Sofie'nin Dünyası
Jostein Gaarder, Sabir Yücesoy (Çevirmen)
En Son Değerlendirmeler
Felsefe ders kitabı okumak daha kolaydı. Zor bir kitap, yüzlerce kitap okudum, bende ya da o anki psikolojimde mi bir problem var diye 3 kere tekrar denedim okumayı yok, olmuyor. Gerek yok, eziyet. (BENCE) Puanım diğer puanlamalara saygısızlık olmasın diye. Bitiremediğim bir kitaba ne puan vereceğim malum aslında.
Yer yer yazarın serüvenini anlatmaktan çok felsefe tarihini özetlemeye giriştiğini düşünsem de (hoş, kitabın yazılış amacı da bu zaten) büyük keyifle okudum.
Felsefeye adım atmak istiyor ancak emin olamıyorsanız öncelikle bu kitapla başlayabilirsiniz. Herkesin okuması gereken kitaplardan bir tanesi.
Kabul etmek gerekir ki yorucu bir kitap.Felsefeyi sevmeyenlere felsefeyi sevdirecek diyemem çünkü adı üstünde felsefe...ne kadar eğlenceli ya da muzip hale getirilmeye çalışılsa da insanın özünde o merak ve ilgi yoksa sıkıcı kalacaktır.
kurgusunu harika olmasada verdiği bilgilerin başlangıç için mükemmel olduğunu düşünüyorum.
eğer felsefeye ilginiz varsa sayfalar arasında sürüklenerek ilerleyeceksiniz. yoksa mı?? o zaman sürünerek ilerlersiniz.
Felsefeye giriş için ideal bir kitap. Daha sonrasında ise daha bilgilendirici bir felsefe başlangıç kitabı okunup düşünce tarihini kafamızda daha iyi oturtabiliriz. Ben kitabın kurgusunu da çok beğendim. Çocuk kitabı demek biraz haksızlık olur. Çocukların bile felsefeyi sevmesini sağlayacak bir kitap dersek daha doğru bir değerlendirme yapmış oluruz. (Nietzsche'den ve birkaç önemli filozoftan bu kadar az bahsetmesi ise eksik yönü kitabın)
ilk 50 sayfadan öteye hiç geçemedim. Ama zamanının üniversite sınavındaki 10 felsefe sorusunun tümünün de cevabı bu ilk 50 sayfada vardı..
Eğer felsefeye ilgi duyuyorsanız, arkadaşlarınızı bu kitaba yaptıkları yoruma göre sınıflandırabileceğinizi düşünüyorum.
5 kere yarım bıraktım güzel bir kitap olmasına rağmen bir türlü bitiremedim.. belki de bazı yerlerinin ders verir gibi olmasından dolayı bilemiyorum. Filmi de var, bazı yerleri normal olarak kitaba göre hızlı geçiyor. Güzel film güzel kitap tavsiye ederim
Çok dikkatle okunması gereken bir kitap ve genel kültür açısından katacakları çok fazla. 12 yaşındayken okumuştum erken mi zamanı mı bilemiyorum ama sıkıcılık gözünüzü korkutmuyorsa mutlaka okunmalı.
Kuru bir felsefeye giris kitabi degil, basarili kurgusuyla surukleyici bir roman ayni zamanda. Ben sevdim. Felsefeye baslamak isteyenler okumali.
Bazı kitaplar vardır son sayfasını okuyunca da bitmeyen.Bu da kesinlikle öyle bir kitap.Kitabı bitirdikten sonra kitap kafanın içinde dönmeye başlıyor ve sanki her şeyi yeniden idrak ediyormuş gibi bir etki yaratıyor.Gerçekten herkesin okuması gereken bir kitap.
Felsefeyi sevmeyenlere felsefeyi sevdirecek eğlenceli bir kitap. Felsefenin bu kadar eğlenceli olacağı aklıma gelmezdi dedirtiyor. Mutlaka okunmalı.
felsefe mistik astrolojiye ilgi duyan biri olarak isimini daha önceden duyduğum merak ettiğim ancak sonraları okuma fırsatı bulduğum gerçekten çok güzel bir roman hikaye ,anlatım çok başarılı felsefi konulara ilgi duyulsun duyulmasın herkesin anlayabileceği düzeyde güzel anlatılmış herkesin okuması gereken bir roman benim en çok beğendiğim favori romanlarından biri.
11.Sınıfta felsefe öğretmenim tavsiye etmişti de ancak şimdi okuyabildim. O zaman okumak belki daha doğru olabilirdi ama eğer benim gibi amatör, çok da bilmeyen bir felsefe meraklısıysanız yaşınız ne olursa olsun okuyun. Felsefe tarihini başlangıcından günümüze kadar izleme fırsatı sunuyor: Çok da detaya inmeden, bildiklerimizi tekrar dile getirerek, birkaç tane de yeni bilgi öğrenerek...
Felsefenin yolları taşla döşeliyse, bu kitap da o taşlardan biri. Sabretmek gerek, oldukça yorucu olabilir. Bilhassa 20 yaşı da aşmış olmak daha iyi olur. Ama geriye dönüp baktığınızda iyi ki okumuşum dersiniz.
Çok severek okuduğum, ara ara dönüp yeniden okuduğum efsane kitap. İki farklı örgüyü işlediği kurgusunu döne döne aktarırken; okuyucuyuda olayın geçtiği evrene taşıyor.
Akıcı ve sevimli bir anlatımı var ve hiç sıkmadan ilerliyor. Okurken bitirmeye can atıyor aynı zamanda da bitmesin diye dua ediyorsunuz. Mutlaka okunmalı. :)
ben gayet başarılı buldum. felsefe tarihini yalın bir dille, haylaz bir şekilde anlatıyor.
Felsefe tarihi içinde parçalı bulutlu bir yolcuğunun hikayesi konusu itibari ile felsefeyi öğretmekten çok felsefeyi eğlenceli hale getirmiş ders kitabı niteliğine sahip bir roman bir dünyadan başka bir dünya ya kaçış varlığa yepyeni anlamlar yüklemek ve en önemlisi kitabın kapağında oluşunu merak ettiğim tavşanın günlük hayatta ki büyük önemi okunası okutulası bir kitap.
Felsefe öğretmenimiz bizi sorumlu tuttuğu için okumaya başladım kitabı. Başlangıçta gerçekten keyif aldım ki felsefeyi seven bir öğrenciyimdir zaten fakat ilerledikçe filozoflar hakkında o kadar fazla ayrıntıya yer verdi ki yazar kafam karıştı ve sıkıldım açıkçası. Sonu hoşuma gitti niyeyse ama filozoflu bölümleri bitsin diye okuduğumu inkar edemeyeceğim
Şahane bir kitap... fon müziği olara Gnossienne'yi tavsiye ederim.. ikisi birlikte tadından yenmiyor.
Bu kadar sadelik ve akıcılıkla tek kelime ile mükemmel.
15 yaşındaki bir kızın dünyasında olmak olağanüstüydü.
Tarihin eski dönemlerine iz süren felsefe günümüzdeki yeri herkes aynı söz hakkına sahiptir cümlesiyle farkını korumaktadır. Eski dönemlerde bildiğiniz üzere akla gelen her fikir paylaşılmıyordu ya da insanların kendilerini savunmak gibi bir lüksü yoktu. Kendini savunmaya çalışan her vatandaş acı bir şekilde idam ediliyordu. Şimdiki dönemde fikrimizi belirtmek bir o kadar kolay ama hiç bir etki altında olmadan duru ve sade düşüncelerimizle. İstiklal mahkemelerinden sonra yerini adalet adlı hüküme bırakan idamın en dayanılabilir tarafıydı felsefe.
Eski dönemle şimdiki dönem arasındaki en önemli ayraç insanlar ve ruhsal baskıdır. Eski dönemde insanlar sözlerinin sonunun ölüm olacağını bilselerde felsefi düşüncesini dile getirmekten çekinmiyordu; şimdi ne oluyor peki? Kendi düşüncelerimizin felsefi olarak ifade edilmesinin sonunda özgürlük olsa bile buna yeltenmiyoruz. Ruhsal baskı bence daha çok korkuya maruz kalındığında kendini belli eden üzücü bir durum oluyor.
Ne düşünüyorsunuz bu konu hakkında? Sizce de tarihdeki olaylar ve insanlar daha özgüvenli değiller miydi? Eskiden olan özgüven kötü amellere kullanılıyordu belki ama elbette ele alınabilen doğru tarafları da vardır. İki duvar hayal edin biri önünüzde, biri arkanızda; birinde bir anlık ucu ölüm olan konuşma, diğeri ömür boyu haksız yere susup yaşamayı renklendiriyor. Hangisini seçerdiniz?
Bu, bir ay önce aklıma yazıp ele geçirme fırsatı kolladığım kitabı hangi yoldan anlatsam da beni anlayıp kendilerini sorgulasalar dediğim eser yerini en iyi tarihe adalet felsefesine yazdırmıştır. Benim bu saatten sonra incelemeden anladığım şey okuduklarımın özetini fikirsiz ve felsefesiz dile getirmek yerine sadece çarpıcı sahnesinden girip fikir ve duygularıma yön vermektir. Şimdi dersiniz bazılarınız; bir kitap okuyarak nasıl bu kadar değişip, yazabiliyor, diye ama ben okuduğum kitaplarda psikolojimi inceleyip, kendimi özete değil incelemeye; yani kendime verdim. İnsan kendini değiştiremez ama düşünce, fikir ve karalarını değiştirebilir bu da eşittir olgunluk demektir.
Kitaba yeni başladım, okuduktan sonra ve okumadan önce yazdığın incelemede dağlar kadar fark oluyor; bunun en iyi ve yaralı nedeni yaralı olanı değil uygun olanı belirlemek ve yolun sonunu görene kadar adım atmaktır. Başta bir ay önce Konya Karatay Ünüversitesi' nde rol alan felsefe adlı sunuma adımı yazdırmamla başladı. Bu yılın sonunda elde ettiğim başarı belgelerimle kendimi en uygun hedefe oldaklamak olacak. Dört yılımı her ayrı başarı ile zirveye taşıdım. Yolun sonuna yaklaştım ve daha güzeli girebileceğim en iyi ortam başarı ortamı değil, kendini ifade edip kademe kademe yükselen bir ortamda olmam olacak. Bu yaptığım felsefe ve insan adlı sunumdan sonra kendimi alıştırabildiğim en iyi durum oldu, keşfedebildiğim felsefe kitaplarını okumaya başladıktan sonra görmezden gelip farkedemeyen beni ve görmeden atladığım fikirlerimi yazmaya başladığım kitabımda belirttim.
Michel de Montaigne, Denemeler kitabından sonra Sofie' nin Dünyası beni tamamen hedefe odakladı. Ailevi ve psikoloji üzerinde yazmaya başladığım ilk kitabımda şimdiki konum felsefe olarak değiştirdim. Son 430 yılın en iyi deneme ve deneyimlerini veren bu iki kitap benim kendimi keşfetmeme yettiyse size neden yetmesin? Önce Montaigne' ni tercih ettim, düşünceleri ve fikirleri okudum daha sonra Sofie' yi tercih ettim bu da konum başlığından sonra kısa bir ders hikayesiydi benim için. İnsan en iyi kendi kendine örnek olur ve yaptıklarıyla alabildiği en iyi tecrübeye sahipti. Üzerinde durmak istedim çünkü biriyle fikirlerinizi köpürtüp diğeriyle duygularınızı durulayacaksınız.
Umarım kelimelerim sizi sıkamamıştır ve biliyorum benden daha olgun da düşünebilirsiniz. Kendimde edindiğim bu örnekler kendini keşfedemeyen insanlar için yaralı olabilir belki. İyi okumalar diliyorum.