Açıklama
... Ellerimi uzatsam, bıyıkları altındaki o çapkın gülüşüne dokunacaktım. Sarılsam, teninde dünyanın en güzel babasına ait, en keskin ceviz kokusunu duyacaktım...... Bir şehre yağmur yağınca, tüm masumiyetiyle bir bebek gözünü açmış gibi oluyor yaşama. Çimenler çıkıyor kurumuş topraktan, dal dal filizler uzuyor kabuk bağlamış ağaçlardan ve çiçekler doğuyor filizlerden, yeni baştan...Hem birleştiren bir duygudur aşk, hem de biricikleştiren. İçine düştükçe genişler dünyan, küçülürsün sen ne kadar seversen...... Yalandan kalelerimiz yıkılınca anlarız, sevdalarımızdan da büyükmüş meğer kendimize olan sevgimiz. Tam da paylaşmaktan söz açarken fark ederiz ki, hepimiz hem yalancı hem de iflah olmaz bencilleriz...
Puan dağılımı
Puanlar bu eserin tüm baskılarına aittir. Tüm yorumları gör →
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...