silvertongue

Stefan Zweig'in kalemini çok seviyorum. Okuyucuyu karakterinin kafasına o kadar başarılı sokuyor ki, bağlantı kurmamak elde değil. İlk kez Korku kitabını okumuştum şimdi sırayla devam ediyorum eserlerine. Ama günümüzde genç bir kadın olarak kitaptaki karakterin kendini böyle aşağılamasını hazmedemedim o ayrı. Muhtemelen karakterin geçmişi, yazarla tanışmadan önce tanıdığı erkeklerin korkunçluğu, onu yazara bu kadar bağladı. Annesiyle yalnız yaşadığı, kötü bir mahallede olan evinin karşısındaki daireye karısı döven korkunç bir adamdan sonra kültürlü, centilmen, yakışıklı bir yazarın taşınmasının 13 yaşındaki bir kızı etkilemesi çok normal. Yazara layık olabilmek için kıyafetlerine özen göstermesi, kitaplar okuması, derslerine çalışması aslında yazarın kadının o korkunç hayatında tutunacak bir dal olması.

Stefan Zweig yine muhteşem betimlemeleri ve profil analizleriyle hikayelerini etkileyici kılmış. Tüm hikayelerin ölümle bitiyor ve olayların gidişatı hep karamsar. Özellikle sonuncu hikaye Avare'yi iyi ki üniversite sınavına hazırlanırken okumamışım.