teleskobumdangalaksim

Ölümsüz Yazar Yaşar Kemal'in bu kısa ama büyük eseri bize 70'li Yıllar Türkiye'sini anlamak konusunda çok açıklayıcı yorumlar yapıyor. Kısa olması açısından bana Yaşar Kemal okumaya başlamak için güzel bir seçim gibi geliyor. Baştan belirteyim, anlatımı akıcı değil, zaman zaman elinizden bırakmak için can atıyorsunuz. Hele genç kurgu ile büyüyüp gelişen bir nesil olduğumuz için, Yaşar Kemal'in fazlasıyla beğenilen kendisine has üslubu ilk başlarda benimsenemediğinden dolayı kitap gittikçe daha can sıkıcı bir hal alıyor. Ancak sabırla devam edildiğinde üslup göze batmaz hale geliyor ve olay da ilerlemiş olduğundan merak duygusu uyanıyor, topluma ayna tuttuğundan dolayı her türlü sosyolojik eleştiride kullanılabilecek olayları daha bir ciddiyetle incelemeye başlıyorsunuz. Konusu ise şöyle... Hasan isimli küçük çocuğun babası gözünün önünde annesinin aşığı tarafından öldürülüyor ve köylü bu durumdan Anne Esme'yi sorumlu tutuyor. Esme'nin diğer köydeki erkek kardeşleri çok güçlü, söz sahibi olduğundan herkes O'nu öldürmeye korkuyor ve Hasan'a karşı gerek dışlama gerek baskı yoluyla annesini öldürmesi için birlik oluyorlar. Peki en sonunda ne olacak dersiniz? Kafa dağıtmak için okunması gereken bir kitap değil, üzerine düşünülmesi gereken yorucu bir kitap ama bitirdiğinizde buna değiyor.

Hikaye sizi öyle bir içine çekiyor ki elinizden bırakamıyorsunuz. Sarah Jio'nun üstün yetenekleri olduğu garanti 😊 Dokunaklı, sıcacık bir öykü. Genci yaşlısı, kadını erkeği, sanatçısı akademisyeni... Herkes için. Herkes. Sarah Jio'nun geçmiş ile günümüz arasında köprü kurduğu değişik bir tarzı var. Bu kitabında da 1930'lu yılların kahramanı Vera Ray ile günümüzün kahramanı, kendisi gibi bir gazeteci olan Claire Aldridge ile bağlantı kuruyor. Aşk'ı, sevgiyi, dostluğu, anne olmayı, sınıf ayrımını, insan olmayı anlatan; hayat üzerine bir kitap. Birkaç yerinde durağan ilerlediği muhakkak ancak durağanlığında bile bir sıcaklık var 😁