90’lı yıllarda Türkiye’nin doğusunda yaşananların üzerinden henüz 20 yıl geçti. Evleri, köyleri boşaltılan insanlar, bir daha eskiye dönemeyecek şekilde, derinden değişen hayatlar yani kısaca ‘karanlık yıllar’. Bugün, zorunlu göçle topraklarından koparılmış insanların konu edildiği akademik çalışmalar, kitaplar, istatistik veriler bulmak hiç zor değil elbette. Ancak tüm bu çalışmaların ana meselesi göçün yarattığı yoksulluk, işsizlik, suç oranlarındaki artış. Peki ya insanlar? Kayıpları, özledikleri? Hiçbir zaman ait hissedemedikleri yeni topraklarda, bir gün döneriz belki diye umutla hatırladıkları köyleri, evleri? Kaybolan kültürler, diller? Özlem Yağız, D. Yıldız Amca, Emine Uçak Erdoğan ve Necla Saydam bu soruların artık cevaplanması gerektiğini düşünerek bir yolculuğa çıkıyorlar ve o insanların izini sürüyorlar. . Asimilasyonu, göç sonucunda yerleşilen topraklara karşı hissedilen ya da hissedilemeyen aidiyet duygusunu, özlemi, göçü yaşayan insanların geçmişe bakışlarını, geleceğe dair ümitlerini, göçten sonraki yaşamlarını anlamaya, aktarmaya çalışıyorlar. İnsanın hikayesine bakıyorlar!

Puan dağılımı

10.0/ 10

2 puan

Puanlar bu eserin tüm baskılarına aittir.

Yorumlar(1)

Tüm puanları gör (2)

G gergin

10/1003.07.2014

Baskı: Malan Barkirin (Zorunlu Göç Anlatıları)

Kemalist-Türkçü kodlarının aşırı vatanseverce(!) motivasyonu(!) ile güçlü ve otoriter devletimizin son derece gayrı insânî ve İslâmî eziyetlere yol açtığının müthiş iç acıtıcı ve buz gibi gerçek insan öyküleri... okuyun, gerçeğe, acılara yaklaşın, zihnimize ekilen sahte değerleri sorgulayın bu müthiş kitap vesilesiyle derim...

Değerlendirmeyi gör →

Tüm yorumları eser sayfasında gör →