Gizliajans

Bitirdiğimde ben ne okudum böyle dedirtti. Sanırım tarzım değil

Yazarın yine eğlenceli ve kıvrak anlatımıyla başlayan kitap başlangıçta sade ve yüzeysel bir kitap gibisinden bir algı yaratıyor sizde ama okudukça kitabın aslında o kadar da vakit öldürmelik bir kitap olmadığını anlıyorsunuz.Bence okunması gereken güzel kitaplardan deneyin derim.

Uzaylılar konuya dahil edildiğinde kitap farklı bir tarza girdiğini düşündüm. Okumayı bırakmak üzere iken karar değiştirdim ve sonuna kadar okumaya cehdettim ve iyi ki okumuşum kanaatine son sayfada varabildim.

Su gibi akıp gitti evet ama mizah istediğim seviyede değildi.

Alper Canıgüz en sevdiğim yazarlardan o nedenle dilini sevdiğim için bu kitabını da keyifle okudum. Ama favorim hala Alper Kamu serisi :) Kitabın sonlarına doğru absürtlük sınırı biraz zorlandı ama yine de oldukça keyifliydi.

Çok akıcı, az komik, fazla absürd...

Absürd psikolojik gerilim romanları içinde çok önemli bir yere sahip. Okurken kalp atışlarınızın yer yer hızlanacağı ve büyük kahkahalar koparacağınız nefis roman.

Alper Canıgüz'ün okuduğum üçüncü romanı. Kapağında kara bir kedi (Şeytan Bey) ve Küçük Ayı Takımyıldızı ile sempatimi en baştan kazanmıştı zaten. Ama nedense Alper Kamu kitaplarından aldığım zevki alamadım bir türlü. Bir havada kalmışlık hissi vardı. Kurgu, özellikle sonlara doğru, biraz aceleye getirilmiş gibiydi. Gene de mizahıyla, karakterleriyle elimden bırakamayacağım bir eserdi. Kitapta bahsetmek istediğim aslında birkaç güzel nokta var. En başta popüler kültür göndermeleri, bildiklerim kadarıyla, efsaneydi. Kaan Sezyum'un konuk oyuncu olması ise hayli hoştu. Karikatür gibiydi bazı kısımlar. Hatta mizahı biraz karikatürist mizahı denilebilir. Bunda olay örgüsünün ve konunun büyük etkisi var. Konu ise Alper Kamu kitaplarından farklı olarak polisiye değil; bilim kurguydu. Güldürürken hüzünlendiren Alper Abi bu kitapta felsefesini aşk üzerine kurmuştu. Aşk üzerindeki betimlemeleri, tasvirleri ve hitaplarıyla hem sade hem de gerçekti. Hatta diyebilirim ki kitap, özünde bir aşk romanıdır benim için. -Spoiler.- Kitapta en çok hoşuma giden sahne ise Kamu'dan bildiğimiz Kız Tevfik, Amcabey ve Tahtakafa'nın rakı masasıydı: "Boşuna dememişler, rakı delikanlıyı susturur ibneyi coşturur diye." Benim adamım bu kitapta baş kahraman Musa değildi. Çünkü Musa devamlı sürüklenip başa dönen bi' insandı. Şaban ise daha fazla yer edinmeliydi bence kitapta. Harcandı yiğit. Musa'nın Saneme olan aşkı ise enfesti. Olabilecek en net şekilde; bu kadar sert anlatılabilirdi aşk denen meret: "Seni çok üzerim ben." "Ölümüm elinden olsun." "Ve ben artık mutsuz bir adamım." Canıgüz'ün imzası ise son sayfada can almak sanırım. Çünkü roman bittikten sonra hissedilen burukluk, her üç kitapta da istisnasız etkileyiciydi. -Spoiler- Bu kitap benim için bitirmeye kıyamadığım Kamu'lar gibi değildi ama elimden de bırakamadım. Son olarak ise Alper Canıgüz hep yazsın, hep okuyalım. "İki insanı, bir üçüncüyü ezmek kadar birbirine yaklaştıran bir şey var mıdır şu dünyada?"

Yer yer absürdizmin suyu çıksa da bu kadar da güzel kim saçmalayabilir başka bilmiyorum:) Büyüksün Canıgüz!

okunmalı okutulmalı...

Okurken güldüren, bol bol şaşırtan, eğlenceli ama sonu itibariyle de düşündürücü bir kitap olmuş. Okumanızı tavsiye ederim.

Sadece 3 saat 17 dakikada bitirdim. Çok fazla fantastik ama eğlenceli idi. Tavsiye ederim...

uzayli kismina girmeseydi merakla okunabilecek bir kitap guzeldii sadece ....

Bu yazarın tüm kitapları bi harika dostum.

Oğullar ve Rencide Ruhlar ve Cehennem Çiçeği'ne nazaran bi ton daha düşük bir tempo ama yine güzel yine güzel =) Keyifle okuyabileceğiniz bi adam ..

Komik, eğlenceli, hızlı okunan bir kitap. Tatlı Rüyalar'dan daha iyi bir kitap olmuş gibi geldi bana.

- Absürt - Sürükleyici - Değişik New York Times’ın kapak arkası yorumları gibi bir giriş yaptım ama kitap bu sıfatları hak ediyor gerçekten. Adını çokça duyduğum Canıgüz’ün okuduğum ilk kitabı. Karakterleri sıfatlandırması bana doğrudan Fırat Budacı’yı anımsattı. Tek fark Alper Canıgüz birden fazla sıfat kullanırken Budacı tek sıfat kullanıyor. (Örneğin kahramanının adı Ahmettir. Budacı, ‘’yeşil şapkalı’’ der öyküde ismi öyle kalır. Canıgüz, ‘’yeşil şapkalı’’ der, ‘’Ahmetlerin yüz karası’’ der, ‘’yılların dostu’’ der. Kısaca yazarı sevdiyseniz Budacı’yı da seversiniz.). Bunun dışında kitapta filmlerden, kitaplardan, ünlülerin sözlerinden çokça alıntılar/göndermeler var. (yani kitabı okumadan önce bazı kültlerden haberdar iseniz daha zevkle okursunuz). Bazısını kendisi açıklamış bazısını paraphrase yapmış. Pek sevmedim aslında bunu. Ama kullandığı kelimeleri keyifle okudum, hele müstehzi gülüşle ilgili laf soktuğu kısma bayıldım :) Bu kitabı erkeklerin daha çok seveceğini düşünüyorum nedense.

Oğullar ve Rencide Ruhlar ve Tatlı Rüyalar'dan daha eğlendirici bir kitap.Kafayı dağıtmak için keyifle okuyabilirsiniz.

sanki bu kitap Alper CANIGÜZ ün kaleminden çıkmamış gibi.sıkılarak okudum.uzaylılarla bir bağ kuramadım aramda.

kırık bir küçük prens ve yıldızlar. ve sanırım fazla güzel kelimeler, fazla güzel kurgular.

Alper Canıgüz yine harikalar yaratmış.. Musa'nın dibe vuruşundan yükselişine, aşık oluşuna, uzaylılarla olan savaşına kadar türlü aksiyonlarını okuyacağınız bu romanda her şey o kadar başarılı bir şekilde kurgulanmış ki hayretle ve sabırsızlıkla okuyorsunuz. Diyaloglar ve olay kurgusu çok başarılı, özellikle yer yer duygulanıp, yer yer kahkahalara boğulmanız da muhtemel. Okuyun, okutun, pişman olmazsınız...

Bir solukta okunan ve okurken de fazlaca güldüğüm harika bir kitap..

Neyin ortasında olduğumu Musa Bey'le beraber deneyimledim resmen:)

Kitabı okurken, sürekli fikrimi değiştirdim. Başlangıcı bayattı. Sonra tamam olmaya başladı dedirtti. Sürpriz karakterleri bile baştan belli olmasına rağmen yavaş yavaş keyif verdirmeye başladı. Ama sona doğru tekrar çuvallamaya başladı. Yine de Murat Menteş ve Emrah Serbes'e göre daha umut verici. Sanki yazarın başına ilk başta güzel bir hikaye gelmiş. Bunu güzel bir şekilde çeşitlendirmek ve süslemek istemiş. Ama kafasında hayal ettiği kadar güzel bir bitiş yakalayamamış. Üzerinde biraz daha düşünülse, birkaç oynamayla çok daha şaşırtıcı, heyecan verici bir hikaye çıkabilirdi ortaya. İyi yazar olmak çok zor bir iş. Umarım ileride daha güzel ve daha keyifli kitaplar yazar, Alper Canıgüz.

Diğer A.Canıgüz kitapları gibi oldukça keyifli vakit geçirtiyor, tavsiye.