Belki Bir Gün Diye

Hayat yoksullar için, ‘acıdan ziyade ‘sızı vericidir. Acı, daha keskin, daha can yakıcıdır, ama sızıya göre daha anlıktır. Oysa sızı, zamana yayılarak işler durur. Acının sona ereceği umudu hep vardır. Sızı ateşten bir tül gibi sarıp sarmalar, ele geçirir. Elias Canetti, ‘Sızı küçük, saklı ve farkedilmezdir diyor, ...en temel karakteristik özelliği, değişmezliğidir. Canetti, sızıdan kurtulmanın yegane yolunun, buna neden olan karşı-güce eşdeğer bir güce ulaşmak olduğunu söylüyor. Belki buna ‘karşıtı olmak da diyebiliriz. Çaresiz yoksullardan söz ediyorsak, tabii ki ‘karşıtının kendisi değil, Sadece ‘gibi.Gerçek, yerini yavaş yavaş ‘görülene bırakıyor... Görülen de giderek ‘sanılana... Aklın yerini ‘sıradan insanın körleşmiş ‘sağduyusu almaya başladığında dünya kendi içine kapanıyor, sızı hafifliyor..10 Kasım 2004 BirGün