Afra Tatarhan

KITAP BITTI AMA SANIRIM BENIM CANIMDAN BIR PARCA KOPTU. Kitap oyle samimiydi, ictendi ki. Herkes uzucu kelimesini kullanir sanirim ama en dogru kelimeler samimi, icten kelimeleri. Kesinlikle kitabi tekrar okuyacagim ve bunun sebebi olaylar degil diyaloglar. Bunlari yazarken bile huzunleniyorum. Kitap keske 8585059280 falan olsaymis, hic bunalmadan okurdum. Keske hic bitmeseydi o diyaloglar. Ikisinin de tertemiz masum kalplerine sarilmak istedim. Canim yandi cidden kitabi okurken..

Oncelikle kimsede kesinlikle 'sonunu tahmin edebilirim' dusuncesi olmamali :) Okudugum en siradisi ve en zekice yazilmis kitapti. Yazar zekasinin sovunu yapmak icin bile yazmis denebilir hahaha :) Kitapta ki psikolojik tespitler ve yorumlar cok ama cok iyiydi, bazi davranislara yorum yapabilme yetenegi kazandirabilir dikkatli okuyanlara. Kitabin ilk sayfasindan itibaren akicilik hic azalmiyor, hatta artiyor bile ! Bazi sayfalarda gerilmiyor degilsiniz, oyle icine ceken, gerilimin merakla birlestirildigi bir kitap sunmus yazar. Kesinlikle birakmayacaksiniz, kesinlikle pisman olmayacaksiniz. Bir defa daha okunup olaylarin bilindigi dusunce bicmiyle tekrar yorumlanmali hatta her okuyucu tarafindan :)

açıkcası buradaki bi yorum yüzünden kitabın sonunda ne olacağını öğrendin ve sonunda pek bi keyif alamadım ağlayacağım sayfaları öylesıne okumuş gibi göründüm ne yazık ki.

Temposu aynı giden bir kitap yani yer yer heyecanlanmayı veya hüzünlenmeyi bekliyorsunuz ama aynı ilerliyor. Fakat sonuna gerçekten bayıldım. Aradaki bazı diyaloglar beni çoookk gülümsetti. :)

Fantastik, aşk romanlarını daha sık okurken birden bu tarz bir kitaba başlamak insanı bunaltır derken bile güzel gelen bir kitaptı.. Tek sorun ilk 250 sayfasında olayların daha yavaş işlemesi biraz insanın kitaba karşı ilgisini yitiriyor.. Fakat o 250 sayfadan sonrasını sanırım nefesimi tutarak, tek seferde okudum. Olayların aslında sandığımdan çok farklı olmasının açıklanışı bende şok etkisi yarattı, kitabın daha da sarmasını, kitaptan hiç kopmamak istememi sağladı.. Okumanızı tavsiye ederim. Fakat çok üzücü hayat hikayeleri veya koşuşturmalı bir cinayet araştırması bekliyorsanız yanılırsınız. Yazar her şeyi kendi tarzında ilerletmiş, iyi de yapmış bana kalırsa..

Kitap tam anlamıyla 3 dakika önce falan bitti, bittiği gibi dayanamadım yorum yapayım dedim :) Öncelikle Judith McNaught için şunu söyleyebilirim ki olaylar yavaş yavaş, bunaltarak ilerlemiyor. Her olay canlı tutulmuş. Bu kesınlikle kitaba akıcılık sağladı. Çok gerilim dolu veya üzücü bir kitap okuduysanız kafanızı rahatlatmanız için okumanızı tavsiye ederim. Nick karakterine bayıldım. Karaktere aşık olunan anlardan yaşayamasamda kıskançlıkları, sert ve kesin tavırları çok hoştu bana kalırsa. Özellikle son 3 sayfadaki cümlelerini hayran hayran okudum açıkcası, gerçekten bayıldım :)

Çok güzeldi. 6.8 puan almasına şaşırdım doğrusu ilk gördüğümde. Tabii ki bir başyapıt tarzında kitap değil fakat 1 yıl önce okumama rağmen kitabı okurkenki heyecanımı hatırlar haldeyim, nasıl gülümsettiğini ve heyecanlandırdığını.. Eğer vakit geçirmek, neşesiz bir zamanda okuyacak renkli bir kitap okumak isterseniz tavsiye ederim. Ama istediğiniz sizi sarsacak ve aklınızda büyük bir iz bırakacak bir kitapsa elbette bu kitap istediğiniz kitap olamaz. Sandra Brown'un klasik tarzında, klasik tadında bir kitap olmuş .. :)