Sürgün (Drizzt Efsanesi #2)

Macera kitabın yarısından sonra başlıyor. Oraya kadar bu nasıl fantastik kitap, düşüncesiyle okudum. Ancak sonrasında hayalgücü ve aksiyon doğru orantılı olarak ivme kazandı.

Gizliden gizliye bir karanlıkaltı sakininin benden daha güçlü çıkmasını umuyordum. Diş ve pençe acısı, boşluk ve sessizliğinkinden daha büyük olabilir miydi? Sanmıyorum. -Drizzt Do'urden Onun yalnızlık ile savaşına katılmak ne büyük bir zevkti. Elinizden bırakabilmek pek mümkün olmuyor.

Anayurt'tan sonra tünel macerasında hafif bir sıkıntı gelmeye başlamıştı bana ama bu çok kısa sürdü ve yine bir heyecan dalgasının içerisinde buldum kendimi. Yanlış anlaşılmasın , ilk kitaptaki gibi bunda da kalitesini koruyor ve aynı hızla devam ediyor. Drizzt'in Zaknafein'le olan mücadelesi ve yeni dostlar edinmesi , yozlaşmış kültüründen yavaş yavaş silkelenip avcı kısmına müdahale etmesi okunmaya değer doğrusu. Ayrıca Mind Flayer ve Zin Carla gibi hayata dönmüş bir düşman hiçbir düşmanımın başına gelmesin efenim ;) (İblis Savaşları serisinde de R.A. Salvatore'nin bu tür yaratıkları vardı,yanlış hatırlamıyorsam atadamı kiliseden kurtarırken , onu göz önünde bulundurarak oluşturmuş sanırım bu kısmı ) Kara elfimize muhteşem bir dostluk sunan oyuk sorumlusu Belwar Dissengulp'u severek anıp, uzun bir süre hatırlayacağız :)