AysunSenyurt

Camus'nün demek istediğini olayla anlattığı kitaplarından biri. Ahlak , ahlakın içinde de davranışların insan içindeki haline ve dışardaki yansımasına değinmiştir. -Günümüz insanı hakkında bit tümce söylemek yetecektir onlara: zina ediyordu ve gazete okuyordu. - Sempatinin en güçlü olduğu zamanlarda bile tetikteyim. - Ya mutlu ve yargılanırya da bagışlanır ve sefil olacaksınız. - İnsanda en doğal olan fikir, ona doğasının derininden kaynar gibi safça gelen fikir, masumlugun fikridir. - Dostum büyük kentlerde avare dolaşan yalnız kişi nedir bilir misiniz? -Dürüstlüğümü haykırıyordum, ama sanırım, sevdiğim kimselerden bir teki yoktur ki, eninde sonunda ona ihanet etmemiş olayım. !!

-.. yarın herşey değişecek, yarın. Birdenbire anlar ki yarın da böyle olacaktır, öbür gün de , tüm öteki günler de. Ve bu çaresiz buluş ezer onu. İşte böyle düşünce öldürür insanı. Bunlara katlanamadıgı için öldürür insan kendini ya da , gençse, tümceler kurar. -Böyle işte, dünyanın derin anlamını duyar gibi olduğum her seferde, onun bu basitliği şaşırttı beni. - Karşılaşılan her varlık, bu sokağın her kokusu, her şey, her şey sonsuzca sevmeye bir bahane benim için.. - artık yalnız olmasını bilmeyen kişi için bir o kadar dayanak. - Yaşam umutsuzluğu yoksa yaşama aşkı da yoktur. (Her cümlesi muhteşem bir başkaldırış)

Aslında kitabın son hikayesinde baglanır birçok şey. Sisifos denen adam Camus'nün uyumsuz'unu sürekli dağa çıkarmakta olandır. Böylece intihar yenilir. Kitabın içindeki '' Bu dünyanın kendisini aşan bir anlamı var mı, bilmiyorum.'' cümlesi Sisifos'un intihara karşı duruşudur ve 'derin bir düşüncenin sürekli oluş içinde olması' düşüncesi , insanın hayatı anlamsız bulmasını çözme arayışının sürekli devam edeceğine bir işarettir.