Yandırma

Beyaz kağıda, önce, yandırma yazıyorum. Egeli bahçıvanlardan bir deyim bu. Çapalanacak yerleri bir güzel çapalar, dört beş gün bırakırsın güneşe, yansın toprak. Sonra suyu bir boca eder, bir göllendirirsin. Uuf! Gör nasıl fışkırır haftaya varmadan yaprak çiçek. Nezihe Meriç, dokuz yıl aradan sonra, yeni çiçek açmış öyküleriyle Türkçenin tadını yeniden duyuruyor. Bakmayı, görmeyi, sezmeyi ve sezdirmeyi bilen yazar, okuruna, inceliklerle dolu, göze görkem bir öyküler demeti sunuyor. TADIMLIKOnu, yıllar sonra, yeniden gördüğümde, gündelik bir tanımlamayla, çarpıldım diyebilirim. Biz onunla gençken de tanışıyorduk. O pahalı kulübe üye olmadığımız için, denize de ille oradan girmek istediğimizden, sandal kiralıyor, koyu boydan boya geçip kulübün önüne geliyorduk. Çocukluktan yeni çıktığımız, genç, gökçek günlerimiz. Çevremiz kalabalıktı. Analarımız, babalarımız, kardeşler, komşular, akrabalar, öğretmenler, okul arkadaşlarımız, yakın arkadaşlarımızla çevriliydik. Günlük yaşamı onlarla birarada sürdürüyorduk. Daha ayrılmamıştık İstanbuldan, Boğaziçinden. Yalnızlığımızın, yüreğimizde birikmeye başlayan, sonra sonra katılaşacak, bizi uçlarımızdan uğrun uğrun yiyip bitirecek, usangın, uçar akıllı yapacak dünya acısının ayırdında -bile- değildik. Onca yıl sonra döndüğümde, görmüş geçirmiş, orta yaş üstünün pır pır eden ışıltılarını taşıyan bir ateşle parlamakta olduğumuz yıllardı. Tanrım! Ben onu hiç anlamamışım. Değerini hiç seçip ayıramamışım. Gençlik işte! Oysa tanımlamalara sığmaz o, ancak bakılır, karagüze girmeye çok az kalan bu yılların son ateşiyle ona âşık olunur diye düşünmüştüm.

Beyaz kağıda, önce, yandırma yazıyorum. Egeli bahçıvanlardan bir deyim bu. Çapalanacak yerleri bir güzel çapalar, dört beş gün bırakırsın güneşe, yansın toprak. Sonra suyu bir boca eder, bir göllendirirsin. Uuf! Gör nasıl fışkırır haftaya varmadan yaprak çiçek. Nezihe Meriç, dokuz yıl aradan sonra, yeni çiçek açmış öyküleriyle Türkçenin tadını yeniden duyuruyor. Bakmayı, görmeyi, sezmeyi ve sezdirmeyi bilen yazar, okuruna, inceliklerle dolu, göze görkem bir öyküler demeti sunuyor. TADIMLIKOnu, yıllar sonra, yeniden gördüğümde, gündelik bir tanımlamayla, çarpıldım diyebilirim. Biz onunla gençken de tanışıyorduk. O pahalı kulübe üye olmadığımız için, denize de ille oradan girmek istediğimizden, sandal kiralıyor, koyu boydan boya geçip kulübün önüne geliyorduk. Çocukluktan yeni çıktığımız, genç, gökçek günlerimiz. Çevremiz kalabalıktı. Analarımız, babalarımız, kardeşler, komşular, akrabalar, öğretmenler, okul arkadaşlarımız, yakın arkadaşlarımızla çevriliydik. Günlük yaşamı onlarla birarada sürdürüyorduk. Daha ayrılmamıştık İstanbuldan, Boğaziçinden. Yalnızlığımızın, yüreğimizde birikmeye başlayan, sonra sonra katılaşacak, bizi uçlarımızdan uğrun uğrun yiyip bitirecek, usangın, uçar akıllı yapacak dünya acısının ayırdında -bile- değildik. Onca yıl sonra döndüğümde, görmüş geçirmiş, orta yaş üstünün pır pır eden ışıltılarını taşıyan bir ateşle parlamakta olduğumuz yıllardı. Tanrım! Ben onu hiç anlamamışım. Değerini hiç seçip ayıramamışım. Gençlik işte! Oysa tanımlamalara sığm... tümünü göster


Değerlendirmeler

değerlendirme
Filtrelere göre değerlendirme bulunamadı

Baskı Bilgileri

96 sayfa


ISBN
9753638884

Etiketler: öykü

Benzer Kitaplar

Şu An Okuyanlar

Şu anda kimse okumuyor.

Okumuşlar

KitapKurduSrpl niteliksiz-adam denizustabas kafamdakiviziltilar
4 kişi

Okumak İsteyenler

nkzeusta
1 kişi

Takas Verenler

Takas veren bulunamadı.
Puan : hepsi | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Değerlendirme Zamanı: en yeni | en eski