Concordea

Sherlock dizisini çok seven biri olarak başlarda hikayeleri çok yavan bulduğumu söyleyebiliyorum. Baştaki hikayelerde okuyucunun hiçbr şekilde sonunu tahmin edebilmesine olanak yoktu (ya da ben anlayamadım) Yalnız, kitap ilerledikçe yazar, Sherlock'un sorduğu sorulardan ve bir kaç detaydan hareketle okuyucuya da tahmin hakkı tanımış. Böylece hikayelerdeki heyecanın dozu artmış.

Başucu kitaplarımdan. Daha önce okumuş olmama rağmen Can Yayınlarından çıktığını görünce yeniden başlayayım dedim. Kitap ilk basıldığında Victor Hugo bazı bölümleri kaybetmiş ve kitap o şekilde yayınlanmış. Can yayınlarından çıkan bu baskıda sanırım ilk kez kaybolan kısımlar Türkçede. Kitaba gelirsek; iyi- kötü, güzel- çirkin, zalim- mazlum, suçlu- masum gibi bir çok ikilemi ve bunların çarpışmasını bünyesinde bulunduran yürek burkan, insana çok şey katan bir kurgu ve muhteşem bir üslup.

Hikayenin çıkış noktası güzel ve kitap oldukça sürükleyici. Yalnız dilini zayıf buldum ve kitaptaki "kötü adam"ı kitabın ortalarında hikayedeki boşluklar nedeniyle anlıyorsunuz ki bu da kitabın tadını kaçırıyor.

Çocukken bu tarz kitabı okuyucunun yönlendirdiği 1- 2 kitap okumuş ve çok sevmiştim. Hala aklımdadır seçimleri yapmadan uzun uzun düşünmelerim. Bu kitabı hem biraz kafa dağıtmak hem de çocukluğumu yad etmek için büyük bir hevesle aldım. Bahsettiğim ve adını hatırlayamadığım kitaplar 100 sayfaysa sizin hikayeniz 40 50 sayfayı bulurdu. Bu kitapta hikayelerin 3 4 sayfa olması beni hayal kırıklığına uğrattı diyebilirim.