Kütüphane & Kırılgan Bir Tarih

Kütüphane & Kırılgan Bir Tarih

Andrew Pettegree, Arthur Der Weduwen

9/10

Kütüphane kitabında dikkatimi çeken en önemli düşünce şu oldu: Topladıkları kitabı okusada okumasada başkalarına bu kitabın elinde olduğunu göstermek bir prestij meselesi yapmalarıydı. Bunlara sahip olmak için tüm paralarını harcayanlar olmuş ve çoğunu okuyamadan vefat etmişler. Sadece başkalarına kendilerinde olduğunu göstermek adına kütüphaneler kurulmuş ve sergilenmiş. El yazmalarını toplamak için uzmanlar tutulmuş ve yüksek paralar ile kitaplar alınmış. Buna rağmen iki yüz , üç yüz cilt toplayanlar takdir edilmişler. Kitap hiç bu dönemlerdeki İslam topraklarındaki kütüphanelerden bahsetmemiş. Sadece Avrupa ve Amerikayı kapsamış; İngilizlerin sömürgesi olan Hindistandan kısmen bahşetmiş. Avrupa' nın İslam dünyasını görmezden gelmesinin kuyruk acısı nedir bilmem ama ben artık Hıristiyan dünyasının verdiği bilgilere kaynak gösterse bile inanmam. Bunu anladım. Lakin Avrupa'lılar bu kitapları okumadan kütüphanelerde esir gibi tutmalarına rağmen bizde ilk emir "Oku" olmasına rağmen okumayan bir toplumumuzu ilim konusunda bizden ileriler. Burada bir terslik yok mu?

Baskı: Kütüphane & Kırılgan Bir Tarih