Açıklama
Okuma keyfinin suretini çıkarmam gerekseydi gözümün önüne ilk gelen, yarı karanlıkta yere uzanmış bir çocuğun esarengiz olduğu kadar sıradan görüntüsü olurdu. Yatışı rahatsız; anne babası yemeğe çağırıyorlar, duymuyor; pencere şahane bir manzaraya karşı ardına kadar açık, o ise sırtını dönmüş; kara bulutlar fırtınanın habercisi. Bir an, ara veriyor. Elindeki cildin kalınlığını ölçerek Son kelimesinden önce elli sayfa kadar kaldığını görüyor. O zaman işte, satırların arasına kaçamak bir hüzün çöküyor. Kitap almak gibi bir mecburiyetin aklın ucundan geçmeyeceği çünkü kitabın sizi aldığı o dönemlerde ışık kitabın içindedir; çünkü pencere de, yemek de kitaptır; çünkü fırtına, şimşek, beklenti ve telâş her sayfadadır ve Son kelimesi dünyanın sonunu haber vermek üzeredir.
Puan dağılımı
Puanlar bu eserin tüm baskılarına aittir. Tüm yorumları gör →
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...