birbenbirsen

Okey, Albert Camus ve en bilinen eserlinden biri: Yabanci.. Bir dunya klasigi... O nedenle mi buyuk bir beklenti icinde okudum? Ya da cok daha erken yaslarda mi okumaliydim? Kolayca okunan, kahramaninin ic konusmalarindan olusmus bir kisa roman, Yabanci... Annesinin cenazesinde agla(ya)mamasi sonucu "katil" olma potansiyeli yuksek gorulen ve buna gore de yargilanan "Yabanci" nin tum bunlara kayitsizligini okur iken isyan edesim geldi... Belki de Onun bu suskunlugu, "geleni" oldugu gibi kabul etmesi ve mucadele etmemesi onun "Yaban-ci"ligindandir ! Bilemedim...

Tum kitaplarini buyuk bir keyifle okuyorum Zulfu Livaneli"nin.. "Konstantiniyye Oteli" de sirada bekliyordu uzun suredir. Okunmasi cok kolay bir roman oldugunu hemen soyleyeyim. Gorkemli ve uzun bir tarihe sahip Istanbul"daki Otel"in acilis yemegine katilan davetlilerin hayatlarini okuyoruz kitapda. Her bir hayat, birbirinden cok farkli, kimi yalan, kimi aci, kimi gulunc, kimi trajik. Tipki Istanbul"un sahip oldugu binbir farkli surat gibi. Bir de geceye, gecmisten, yuzyillar oncesinden katilan ruhlar olunca, degisik bir hal aliyor kitap. Fakat, Zulfu Livaneli"nin cok daha guzel ve derin ! kitaplarini okudugumu soylemeliyim.

Yazan Jean-Paul Sartre, kitabin adi DUVAR.. Eh dedim, okumasi kolay olmaz herhalde... Yanilmisim, gayet akici sekilde yazilmis hikayelerden olusuyor kitap... Her hikayenin kahramani kendini, icine gomdugu kalin duvarlardan kurtarmaya calisirken, hayatda varoldugunu da gene kendine! kanitlamaya calisiyor. Cinselligin, oldurme durtusunun ve de depresyonun cok acik olarak anlatildigi hikayeler nedense beni bunalima sokmadilar:) Varoluscu Sartre"in insani (kadin ve erkegi ayri ayri) irdeleyisi muthis ve kitapda O"nun felsefi goruslerine sik sik rastlamak mumkun...

Tarik Tufan"in cok kendine has bir tarzi var... Bazen rahatsizlik verici sekilde direkt, bazen icinizi acitacak kadar gercekci... Karanlik... Bundan once okudugum kitabi "Ve Sen Kus Olur Gidersin" de olen bir annenin ardindan depresyona giren oglunun hikayesini okumustum.. Bu kitabinda da gene bir annenin ve akabinde de seyh olan bir babanin kaybi var. Kahramanin, babasinin yerine gecmek gibi bir istegi hic yok, cunku onun, icinde kayboldugu bir dunyasi ve bir turlu cikamadigi bir kuyusu var... Ustelik cok asik, oyle ki oldurmeyi bile goze alabiliyor. Dedim ya, dusunceleri icinde kivranan bir adamin agzindan yazilmis karanlik bir kitap bu. Ama ben kopmadan, ilgi ile okudum... Hep dedim ki, "cik artik kuyundan yukari"... Peki cikabildi mi??????

Edebiyat diline, kurgusuna, karakterlerine ve hayat felsefesine hayran oldugum bir yazar, Murathan Mungan... 3 farkli hikaye, 3 farkli kisi ve 3 unun de aynalara bakisi, kendini gorusu ! ve mucadelesi ... 1) Alice Harikalar Diyarinda: Kahramanimiz Alice, bir uzayli tarafindan kacirilir ve ona asik olur... Yoksa bu bir hayal midir ?? 2) Aynali Pastane: Kahramanimiz Aliye, kokleri gecmise uzanan bir pastanenin buyuk aynasi karsisinda oturan bir kasiyerdir. Bir gun o aynanin icinden gecer ve cok farkli bir hayata adim atar, mutlu olur mu? 3) Gece Elbisesi: Kahramanimiz Ali, Mardin li bir ailenin erkek cocugu ama aynaya baktiginda icinden cikmaya calisan, hayatini bir kadin olarak yasamak isteyen biri vardir; bu erkek ve bu kadin birbirlerine kavusacaklar mi? Hepsi muthis, hepsi birer "buyuklere masallar". Alice, Aliye ve Ali yi anlatirken Mungan, cok guclu bir sekilde onlarin ic kavgalarini, gercek kimlik ve hayallerine kavusma heyecanini, telasini ve huznunu okuyucuya buyuk bir ustalikla aktariyor... Aynalara bakmak kolay degil, hele ki gozlerinin taaaa icine... ama o cesareti kendimizde bulmaliyiz ..

Elif Safak cok begenerek okudugum bir yazar...Fakat bu kitabini bitiremedim...Gitmedi... Cok az kitabi yarim birakirim, maalesef bu da onlardan biri oldu...Aranizda okuyanlar ve bitirenler var mi??? Ilerleyemedim, tasvirler, kisiler ve git-geller arasinda kayboldum:(

Tavsiye uzerine okudugum bir roman.... Biraz icim sikilarak, cogu kez anlamaya calisarak ama tuhaf bir sekilde bitirme arzusu ile okudum....Sonuc? Okumasaydim birsey kaybetmezdim....Sadece bir kitap daha okumus olmanin keyfini cikarttim!

Picoult"un gene soluk soluga okudugum 3. kitabi..(Cam Cocuk ve Tas,Kagit,Makas digerleri).. Cok carpici bir konuyu ele alip, belli basli karakterlerinin agizlarindan anlattigi ve heyecanli mahkeme sahneleri ile susledigi romanini (her romanini ayni sekilde kurguluyor) cok begendim... Araya boyle kitaplar katmak cok keyifli bence...