti, soguklugu ve asiri nezaketi.... "Vakur" olma cabasinda ki bir basusagin, sakalasmayi ogrenme cabasinda ki gulunclugu, hizmet ederken duygularini bastirmanin onda yarattigi buyuk gurur. Stevens"in ciktigi 3-4 gunluk araba gezintisi esnasinda aklina gelen anilarinda anlattiklari bunlar ve benzerleri .. Acik soylemem gerekirse, kitabin son 2-3 sayfasinda bir burun sizlamasi hissettim...ama o kadar .... Ozurlerimle, ayni sorumu yenilemek durumundayim: Neden Murakami degil de, Ishiguro ?????

Baskı: Elveda Güzel Vatanım

Cok farkli bir Ahmet Umit romani... Iyi ki okudum... Aslinda bir cok kisi bana sikildigini ve yarim biraktigini soylemisti vakti zamaninda... Eger bir gerilim bekleniyor ise bu romandan beklentiyi karsilamaz tabii.. Ama, Mesrutiyetin ilani ile baslayan Ittihat ve Terakki Cemiyetinin hikayesini okumak bana gene tam olarak bilmedigim, gecmisimize ait cok onemli bir donemi anlamama ve ogrenmeme vesile oldu. Cumhuriyet"in ilanindan sonra, Pera Palas Oteli"ne siginan eski Ittihatci Sehsuvar"in bir vakitler vatani ugruna terk ettigi sevgilisi Ester"e yazdigi mektuplardan (itiraflardan) olusuyor kitap. "Olum, sehirlerimizi kaybetmekle baslar, vatanimizi kaybetmekle neticelenir. Peki nedir vatan? Annemizin sefkati, babamizin saclarina dusen ak, ilk askimiz, dogan cocugumuz, dedelerimizin mezarlaridir vatan..." Gecmisini bilmeyenler bugun cok hatalar yapabilirler, o nedenle tarihimizi tarafsiz ve gercek bilgilerle konu alan, kurgusu da mukemmel olan romanlari okumali ve okutmaliyiz. Iste onlardan biri de "Elveda Guzel Vatanim" bence...

Baskı: Mülksüzler

Her biri otekinin "ay" i olan 2 dunya.. Anarres : Anarsist ve hic birseye sahip olmayanlarin, mulksuzlerin yasadigi, corak, fakir fakat ozgur ? olanlarin dunyasi. Digeri Urras: Kapitalist ve devletcilerin, zengin ve somurulenlerin yasadigi dunya.. Anarrest utopik bir dunya degil, burada kitlik var, dogal kaynaklar az, iklim kosullari kotu ama bunlarin hepsi mulksuzler tarafindan paylasiliyor. Ve umut hic tukenmemis. Burasi yeni dunya. Urras ise hayatin baslangic noktasi, kaynaklarin oldugu yer.. yani eski dunya. Anarsist Shevek, Anarres"den Urras"a, orayi tanimak ve Anarres"i oradakilere anlatmak icin gidiyor. Bu yolculugunda, Anarres"in eksikliklerini ve Urras"in sevilebilir yonlerini kesfediyor. Gercek yolculugun da geri donus ile tamamlandigini anliyor. Le Guin, bu muthis bilgikurgu romanini 1974 de yazmis, ve o zamandan bu zamana degerinden hic birsey kaybetmemis. 20. yuzyilda da bir klasik olmaya devam ediyor. Cok begendim, nerdeyse cizmedigim satiri kalmadi... Mesela: "... Uluslari, ulkeleri, dunyalari ayiran duvarlari yikmak da yeterli degildir. Kendimizi kendimizden, an"i zamandan, ve hangi toprak parcasinda, hangi gezegende yasarlarsa yasasinlar tum canli varliklari birbirinden ayiran duvarlar yikilana kadar her birimizin birer "tersine duvarci ustasi" olmamiz gerek ...... Iceri kapamak, disarida birakmak, aslinda ikisi de ayni sey"..

Baskı: Devir

Cok severek, gulumseyerek ve de aci ile tebessum ederek okudum "Devir" i. Ece Temelkuran"in harika bir anlatimi var. Duygulari derinden etkilemeyi cok iyi biliyor. Yil 1980... Ali, Aliye ile Hasan"in oglu. Onlar Alevi.. Anne gundelikci.. Devrimci, solcu ve komunist damgasini yemis, sistem karsiti bir kesimden geliyorlar. Ayse, Sevgi ile Aydin"in kizlari.. Aliye"nin, evine temizlige gittigi aile.. Solcular, orta halli bir aileler ve Turkiye"nin gundemini yakindan takip ediyorlar... Iki ailede o donemde var olan anarsinin tam gobegindeler.. Ayse ile Ali cok iyi arkadaslar. Tum kitabi onlarin gozlerinden ve hissettiklerinden okuyoruz. 7-8 yasinda ki bu iki cocucugun hem yasanan olaylara bakis acilari hem de birlikte bu mucadelede cocukca yer alislarini okur iken, o doneme ait, benim nesilden cok kisinin burnunun diregini sizlatacak anilarla dolu kitap. Ankara Kugulu Park"daki kugular ucmasin diye kanatlari kesiliyor... Ayse ile Ali, kugulari kacirip onlari serbest birakmayi kendilerine gorev ediniyorlar. Boylece abi ve ablalarina "devrim" de yardim etmis olacaklar... Cunku sunu o yaslarinda bile cok iyi ogrenmisler: "Cunku insan belki hic konusamaz bir kere susarsa. Kugu gibi dili disarda kalir, ses cikmaz. " Onlar artik hep konusmaya karar veriyorlar. 1980 den bu yana susmaya devam ediyoruz... Artik kugular gibi ozgur olup, ucmanin zamani geldi de geciyor bile !!!!

Baskı: Ve Sen Kuş Olur Gidersin

Tarik Tufan ile ilk tanismam bir edebiyat dergisinde okudugum yazisi ile oldu (ya Ot ya da Kafa olacak). Yazis bicimini, anlatimini cok begenmis ve etkilenmistim. Bu kitap okudugum ilk kitabi.. Cok ince bir kitap (125 sayfa) oldugu icin cabuk okunuyor..Alti cizilecek, derinden etkileyen cok cumle var kitapda. Bir erkegin, gunlugunden bir bolum okur gibi baslayan kitap, ortalarinda bir romana donusuyor... Sonlarina dogru yazar diger kisilerin de ic konusmalarini kitaba katarak sasirtiveriyor birden okuyani... Annesinin olumunden son derece etkilenmis, ailevi sikintilar ceken, yalnizlik ile bogusan ve huzuru arayan bir adam ... Ayrica da iflah olmaz bir asik... Bu yasadiklarini hayatindan kesitlerle bolum bolum okuyoruz. Ilk olarak bu kitabi ile okumaya basladigim Tufan"in bundan sonraki kitaplarinda citayi daha da yukselttigini dusunuyorum, o nedenle baska kitaplarina da goz atacagim:)