On Üçüncü Üye

Efendi Seton bu geç saatte dışarıda olduğunu anlarsa, kesinlikle kırbaçlanırdı. Fakat yine de, midesini altüst eden bu açlık ağrılarından kurtulmak için risk almaya değerdi. Adam, battaniyeyi üzerinden attığı sırada, ahırın önünden birinin hızla geçtiğini gördü. Bu durum kafasını oldukça karıştırdı. Gördüğü küçük bir kızın; dışarıda süzülürken geceleğinin eteklerini yakalamaya çalışan küçük ve zayıf bir kızın bedeni. Sarındığı şal yüzünü saklayacak şekilde öne doğru çekilmişti. Adam'ın dehşete düşmüş ruh hali, kızın kim olduğunu anlayınca bir anda yok oldu ve yerini sakinliğe bıraktı. Ruhu neşeyle dolmuştu, ismini anımsayınca tatlı tatlı gülümsedi. Yolun sonuna ulaştığında ise, kızın hareketlerinin gerçek nedenini anlamıştı; merakından dolayı utandı ve geride durdu.