Bahçıvan ve Ölüm

Baskı: Bahçıvan ve Ölüm

Son zamanlarda bestseller olarak satılan kitapların beni sarmadığını fark ettim. Okuyucu profilleri mi değişti bilmiyorum ama özellikle bu kadar hassas bir konunun bu kadar sığ işlenmesine rağmen okuyucu yorumlarının fazla pozitif olması hayal kırıklığına uğramama neden oldu. Ben de çok benzer süreçler yaşadım belki bir kaybım olmasaydı daha fazla etkilenebilirdim ama ödüllü bir yazar için çok başlangıç düzeyinde bir yazım tarzı ve olayların birbirinden kopukluğu sanki uzasın diye yazılan bölümler. Gerçekten çok zor okudum. Kendi sürecimi çok hatırladım ama söylenecek en önemli şey sevdiklerimizle sağlığımız yerindeyken iyi anılar oluşturmak çok önemli. ölüm geldiğinde yeni hikayeler yazılamıyor hep eskilerle avunuyor insan.

Baskı: Bahçıvan ve Ölüm

Ben de annemi aynı hastalıktan kaybettim, ailenizin yakın bir ferdinde kanser hastalığı varsa evinizde her gün cenaze var gibidir, hastaya moral vermek için onun yanında güler eğlenir sonra arka odaların birine geçip gizli gizli ağlarsınız, bir yanınız birkaç gün daha yaşasın isterken diğer yanınız çektiği acının bitmesini diler. Yazarın yaşadığı süreç zorlu ve çok üzücü bir süreç, bunu baştan dipnot olarak düşeyim. Ancak yaşanan sürecin üzücü olması kitabın edebi değerini arttırmıyor. Kitap çok övüldü, ağlamadan kitabı bitirebilen bir yorumcuya denk gelmedim. Yorumlar böyle olunca haliyle çok büyük bir edebi şölen beklentisiyle kitabı okumaya başladım ama benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Kitapta anlatılan her şeyi bire bir yaşamış biri olarak söylüyorum, hiç ağlamadan okudum, kitap abartıldığı kadar değil. Babama kanser teşhisi kondu, hastaneye gittik, üst kata çıktık, alt kata indik, sonuçları aldık, eve döndük tarzında bir anlatımı var. Hastalığın teşhisinden hastanın kaybedilmesine kadar geçen süreç, sırasıyla yapılan işlemler ve tedavi süreci sıradan cümlelerle okuyucuya aktarılmış. Okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz bence.