Türkiye`nin Demokrasi Tarihi (1950`den Günümüze)

Şiddet aynı şiddet, soygun aynı soygun, kan dökmede geriye adım yok; gene ilmikler boyunda, gene köşe başlarında kim vurduya gitmeler, karakol dayakları dört başı mamur işkenceye dönüşmüş; gene pahalılık, gene açlık, gene eğitimsizlik, gene sağlıksız milyonlar. Eskilerden sadece görece farkları var. Bunun için demokrasimiz Hilmi Yavuzun şu dizelerini anımsatırcasına acılı ve sanaldır: Ölümün anayurdu bendedirSolgun idam fermanıdır rûzigârBir türkünün derin ağaçlığında(ya da)Hüzün ki en çok yakışandır bizeBelki de en çok anladığımız